تبلیغات
نوزادان، کودکان

چرا کودک غذا نمی خورد؟(قسمت دوم)

شنبه 1 خرداد 1395 نویسنده: مرتضی | نوع مطلب :تغذیه کودک ،

اگر کودک تخم مرغ سفت شده نمی خورد:

  • تخم مرغ سفت شده را با کمی کره یا شیر نرم کنید.
  • زرده و سفیده تخم مرغ را بزنید و داخل سوپ بریزید و بگذارید چند جوش بزند.
  • زرده و سفیده تخم مرغ را با کمی شیر (حدود 2 قاشق غذا خوری) مخلوط کرده و در روغن بپزید (خاگینه).
  • سیب زمینی پخته شده و تخم مرغ سفت شده را رنده کنید و به آن کمی کره یا روغن زیتون بزنید (تقریبا مشابه سالاد الویه بدون سس).
  • تخم مرغ را بزنید و با نصف استکان ماست در ته قابلمه ای برای او کته درست می کنید بریزید (مثل ته چین).
  • ماکارونی را بپزید و آب کش کنید، یک تخم مرغ را بزنید و با یک استکان شیر مخلوط کنید، کمی پنیر در آن رنده کنید و با ماکارونی دم کنید.
  • نخم مرغ را بزنید و با کمی خامه یا آبلیمو به سوپ اضافه کنید و بگذارید بپزد.
  • از مصرف تخم مرغ خام یا نیم پز پرهیز کنید.

اگر کودک شیر مادر با هیچ شیر دیگری را نمی خورد:

  • ماست را جانشین شیر کنید و دوغ و ماست را در وعده های غذایی کودک بگنجانید.
  • در بعضی از غذاها از شیر استفاده کنید مقالا آرد و کره و شیر را به سوپ اضافه کنید. ماکارونی را با شیر و پنیر درست کنید. به کودک شیربرنج یا فرنی بدهید.
  • با شیر، کره، پنیر و کمی آرد، سس درست کنید و روی ماکارونی یا روی سبزی های پخته شده بریزید.

اگر کودک سبزی یا میوه نمی خورد:

  • کودکان ممکن است یک نوع سبزی یا میوه را خوب نخورند و نوع دیگری را بهتر بپسندند و هرکدام را که بهتر می خورند بیشتر به او بدهید، اما گهگاه سبزی ها یا میوه هایی را که نمی خورند باز امتحان کنید.
  • سبزی هایی مثل کرفس یا هویج را بپزید (نه تا آن حد که له شود، بلکه فقط کمی ترد شود) و بگذارید کودک آن را بادست بردارد و بخورد.
  • سبزی ها را ریز کرده و در سوپ بریزید.
  • کمی ماست چکیده بر روی سبزی های پخته بریزید یا سبزی را با نان و پنیر به او بدهید.
  • اگر میوه نمی خورد، آن را رنده کرده یا به تکه های کودک تقسیم کنید وبا کمی خامه یا ژله به او بدهید (مثل سالاد میوه) یا در تهیه ژله به جای آب، آبمیوه بریزید و یا تکه های بسیار کوچک میوه را به ژله اضافه نمائید.

اگر کودک شیرینی زیاد می خورد:

  • خرید شیرینی و درست کردن غذاهای شیرین را کاهش دهید.
  • در غذاهای شیرینی که تهیه می کنید، از شکر کمتری استفاده نمائید.
  • مواد شیرین مثل بستنی و شکلات را به عنوان جایزه به کودک ندهید، بلکه مقدار کمی از آن را جزء برنامه غذائیش بگذارید.
  • مراقب دندانهای کودک نیز باشید و بعد از مصرف مواد شیرین حتماً دندان های او را مسواک بزنید.

عضویت در کانال تلگرام از طریق لینک زیر

https://telegram.me/nozadaneh

 @nozadaneh

   


چرا کودک غذا نمی خورد؟(قسمت اول)

پنجشنبه 30 اردیبهشت 1395 نویسنده: مرتضی | نوع مطلب :تغذیه کودک ،نکات خواندنی ،

در این نوشتار به برخی علل امتناع کودکان یک تا دو ساله از غذاخوردن و راهکارهایی برای برطرف کردن این مشکل اشاره شده است.

امتناع کودک از خوردن ممکن است به دلایل زیر باشد:

  • فعالیت زیاد و درنتیجه خستگی
  • فعالیت کم و درنتیجه کمتر گرسنه شدن
  • نخوابیدن
  • کم بودن فاصله میان وعده ها با غذای اصلی
  • اظهارنظر مبنی بر دوست نداشتن غذا توسط بزرگترها

اما درعین حال این امر ممکن است وسیله ای باشد تا کودک بواسطه آن عدم وابستگی و استقلال خود را نشان دهد. این خود بخشی از مراحل تکاملی اوست.

والیدن اگر هیجان زده باشند و به کودک فشار بیاورند، سبب کندی جریان ترشح معده کودک و مانع از هضم غذای وی می شوند. بعلاوه کودک از توجه والدین لذت می برد و می آموزد که امتناع از خوردن، یکی از راه های جلب توجه آنان است. کودک معمولا غذای بخصوصی را برای مدتی دوست دارد و بعد ممکن است به غذای دیگری علاقه نشان دهد؛ یعنی ممکن است امروز از خوردن غذایی که تا دیروز دوست داشت و می خورد، امتناع کند. در این مورد والدین مب توانند با ایجاد تغییراتی در درجه حرارت یا پخت غذا (به عنوان مثال دادن شیر گرم یا سرد، تخم مرغ آبپز یا نیمرو و ...) و تعریف و تمجید از غذا آن را مورد پسند و دلخواه کودک نمایند. اگر کودک بازهم از خوردن امتناع کرد، والیدن باید صبور باشند و کودک را وادار به غذاخوردن نکنند و پس از اتمام غذای خودشان، بشقاب کودک را نیز با سایر بشقاب ها جمع آوری نمایند. بدین ترتیب هم کودک یاد می گیرد که زمان صرف غذا نامحدود نیست و هم باعث می شود در وعده غذایی بعد، به اندازه کافی گرسنه باشد و غذا بخورد. نتایج مطالعات نیز نشان داده است که دریافت انرژی هر کودک از یک وعده غذایی به وعده دیگر بسیار متفاوت است ولی کل انرژی دریافتی روزانه به میزان قابل توجهی ثابت است. بدین معنی که معمولا کمبود کالری و مواد مغذی در یک وعده را کودک در وعده بعدی جبران می کند.


اگر کودک بعضی غذاها را نمی خورد چه باید کرد؟

اگر کودک علاقه کافی برای خوردن بعضی غذاها را ندارد، مادر باید آن غذاها را به روش های مختلف تهیه کند تا همان ماده غذایی با مزه و طعم جدید مورد استفاده کودک قرار گیرد و اگر باز هم کودک از خوردن امتناع کرد می توان از جانشین های آن ماده غذایی استفاده کرد.

در ادامه پیشنهاداتی در مورد کودکانی برخی عادات غذایی خاص پیدا کرده اند ارائه می شود:

اگر کودک گوشت تکه ای نمی خورد:


بهتر است گوشت را به قطعات بسیار کوچک و ریز تقسیم کنید تا بخوبی پخته شود، مقلا به شکل حلیم گندم درآید.
قطعات کاملاً ریز گوشت را مخلوط با حبوبات بپزید و نرم کنید و همراه با یک قاشق غذاخوری روغن زیتون و یک قاشق مرباخوری آب لیموترش یا آب نارنج تازه به کودک بدهید.
گوشت چرخ کرده را به صورت کوفته قلقلی درآورید یا به صورت مخلوط با گوجه فرنگی به جای سس روی ماکارونی بریزید یا کتلت (مخلوط گوشت و سیب زمینی و تخم مرغ) را به شکل های کوچک و زیبا تهیه کنید یا به صورت مخلوط با آب گوجه فرنگی و لوبیا و برنج (لوبیاپلو) بپزید.
از گوشت مرغ یا ماهی استفاده نمائید.
اگر کودک هیچیک از انواع گوشت را نمی خورد از جانشین های آن استفاده کنید مثل زرده تخم مرغ، سفیده تخم مرغ، عدس، پنیر با بادام یا گردو، لوبیا چیتی پخته شده، شیر و ماست.
برنج را در آب گوشت یا مرغی که می پزید بریزید و به صورت کته نرم یا انواع سبزی ها ویا عدس به او بدهید.
کودکانی که اصلا گوشت نمی خورند باید ازنظر دریافت آهن مورد توجه باشند


عضویت در کانال تلگرام از طریق لینک زیر

https://telegram.me/nozadaneh

 @nozadaneh

   


درمان تب

سه شنبه 7 اردیبهشت 1395 نویسنده: مرتضی | نوع مطلب :نگهداری و مراقبت از کودک ،بیماری در کودکان ،


در صورت تب دار بودن نوزاد، دقت کنید که او لباس زیادی به تن نداشته و اتاق بسیار گرم نباشد. می توانید لباس او را تا حد یک تی شرت کاهش دهید و برای زمانی که تب او پایین خواهد آمد، پتوی نازکی در دسترس داشته باشید.
با اجازۀ پزشکتان و تعیین دوز، داروی کاهندۀ تب، مانند استامینوفن یا ایبوپروفن به کودک بخورانید. سی دقیقه بعد از مصرف دارو باید شاهد کاهش تب باشید. در صورت بالا رفتن دوباره سریع دمای بدن، داروهای دیگری باید جایگزین این داروها شوند.
اگرچه دوز استامینوفن برای هر چهار ساعت یک بار و ایبوپروفن هر شش ساعت یک بار تنظیم شده است، پزشکان متخصص کودکان گاهی خوراندن یک دوز ایبوپروفن، دو ساعت بعد از خوراندن استامینوفن را توصیه می کنند. دقت کنید فاصلۀ دو نوبت دارو را از توصیۀ پزشک کوتاه تر نکنید.
همچنین می توانید با استحمام کردن کودک در مقدار کمی آب ولرم، یا استفاده از حوله یا لیف برای پاشیدن آب روی بدن کودک، تب او را پایین بیاورید. سپس اجازه دهید بدنش در معرض هوا خشک شود. با قرار دادن حولۀ خیس شده در سرکه روی پای کودک، نیز تب او را کم کنید.
به کودک تب دار آب فراوان بنوشانید. مایعات بدن بر اثر تعریق کم می شوند و کمبود آب ممکن است موجب بالا رفتن دمای بدن شود. به کودکی که علاوه بر شیر مادر یا شیر خشک، نوشیدن مایعات دیگر را نیز شروع کرده است می توانید دم کردۀ گیاه علف گربه که یک پایین آورندۀ طبیعی تب است، بنوشانید.
سعی نکنید با ماساژ دادن بدن کودک با الکل طبی تب او را کاهش دهید. الکل نوزاد را به سرعت خنک می کند. این تغییر ناگهانی موجب سرماخوردگی و سپس افزایش بعدی تب کودک می شود.
چه زمانی تب درمان نشود
تب خواصی دارد. اگرچه عملکرد دقیق آن مشخص نشده، ولی بخشی از دفاع بدن در مقابل بیماری است. بر اثر تب ممکن است تعداد گلبول های سفید خون (که ویروس ها را می کشند و باکتری ها را از بین می برند) افزایش یابد یا موجب بالا رفتن میزان اینترفرون (یک مادۀ ضد ویروس در خون) و در نتیجه پیشگیری از ازدیاد باکتری ها و ویروس ها شود.
تب به تنهایی (اگرچه به عنوان هشداری دال بر وجود مشکل تلقی می شود)، جر در موارد فوق العاده بالا ، بالاتر از 40.3 درجه سانتیگراد، خطرناک نیست.
به کار بردن تمام نیروی خود برای پایین آوردن تب کودک، هربار که او به تب دچار می شود، الزاماً خوب نیست و در حقیقت ممکن است بیماری او را طولانی تر کند.
تب همراه با تشنج
البته باید در مورد نبرد با تب در کودکانی که آمادگی تب همراه با تشنج را دارند پیشقدم باشید. یک یا دو درصد از کودکان، اغلب در سنین 9 ماهگی تا پنج سالگی، مستعد ابتلا به این نوع حملۀ صرع با علائم مشخصه تشنج های ریتمیک متقارن، چشم های چرخیده به بالای پیشانی و از دست دادن هوشیاری هستند.
دورۀ تشنج می تواند حتی ده دقیقه طول بکشد، ولی معمولاً در کمتر از دو دقیقه از بین می رود و اگرچه رواج کمتری دارد، ولی کودکان مستعد، با هر بار تب کردن به این حالت مبتلا می شوند. این حملات تشنج معمولاً آثار دائمی از خود باقی نمی گذارند.
در صورت ابتلای کودک به حملۀ تشنج، او را به پهلو بخوابانید، هر شیء سختی را که ممکن است با آن برخورد کند از محل دور و به ساعت خود نگاه کنید. لازم است مدت حمله را بدانید.
پزشک از شما طول این دوره را خواهد پرسید. چنانچه طولانی تر از پنج دقیقه باشد، با پزشک خود تماس بگیرید. بعد از پنج دقیقه، کودک باید کمک های اورژانسی دریافت کند و مورد بررسی قرار گیرد.

عضویت در کانال تلگرام از طریق لینک زیر

https://telegram.me/nozadaneh

 @nozadaneh


   


سنجش تب در نوزادان

یکشنبه 5 اردیبهشت 1395 نویسنده: مرتضی | نوع مطلب :نکات خواندنی ،بیماری در کودکان ،

یکی از پرسش های پزشکتان دربارۀ نوزادتان این است؛ تب دارد؟ و این به زودی یکی از پرسش های شما از خودتان نیز خواهد بود. در نهایت شما می آموزید که با قرار دادن لب ها یا گونه هایتان روی پیشانی نوزاد، برآورد دقیقی از دمای بدن او به عمل آورید.

تب گیرهای مختلف
یک تب گیر شیشه ای، یک ترمومتر دیجیتال، تب سنج نواری یک بار مصرف و یا یک ترمومتر گوش حتماً در اختیار داشته باشید. می توانید دمای بدن نوزاد را از طریق مقعد، زیر بغل یا خواندن دمای پردۀ گوش از طریق ترمومتر مخصوص گوش، اندازه گیری کنید.

ولی در هر صورت نمی توانید دمای بدن نوزاد را از طریق دهان، یعنی قرار دادن تب گیر زیر زبان او اندازه بگیرید، زیرا ناراحت کننده است. احتمال دارد که نوزاد تب گیر را بجود یا به وسیلۀ آن خفه شود. در صورت استفاده از تب گیر شیشه ای، کودک ممکن است نوک آن را گاز بگیرد و جدا کند.
ما یکی از طرفداران تب گیر دیجیتالی هستیم. قیمت مناسبی دارند و نوک لاستیکی آن قابل انعطاف است و خاتمۀ کار را با صدای بیپ علامت می دهند. خواندن ترمومترهای شیشه ای مشکل است و نگرانی در مورد شکستن آن وجود دارد.

تب گیرهای یک بار مصرف نواری خیلی دقیق نیستند. ترمومترهای گوش گران قیمت اند و برای استفادۀ کودکان کوچکتر از شش ماهه مناسب نیستند، زیرا مجرای گوش به قدری کوچک است که دریافت اعداد دقیق از پردۀ گوش مشکل است. 

اما به علت سرعت عملکرد برای کودکان بزرگ تر مفید اند (در حالی که با کشیدن نرمه گوش مجرای گوش را از هم باز می کنید، ترمومتر را در مجرای گوش بگذارید و دکمه اش را فشار دهید و منتظر صدای سرعت بیپ آن باشید). با تکرار این عمل و به دست آوردن چند عدد مختلف، دقت عمل را افزایش دهید و بالاترین عدد را در نظر بگیرید.

اندازه گیری دمای بدن نوزاد
در صورت استفادۀ مقعدی از ترمومتر شیشه ای برای گرفتن دمای بدن نوزاد، دقت کنید که نوع مخصوص آن را به کار ببرید. در صورتی که از ترمومتر دیجیتال برای مقعد استفاده می کنید، روی آن با جوهری ثابت و پاک نشدنی علامت م بگذارید. 

برای این کار ابتدا آن را با الکل طبی یا آب و صابون خوب بشویید. سپس با دقت دوباره آن را تنظیم کنید. برای تنظیم مجدد ترمومتر شیشه ای، آن را تکان دهید تا جیوۀ آن زیر ۳۷ درجه سانتیگراد را نشان دهد و برای تنظیم ترمومتر دیجیتال آن را خاموش و سپس دوباره روشن کنید.

برای گرفتن دمای بدن کودک از طریق مقعد، کمی وازلین روی نوک ترمومتر بگذارید. کودک را به شکم روی میز بخوابانید و یک دست را محکم روی کمر او بگذارید، مقداری دیگر وازلین در منفذ مقعد کودک بگذارید. سپس نوک ترمومتر را به اندازۀ یک سانتیمتر در مقعد قرار دهید و آن را بین انگشت دوم و سوم، در حالی که دست خود را روی باسن کودک گود کرده اید، نگه دارید.

دو وقیقه یا در صورت استفاده از ترمومتر دیجیتالی تا شنیدن صدای بیپ صبر کنید. دمای مقعد ۳۷,۸ درجه سانتیگراد است و بیش از آن تب محسوب می شود.

برای اندازه گیری دمای بدن نوزاد از طریق زیر بغل، لباس های او را کنار بزنید یا بیرون بیاورید. سپس نوزاد را در موقعیت راحتی قرار دهید و دست خود را روی قفسۀ سینه اش بگذارید. یک ترمومتر شیشه ای یا دیجیتال یا نوار تب در گودی زیر بغل که باید خشک باشد، بگذارید و بازویش را روی بدنش قرار دهید.

او را نوازش کنید و دقت کنید که دستش را حرکت ندهد. چهار دقیقه یا تا زمانی که صدای بیپ ترمومتر دیجیتال به گوش برسد، صبر کنید. دمای زیر بغل بیش از ۳۷,۲ درجه سانتیگراد تب تلقی می شود.

عضویت در کانال تلگرام از طریق لینک زیر

https://telegram.me/nozadaneh

 @nozadaneh


   


دارو دادن به نوزاد

دوشنبه 30 فروردین 1395 نویسنده: مرتضی | نوع مطلب :نگهداری و مراقبت از کودک ،نکات خواندنی ،

اگر به تنهایی به نوزاد دارو می‌دهید، می‌توانید ابتدا دارو را در سرنگ آماده كنید و بعد در حالی كه او را در بغل دارید یا روی یك سطح مطمئن قرار داده‌اید، آرام دهان نوزاد را باز كنید و دارو را به سمت داخل دهان و عقب دهان و به سمت گونه نوزاد تخلیه كنید. در این قسمت از دهان نوزاد، جوانه چشایی وجود ندارد و نوزاد متوجه طعم متفاوت دارو نخواهد شد.

 اگر به جای سرنگ از قاشق مدرج استفاده می‌كنید باید قاشق را در داخل لب پایین نوزاد قرار دهید و درحالی كه دهان نوزاد را نیمه‌بسته نگاه می‌دارید قاشق را به سمت بالا ببرید تا دارو به آهستگی داخل دهان نوزاد تخلیه شود.

      سرنگ‌ها بهترین وسیله برای اندازه‌گیری میزان دارو و همچنین نگهداری دارو برای دفعات بعدی استفاده است.

      می‌توانید برای این‌كه نوزاد راحت‌تر دارو را بخورد آن‌را با كمی شیرخشك یا شیرمادر مخلوط كنید اما توجه داشته باشید كه به‌هیچ وجه دارو را با یك شیشه شیر كامل مخلوط نكنید چون ممكن است كودك نتواند در یك نوبت همه شیر را بخورد و میزان دارویی كه دریافت می‌كند كمتر از دوز تجویز شده باشد.

       از پزشك بخواهید تا دفعات دارو دادن به نوزاد را بیشتر كند و به جای آن در هر دفعه دوز دارویی كمتری به نوزاد بدهید تا نوزاد راحت‌تر بتواند دارو بخورد.

       برای قطره‌های چشمی حتما به كمك یك بزرگسال دیگر احتیاج است. درحالی كه یك بزرگسال نوزاد را ثابت در بغل دارد فرد دیگر باید به آرامی پلك پایین را به سمت پایین كشیده و اجازه دهد تا قطره بین چشم و پلك پایین بریزد. بعد از ریختن قطره چشمی مدتی سر نوزاد را به سمت عقب نگه دارید تا دارو از چشم نوزاد بیرون نریزد.

      بیشتر داروهایی كه برای نوزادان وجود دارد به‌صورت مایع است و همین دادن دارو را به نوزاد راحت‌تر می‌كند. اكثر این داروها به وسیله طعم‌دهنده‌های مصنوعی، شیرین شده است تا طعم آن‌ها نوزاد را اذیت نكند. با این حال متفاوت بودن طعم این داروها ممكن است موجب شود كه نوزاد به‌راحتی خوردن این داروها را قبول نكند.

 دادن دارو به نوزاد بهتر است توسط ۲نفر انجام شود. به این صورت كه نوزاد را در یك ملحفه یا قنداق بپیچید كه دست و پا نزند و درحالی كه مادر یا فرد دیگری نوزاد را در بغل گرفته است دارو توسط نفر دوم به او داده شود. فردی كه نوزاد را در بغل دارد، می‌تواند به آرامی با انگشت چانه نوزاد به پایین بكشد تا دهانش باز شود.

      سعی كنید روند دارو دادن به نوزاد را سریع انجام دهید تا نوزاد اذیت نشود و داروخوردن برایش تبدیل به تجربه آزاردهنده‌‌ای نشود.

       حین دارو دادن، به آرامی برای نوزاد آواز بخوانید یا با او حرف بزنید تا احساس آرامش كند. اگرچه نوزاد متوجه معنی حرف‌های شما نخواهد شد اما لحن آرام شما و تن صدای شما می‌تواند باعث احساس امنیت و اطمینان كودك شود.

      دارو باید توسط سرنگ مدرج، قطره‌چكان یا قاشق‌های مخصوص دارو به نوزاد داده شود تا دوز صحیح دارو در هر وعده دارو دادن به نوزاد رعایت شود. نوزادان در ماه‌های ابتدایی عمر قادر به خوردن از لبه قاشق‌های معمولی نیستند و بیشتر چیزی كه می‌خورند از گوشه دهان‌شان خارج می‌شود.

       برای ریختن قطره در گوش نوزاد،  نوزاد را روی تخت یا یك سطح مطمئن قرار دهید به‌طوری كه گوش مبتلای كودك به سمت بالا باشد. بعد از ریختن قطره به گوش نوزاد كمی صبر كنید تا دارو كاملا درون كانال گوش جریان پیدا كند. سپس با ملایمت قسمت غضروفی كوچكی كه در جلوی كانال گوش قرار دارد را چند بار فشار دهید تا دارو به سمت داخل گوش برود و به بیرون سرریز نكند.

   


دارو دادن به نوزاد

دوشنبه 30 فروردین 1395 نویسنده: مرتضی | نوع مطلب :بیماری در کودکان ،نگهداری و مراقبت از کودک ،

اگر به تنهایی به نوزاد دارو می‌دهید، می‌توانید ابتدا دارو را در سرنگ آماده كنید و بعد در حالی كه او را در بغل دارید یا روی یك سطح مطمئن قرار داده‌اید، آرام دهان نوزاد را باز كنید و دارو را به سمت داخل دهان و عقب دهان و به سمت گونه نوزاد تخلیه كنید. در این قسمت از دهان نوزاد، جوانه چشایی وجود ندارد و نوزاد متوجه طعم متفاوت دارو نخواهد شد.

 اگر به جای سرنگ از قاشق مدرج استفاده می‌كنید باید قاشق را در داخل لب پایین نوزاد قرار دهید و درحالی كه دهان نوزاد را نیمه‌بسته نگاه می‌دارید قاشق را به سمت بالا ببرید تا دارو به آهستگی داخل دهان نوزاد تخلیه شود.

      سرنگ‌ها بهترین وسیله برای اندازه‌گیری میزان دارو و همچنین نگهداری دارو برای دفعات بعدی استفاده است.

      می‌توانید برای این‌كه نوزاد راحت‌تر دارو را بخورد آن‌را با كمی شیرخشك یا شیرمادر مخلوط كنید اما توجه داشته باشید كه به‌هیچ وجه دارو را با یك شیشه شیر كامل مخلوط نكنید چون ممكن است كودك نتواند در یك نوبت همه شیر را بخورد و میزان دارویی كه دریافت می‌كند كمتر از دوز تجویز شده باشد.

       از پزشك بخواهید تا دفعات دارو دادن به نوزاد را بیشتر كند و به جای آن در هر دفعه دوز دارویی كمتری به نوزاد بدهید تا نوزاد راحت‌تر بتواند دارو بخورد.

       برای قطره‌های چشمی حتما به كمك یك بزرگسال دیگر احتیاج است. درحالی كه یك بزرگسال نوزاد را ثابت در بغل دارد فرد دیگر باید به آرامی پلك پایین را به سمت پایین كشیده و اجازه دهد تا قطره بین چشم و پلك پایین بریزد. بعد از ریختن قطره چشمی مدتی سر نوزاد را به سمت عقب نگه دارید تا دارو از چشم نوزاد بیرون نریزد.

      بیشتر داروهایی كه برای نوزادان وجود دارد به‌صورت مایع است و همین دادن دارو را به نوزاد راحت‌تر می‌كند. اكثر این داروها به وسیله طعم‌دهنده‌های مصنوعی، شیرین شده است تا طعم آن‌ها نوزاد را اذیت نكند. با این حال متفاوت بودن طعم این داروها ممكن است موجب شود كه نوزاد به‌راحتی خوردن این داروها را قبول نكند.

 دادن دارو به نوزاد بهتر است توسط ۲نفر انجام شود. به این صورت كه نوزاد را در یك ملحفه یا قنداق بپیچید كه دست و پا نزند و درحالی كه مادر یا فرد دیگری نوزاد را در بغل گرفته است دارو توسط نفر دوم به او داده شود. فردی كه نوزاد را در بغل دارد، می‌تواند به آرامی با انگشت چانه نوزاد به پایین بكشد تا دهانش باز شود.

      سعی كنید روند دارو دادن به نوزاد را سریع انجام دهید تا نوزاد اذیت نشود و داروخوردن برایش تبدیل به تجربه آزاردهنده‌‌ای نشود.

       حین دارو دادن، به آرامی برای نوزاد آواز بخوانید یا با او حرف بزنید تا احساس آرامش كند. اگرچه نوزاد متوجه معنی حرف‌های شما نخواهد شد اما لحن آرام شما و تن صدای شما می‌تواند باعث احساس امنیت و اطمینان كودك شود.

      دارو باید توسط سرنگ مدرج، قطره‌چكان یا قاشق‌های مخصوص دارو به نوزاد داده شود تا دوز صحیح دارو در هر وعده دارو دادن به نوزاد رعایت شود. نوزادان در ماه‌های ابتدایی عمر قادر به خوردن از لبه قاشق‌های معمولی نیستند و بیشتر چیزی كه می‌خورند از گوشه دهان‌شان خارج می‌شود.

       برای ریختن قطره در گوش نوزاد،  نوزاد را روی تخت یا یك سطح مطمئن قرار دهید به‌طوری كه گوش مبتلای كودك به سمت بالا باشد. بعد از ریختن قطره به گوش نوزاد كمی صبر كنید تا دارو كاملا درون كانال گوش جریان پیدا كند. سپس با ملایمت قسمت غضروفی كوچكی كه در جلوی كانال گوش قرار دارد را چند بار فشار دهید تا دارو به سمت داخل گوش برود و به بیرون سرریز نكند.

   


نکاتی در مورد دندان شیری

شنبه 28 فروردین 1395 نویسنده: مرتضی | نوع مطلب :بهداشت دهان و دندان کودک ،


چرا دندان های شیری را باید حفظ کرد؟ مگر دندان های شیری نمی افتد؟ پس چه نیازی به درمان آنهاست؟متاسفانه یک باور نادرست در بین عموم مردم وجود دارد که چون دندان های شیری موقت هستند و در نهایت خواهند افتاد، بنابریان اگر دچار پوسیدگی، درد یا آبسه شدند نیازی به نگهداری آنها از طریق انجام درمان ترمیم با عصب کشی دندان نیست. بر خلاف این تصور دندان های شیری بدلایل مختلف اهمیت بسیاری دارند.

دندان های شیری نقش مهمی در جویدن غذا، کسب مهارت تکلم و نیززیبایی چهره و اعتماد به نفس کودک دارند همچنین این دندان ها به عنوان فضا نگهدارنده طبیعی برای دندان های دائمی زیرین خود عمل می کند. یعنی حضور آنها به دندان های دائمی کمک می کند که در زمان مناسب و در محل صحیح خود رویش پیدا کند. کشیدن یا از دست دادن زود هنگام دندان های شیری می تواند باعث کوچک شدن طول قوی فکی و بنابراین نامرتب شدن دندان های دائمی که چند سال بعد رویش می یابند، شود. این موضوع به احتمال زیاد سبب می شود کودک در آینده نیاز به درمان های پیچیده و پر هزینه اتودنسی و جراحی فک برای اصلاح این مشکلات پیدا کند. بنابراین، توجه به اهمیت دندان های شیری باید این دندان ها تا سنی که بطور طبیعی می افتند، حفظ شوند.


آیا دندان شیری عصب دارد؟ چه موقع دندان شیری به درمان پالپ (عصب کشی) نیاز پیدا می کند؟
دندان های شیری مثل دندان های دایمی دارای تمام اجزای تشکیل دهنده یک دندان (شامل تاج، ریشه، عصب و رگ های خونی) هستند. فقط شکل و اندازه آنها متفاوت است. وقتی پوسیدگی یک دندان شیری زود ترمیم نشود، بتدریج این ضایعه پیشرفت می کند و به فضای ناحیه مرکزی دندان که پالپ نامیده می شود و محتوای اعصاب و رگ های خونی است می رسد و باعث ایجاد عفونت و گاهی درد دندان می شود.

قبل از اینکه عفونت بقدری زیاد شود که از سوراخ انتهای ریشه خارج شود و به لثه و استخوان اطراف دندان برسد و باعث آبسه و تورم لثه یا صورت شود، می توان با تمیز کردن ناحیه ی مرکزی تاج دندان و در صورت لزوم داخل ریشه ها (که اصطلاحا کانال گفته می شود) با برخی وسایل خاص دندانپزشکی و بعد پرکردن این فضا با مواد و خمیرهای مخصوص، مشکل دندان را حل کرد و علائم بیمار را برطرف کرد. به این درمان، درمان پالپ یا در اصطلاح عامه به عصب کشی گفته می شود.

   


خرید اسباب بازی (برخی نکات مهم)

سه شنبه 24 فروردین 1395 نویسنده: مرتضی | نوع مطلب :بازی و اسباب بازی ،


کارشناسان توصیه‌هایی را در زمینه خرید اسباب بازی و توجه به سلامت کودک مطرح میکنند:
توجه به برچسب رده سنی: تقریبا بر روی تمامی اسباب بازی‌های استاندارد برچسب هایی درج شده که گروه سنی مناسب برای استفاده از آن را نشان می‌دهد. در واقع با توجه به این برچسب می‌توان بهترین اسباب بازی‌ها را انتخاب کرد. همواره نسبت به توانایی کودکتان واقع بین باشید و با توجه به سنی که در آن قرار دارد اقدام به خرید اسباب بازی مناسب کنید. وقتی برای کودک اسباب بازی خریداری می‌‍کنید به این فکر کنید که ذهنش تا چه میزان توانایی درک محیط اطراف و وسایل آن را دارد مثلا اگر قصد دارید برای کودک زیر ۴ سال اسباب بازی خریداری کنید انتخاب وسایلی که قابل پرتاب باشند و یا چیزی از آنها پرتاب شود توصیه نمی‌شود. حتی به عقیده برخی از کارشناسان این دسته از وسایل بازی برای کودکان زیر ۶ سال هم توصیه نمی‌شود زیرا آنها هنوز توانایی لازم برای کنترل و هدایت این نوع اسباب بازی‌ها را پیدا نکرده‌اند. در عین حال توصیه می‌شود برای کودک نوپایی که هنوز به ۳ سالگی نرسیده است و معمولا هر چیزی را در دهان قرار می‌دهد در خرید اسباب بازی باید دقت بیشتری به خرج داده و وسایلی که دارای اجزای کوچک هستند از فهرست خرید خارج شود.

انتخاب اسباب بازی‌های با جنس مرغوب:
هیچ گاه توصیه نمی‌شود برای کودک اسباب بازی‌هایی خریداری شود که از مواد درجه دو و سه تهیه شده‌اند. این دسته از اسباب بازی‌ها ارزان قیمت‌تر هستند اما از آنجا که ساختار کیفی مناسبی ندارند به راحتی تکه شده و خود می‌توانند عاملی خطرناک برای سلامت کودک باشند. در عین حال همواره اسباب بازی‌های کودک را به خوبی بررسی کنید تا مطمئن شوید اجزای کوچک جدا شدنی نظیر دکمه و چرخ نداشته باشند. همچنین زمانی که برای کودک اسباب بازی تهیه می‌کنید مطمئن شوید که لبه‌های تیز و برنده در آنها وجود ندارد.

بزرگ فکر کنید:
توصیه می‌شود اگر قصد خرید اسباب بازی برای کودکان تا سه سال دارید، آنهایی را انتخاب کنید که قطعات تشکیل دهندشان بزرگتر از دهان کودک باشد. بدین تریبت احتمال قورت داده شدن آنها و یا انسداد مجرای تنفسی کودک به حداقل می‌رسد.

سراغ اسباب بازی‌هایی که طناب یا دنباله دارند نروید: اسباب بازی‌هایی که دارای طناب و یا چیزی شبیه دنبال هستند همواره خطر بالقوه‌ای برای سلامتی کودک به شمار می‌آیند. به عنوان مثال تلفن‌های پلاستیکی که در آن سیم پلاستیکی فنری شکلی گوشی را به تلفن متصل می‌کنند از آن جمله هستند. چنین اسباب بازی‌هایی احتمال مسدود کردن مجرای تنفسی و بروز مشکلاتی برای سلامت کودک را به همراه دارد.

مطمئن شدن از آمادگی فیزیکی کودک برای بازی با اسباب بازی: بسیاری از والدین بدون آنکه متوجه باشند کودکشان هنوز برای بازی با اسباب بازی آمادگی فیزیکی مناسبی پیدا نکرده است اقدام به خرید چنین وسایل بازی می‌کنند. به عنوان مثال مشاهده شده برخی از والدین برای کودک خردسال خود وسایل بازی نظیر دوچرخه بزرگ خریداری می‌کنند بدین ترتیب آنها آنچه را که باید در سال آینده برای کودک خود خریداری کنند اکنون خریداری کرده‌اند، حال آنکه استفاده آن برای کودک خطرات بسیاری در پی خواهد داشت. از آنجا که مهارت‌های فیزیکی کودک هنوز رشد مناسبی پیدا نکرده، چنین تاکتیک‌هایی در خرید اسباب بازی و وسایل سرگرمی اشتباهی بزرگ است.
 
اسباب بازی‌های خیلی بزرگ انتخاب نکنید:
تنها کافی است به این نکته توجه کنید که اگر کودکتان از یک اسباب بازی بزرگ خاص استفاده کند به احتمال زیاد دچار آسیب‌های فیزیکی می‌شود. همین نکته قطعا برای والدین کافی خواهد بود که سراغ چنین اسباب بازی‌هایی نروند.

مراقب اسباب بازی‌های سمی باشید: حتی اگر اسباب بازی که خریداری می‌کنید برای سلامت کودک بی‌خطر باشد، باید مطمئن شوید که هیچ ماده شیمیایی خطرناکی که سلامت کودک را به خطر بیندازد در ساختار آن وجود ندارد. معمولا در بسیاری از عروسک‌ های غیر استاندارد از عناصیری نظیری کادمیوم، جیوه و ارسنیک به همراه سایر موارد شیمیایی خطرناک دیگر استفاده می‌شود و این در حالی است که نوزاد با فروبرد آنها در دهان عملا ضمینه ابطلای به بسیاری از عوارض را فراهم می‌کنند.

مراقب مگنت ها باشید: در بسیاری از اسباب بازی‌ها از مگنت‌های کوچکی استفاده می‌شود که احتمال جدا شدن آن از وسایل بازی وجود دارد. در این مواقع هر لحظه امکان دارد که کودک مگنت را به ببلعد. در صورتی که دو یا چند مگنت کوچک بدین ترتیب بلعیده شود، در سیستم هاضمه به یکدیگر چسبیده و ضمن شکل‌گیری عفونت های شدید درد زیادی را موجب می‌شود.


عضویت در کانال تلگرام از طریق لینک زیر

https://telegram.me/nozadaneh

 @nozadaneh

   


اصول شیک پوشی کودکان

دوشنبه 16 فروردین 1395 نویسنده: مرتضی | نوع مطلب :لباس کودک ،

انتخاب پوشاک شیک با رنگ و طرح زیبا برای فرزند، بسیار در درخشش کودکان و اعطای اعتماد به نفس به آنان موثر است و به پدر و مادرهم حس رضایت و برتری می دهد. تنوع امروز بازار پوشاک، دست شما را باز می‌گذارد تا هر لباسی كه دوست دارید، تن كودك‌تان كنید؛ از مفصل‌‌ترین پیراهن برای دختران تا انواع شلوار و شلوارك برای پسران اما انتخاب شما بسیار درسرخوشی كودك‌تان موثر است.

انتخاب درست پوشاک برحسب سن و علاقه کودک، نقش كلیدی شیک پوشی را در کنار خوشحالی اش دارد. در واقع لباس بچه‌ها با بزرگ شدن، نه فقط در سایز بلكه در طرح، رنگ و مدل هم باید تغییر كند. ووروجك‌های امروزی نسبت به نسل‌های قبل‌شان، بچه‌های خوش‌پوش‌تری هستند چون دنیای مد به عالم كودكانه آنها هم نفوذ كرده و طراحان لباس در كنار بزرگ‌ترها به بچه‌ها هم فكر می‌كنند. آنها حتی برند تخصصی و طراحان مخصوص خودشان را دارند. پس برای جرقه زدن ایده های شیک پوش کردن فرزندتان با ما همراه باشید.

آلبوم هایی که با افتخار ورق می خورند
این را که بچه‌ها چه بپوشند و چطور بپوشند شما به عنوان پدر و مادر تشخیص می‌دهید. پس تا می‌توانید نسبت به انتخاب لباس‌های‌شان با دقت عمل کنید تا بعدها وقتی آلبوم‌های خانوادگی را ورق می‌زنند به حسن سلیقه شما افتخار کنند. بچه‌های امروز به واسطه دنیای دیجیتال با یك حافظه چند گیگابایتی عكس روبه‌رو هستند و فرداها می‌توانند لحظه به لحظه دوران شیرین كودكی را مرور كنند. به همین دلیل پیشنهاد می‌كنیم وسواس بیشتری در انتخاب لباس بچه‌های‌تان به خرج دهید چون خیلی زود به دلیل این انتخاب‌ها مواخذه می‌شوید.
  
جزئیات را به‌رسمیت بشناسید
تنها پیراهن و شلوار کودک‌تان نیست که با درست انتخاب شدن او را زیبا و آراسته نشان می‌دهد. شما باید به همه جزییات به‌ظاهر نادیدنی هم توجه کنید. فکر می‌کنید جوراب آقا کوچولو دیده نمی‌شود؟ اگر وقت نشستن دیده شد چه؟ پس ریسک نکنید و زحمتی که برای انتخاب لباس کشیده‌اید را با یک سهل‌انگاری به باد ندهید.

دكمه‌های لباس، بند كمر شلوار، دوخت روی پارچه و جزئیاتی از این دست همه می‌توانند در آراسته شدن كودك شما سرنوشت‌ساز باشند. نگویید كسی نمی‌بیند و متوجه این جزئیات نمی‌شود؛ اگر شما آنها را می‌بینید، باید اطمینان داشته باشید كه دیگران هم اهمیت‌شان را احساس می‌كنند.

بزک دوزک های دخترانه
دختر بچه ها عاشق زیور‌آلات هستند. حتی اگر با آنها زیباتر به نظر نرسند، لااقل اعتماد به نفس بیشتری در کنارشان پیدا می‌کنند. زیور‌آلاتی که انتخاب می‌کنید نباید شلوغ و چند رنگ باشند. مروارید‌های صورتی چیزی از ظاهر کودکانه دختر شما کم نمی‌کنند، پس با شجاعت از آنها استفاده کنید. می‌توانید سری به بازار بزنید و انواع مهره‌های رنگی و گیره‌های سر ساده را بخرید و هر زمانی که اراده کردید، گردنبند و گل‌سرهای هماهنگ با لباس کودک‌تان را از آنها بسازید. فقط کافی است در انتخاب رنگ‌های متضاد خوب عمل کنید.
 
گل‌های روی هدبند، هم با لباس هماهنگ هستند و هم وقتی لابه‌لای موهای كودك‌تان می‌نشینند، او را زیباتر و آراسته‌تر نشان می‌دهند. کفش براق می تواند به لباس ساده او رسمیت بیشتری دهد اما اگر دوستش ندارید، می توانید یک کفش مات ساده را هم انتخاب کنید.

کمال هم نشین را اثر دهید
كمتر دختری است كه بتواند در برابر پوشیدن لباس‌های صورتی مقاومت كند. اگر به یك ‌مهمانی رسمی دعوت شده‌اید، یك پیراهن حریر صورتی كه به خاطر دوخت خاصش، سادگی پارچه‌های تك رنگ حریر را ندارد، می‌تواند انتخاب خوبی برای‌تان باشد. انگار كوچولوی شما زیر این لباس پولك مانند، یك پری دریایی شده و قرار است چشم همه مهمان‌ها را به خود خیره كند. برای پری‌دریایی كوچك شما چه انتخابی بهتر از این كفش‌های پولكی.
 
یا برای ‌مهمانی‌های شب، سنگینی لباسی با رنگ تیره را می‌توانید با گل‌های رنگارنگ بشکنید اما اگر چنین لباسی را برای یک ‌مهمانی شب انتخاب کرده‌اید، بد نیست با کمی برق و پولک ظاهر دختر کوچولوی‌تان را رسمی‌تر کنید. تصور کنید کفش‌های پولکی و برقی که با کمک تل روی موهایش می‌نشیند، می‌تواند بهترین فرصت را برای این کار فراهم کند.

رنگ هایی که جادو می کنند
بهترین انتخاب برای دخترها ژاكت‌های كوتاه نیم‌تنه‌ای هستند كه می‌توانند روی پیراهن‌های شادشان بپوشند. یك ترفند ساده برای جذاب كردن این ست، استفاده از قانون تكامل در ست كردن است؛ یعنی رنگی متضاد با رنگ اصلی پیراهن انتخاب كنید تا هر دو جلوه بیشتری داشته باشند. در قانون رنگ، متضاد آبی، زرد است.
           
شازده خود را دریابید
بهترین سن همین سن است! پسربچه‌ها در این سن مطیع و سر به زیر هستند. برای همین بهترین عکس‌هایی که می‌شود تا قبل از داماد شدن‌شان با تیپ رسمی از آنها بگیرید در همین سن گرفته می‌شود! یک بارانی یا اورکت بلند و ضخیم او را گرم نگه می‌دارد و از آنجایی که اهل ورجه وورجه نیست دست و پایش را هم نمی‌بندد!

کتونی هایی که وسوه تان می کند
حالا كه قرار است دسته جمعی به یك رستوران یا تماشای یك فیلم بروید، انتخاب لباس بچه‌ها كمی سخت می‌شود. این لباس باید راحت ولی برازنده فرزند شما باشد. در چنین موقعیتی بهتر است برای دختربچه‌ها از پیراهن گشاد و با توجه به فصل صندل استفاده كنید. تی‌شرت و شلوارك پسرتان را هم با كفش كتانی بپوشانید تا طولانی شدن مراسم باعث آزار و اذیت‌شان نشود.

نقشه ها را نقش بر آب نکنید
آراستگی معنایی مطلق ندارد؛ اینكه كودك شما تا چه اندازه شیك به نظر برسد، بستگی زیادی به فصل دارد. اگر معتقدید كفش ساق‌دار كودك‌تان به پایش می‌آید و او هم شكایتی از گرمای آن كفش نمی‌كند، نمی‌توانید در اواخر بهار آن را برای پوشش كودك‌تان انتخاب كنید حتی اگر فرزندتان احساس گرما نكند؛ این انتخاب اشتباه می‌تواند زیبایی ظاهرش را زیر سوال ببرد.
 
شما هم اگر یكی از این دلبركان زیبا را در خانه‌ دارید، كافی است، كمی بیشتر در دنیای مد كودكانه بچرخید تا بفهمید چگونه از دختربچه یا پسربچه‌تان می‌توانید یك نیم‌وجبی خوش‌تیپ بسازید. البته بهتر است میانه روی را در این کار رعایت کنید و توقع نداشته باشید که بعد از پوشاندن، دختر یا پسر شما مثل یک مدل راه برود، مثل یک مدل رفتار کند و خلاصه دنیای کودکانه‌اش را به نفع خوش پوشی و خوش تیپی کناربگذارد. پس عجله کنید و تا دیر نشده برای عید ۹۵ بهترین لباس را متناسب با علاقه کودک و سلیقه خود و مد روز انتخاب کنید.


عضویت در کانال تلگرام از طریق لینک زیر

https://telegram.me/nozadaneh

 @nozadaneh

   


متخصصان رشد و پرورش کودکان، بارها، کتاب‌درمانی را برای مواردی که کودکان در فشارهای روحی مانند بستری‌بودن در بیمارستان، از دست دادن دوست و جدایی والدین،‌ یا در شرایط جنگ و رخداد‌های طبیعی همچون سیل و زلزله قرار می‌گیرند، توصیه کرده‌اند. ادبیات می‌تواند کودکان را در درک عواطف خود، همذات‌پنداری با شخصیت‌هایی که احساس‌های‌ مشابه را تجربه‌می‌کنند و نیز کسب بینشی نوین نسبت به چگونگی برخورد دیگران با همان مشکلات، یاری رساند.

کتاب می‌تواند نقشی همچون آینه را برای کودکان بازی کند؛ به این معنا که بازتاب‌‌دهنده‌ ویژگی‌های ظاهری، روابط، احساس‌ها‌ و اندیشه‌های آنها در پیرامونشان باشد. همچنین کتاب می‌تواند چون پنجره‌ای رو به جهان باشد که کودکان را به نگاه فراتری از خود و پیرامون‌شان دعوت کند تا با شخصیت‌ها و شرایط پیوند برقرار کنند.

ادبیات به ٤ شیوه در رشد عاطفی کودکان سهیم می‌شود:

نخست، ادبیات به کودکان ثابت می‌کند که در بسیاری از احساس‌‌ها مانند دیگران هستند و این‌که بروز این احساس‌ها و عواطف در آنها امری عادی و طبیعی است.

دوم، ادبیات، هرگونه احساس را از نقطه‌نظرهای گوناگون به‌بررسی می‌گیرد و تصویری کامل از آن به دست می‌دهد و برپایه‌ اصولی، آن احساس ویژه را شناسایی می‌کند.

سوم، کنش‌های شخصیت‌های گوناگون نقطه‌نظرهایی را برای شیوه‌های برخورد با عواطفی ویژه ارایه می‌دهد.

چهارم، ادبیات به‌روشنی نشان می‌دهد که هر فرد عواطف گوناگونی را تجربه می‌کند و دیگر این‌که این عواطف گاهی در تضاد و کشمکش با یکدیگر قرار می‌گیرند.

کودکان هنگام کتاب‌درمانی ٣ فرآیند را تجربه می‌کنند: فرآیند همانندسازی، فرآیند پالایش روانی و فرآیند بینش درون.

کتاب‌درمانی می‌تواند به شکل انفرادی یا گروهی انجام شود

 
از آن‌جا که کودکان و نوجوانان در بیشتر موارد خود را به‌جای شخصیت‌های کتاب یا قهرمان‌های اصلی داستان می‌گذارند، چنانچه در پروژه‌های کتاب‌درمانی، کتاب‌های مناسبی گزینش شوند، همانندسازی به آنها کمک می‌کند تا مشکلات خود را شناسایی کنند و هنگامی که درمی‌یابند در رویارویی با این‌گونه مشکلات تنها نیستند،‌ احساس آرامش و امنیت می‌کنند و از تنهایی و تشویش آنها کاسته می‌شود. زمانی که این همانندسازی صورت گرفت،‌ فرآیند پالایش روانی نیز انجام می‌شود.

کودک و نوجوان از جنبه احساسی درگیر داستان می‌شود و می‌تواند احساسات خود را در شرایطی امن بروز دهد. با همانندسازی و پالایش روانی، کودک و نوجوان برای تجزیه و تحلیل مشکلات خود توانمندتر می‌شود. این‌گونه تحلیل‌ها سبب افزایش آگاهی و درک عمیق‌تر آنها از خود و ارتباط با دیگران می‌شود. این خودآگاهی کودک و نوجوان را قادر می‌سازد تا دریافت‌های خود را از رخدادها دگرگون کند و رفتارهایش را بهبود بخشد.

کتاب‌درمانی می‌تواند به شکل انفرادی یا گروهی انجام شود. در کتاب‌درمانی‌های انفرادی، ‌کتابی برای یک فرد خاص با یک نیاز ویژه برگزیده می‌شود. آن کودک یا نوجوان خاص می‌تواند کتاب را خود بخواند یا برایش خوانده شود. فعالیت‌هایی که پس از خواندن کتاب طراحی شده‌اند به شکل انفرادی با آن کودک یا نوجوان انجام شود. کودک یا نوجوان درباره آن کتاب با آموزگار، کتابدار یا هر فرد بزرگسال که با او کار می‌کند، می‌تواند گفت‌و‌گو کند،‌ گزارشی درباره داستان بنویسد یا احساسات خود را به شکل هنر نقاشی یا هرگونه دیگری از هنر بیان کند.

در این پروسه کودک و نوجوان از فشار‌های احساسی رها می‌شود و در ضمن با تحلیل ارزش‌های اخلاقی و برانگیخته‌شدن تفکر انتقادی در او، بر خودآگاهی‌اش  افزوده می‌شود و می‌تواند ارزیابی‌های شخصی و اجتماعی خود را بهبود بخشد. نتیجه آن خواهد شد که او رفتارش را بهبود بخشد و بتواند موضوع‌های مهم زندگی را درک کند.

در کتاب درمانی‌های گروهی، کودکان و نوجوانان داستانی را بلند می‌خوانند یا برایشان کتابی خوانده می‌شود. گفت‌وگوی گروهی و فعالیت‌های جمعی در پی این خواندن انجام می‌شود. آنها در این بحث‌ها درمی‌یابند که تنها نیستند و می‌توانند مشکلات خود را با دیگران سهیم شوند.

اگرچه کتاب‌درمانی برای حل مشکلات کودکان در بحران است، اما تنها به این موارد محدود نمی‌شود. به‌طورکلی ادبیاتی که زندگی کودکان را بازتاب می‌دهد، می‌تواند کودکان را در حل مشکلات و ناشناخته‌های زندگی خود یاری دهد.

گام‌های کتاب‌درمانی:
- شناسایی نیازهای کودکان و نوجوانان مورد هدف
- گزینش مواد مناسب
- طراحی فضا و زمان نشست‌ها (از پیش مخاطبان را درباره چگونگی گرداندن جلسه آگاه کنید.)
- طراحی فعالیت‌های پس از کتابخوانی
- گفت‌وگو درباره داستان یا کتاب
- نوشتن درباره کتاب یا داستان،‌ نقاشی و اجرای نمایش
- برانگیختن کودکان برای فعالیت‌های بیشتر (پرسش‌های بیشتر درباره موضوع کتاب یا داستان.)
- اختصاص زمان استراحتی به کودکان
- دادن فرصتی برای واکنش آنها به داستان


عضویت در کانال تلگرام از طریق لینک زیر

https://telegram.me/nozadaneh

 @nozadaneh

   


9 ماده غذایی برای کودکان باهوش

سه شنبه 18 اسفند 1394 نویسنده: مرتضی | نوع مطلب :نکات خواندنی ،تغذیه کودک ،


نقش برخی از غذاها و ریزمغذی ها در افزایش رشد مغز کودکان و بهبود عملکرد مغز، حافظه و تمرکز آنها شناخته شده است.
 
مغز نیز مانند هر ارگان دیگری مواد مغذی موجود در غذاها را جذب می کند. در این میان از برخی غذاها به عنوان «غذاهای مغز» یاد می شود که 9 نوع از آنها در اینجا معرفی شده اند:
 
ماهی قزل آلا: اسیدهای چرب امگا 3 موجود در ماهی برای رشد و عملکرد مغز ضروری هستند. تحقیقات اخیر نشان داده است افرادی که از این چربی ها به میزان بالاتری استفاده می کنند، نمره های بهتری در آزمون های مهارت های ذهنی کسب می کنند.
 
تخم مرغ: یک منبع بزرگ از پروتئین به شمار می رود و کولین موجود در زرده آن منجر به افزایش سطح حافظه می شود. بهتر است برای وعده صبحانه تخم مرغ همراه با سبزیجات به کودک بدهید.
 
کره‌ بادام زمینی:
این ماده مغذی که اکثر کودکان به آن علاقه دارند را می توانید به بعنوان منبعی سرشار از ویتامین
Eبه کودک ارائه دهید. این ویتامین آنتی ‌اکسیدان محافظ غشای سلول‌ های عصبی است. کره‌ بادام زمینی همچنین حاوی تیامین و گلوکز است که اولی برای مغز مفید بوده و دومی انرژی ‌زا است. البته مواظب باشید که فرزندتان جزء کودکان آلرژیک به این مواد غذایی نباشد.
 
غلات کامل: نان ها و غلات صبحانه منبع انرژی مورد نیاز مغز محسوب می ‌شوند. غلات کامل همچنین حاوی ویتامین ب هستند که برای دستگاه عصبی مفید است. توصیه ها بر این است که در هر وعده‌ غذایی به کودک نان‌ های تهیه شده از غلات کامل داده شود.
 
توت ها و بری‌ ها: این دست میوه ها، به بهبود قدرت مغز و افزایش تمرکز کمک می ‌کنند و سرشار از ویتامین ث و آنتی ‌اکسیدان‌ های دیگر هستند. دانه‌ های ریز داخل توت‌ ها حاوی اسیدهای چرب امگا 3 هستند که برای مغز مفیدند.
 
لوبیاها: ارزش این مواد غذایی فراتر از حفظ سلامت قلب است. لوبیاها برای مغز بچه‌ها نیز مفید هستند چون، به واسطه‌ دارا بودن پروتئین‌ها، کربوهیدرات ‌ها، فیبرها، ویتامین ‌ها و مواد معدنی انرژی خوبی به مغز می‌ رسانند.
 
سبزیجات رنگی: سرشار از آنتی ‌اکسیدان ‌ها هستند و برای حفظ و ارتقای سلامت مغز مفیدند. توصیه بر این است که سبزیجات رنگی مانند گوجه فرنگی، سیب زمینی شیرین، کدوحلوایی، هویج، اسفناج و غیره را وارد برنامه‌ غذایی بچه‌ ها بکنید.
 
شیر و ماست: ویتامین ب برای رشد بافت‌ های مغز، ناقل‌های عصبی و آنزیم ‌ها مفید است و محصولات لبنی منبع خوب این مواد مغذی هستند. شیر کم چرب یا ماست منبع فوق العاده‌ی پروتئین برای مغز محسوب می ‌شوند. محصولات لبنی همچنین منبع ویتامین دی هستند که برای نوجوانان و کودکان از اهمیت بالایی برخوردار است.
 
گوشت‌ قرمز کم چرب: گوشت قرمز منبع آهن است که به حفظ انرژی بدنی و قدرت تمرکز آن‌ ها در مدرسه کمک زیادی می ‌کند. گوشت گاو منبع خوب زینک (روی) نیز محسوب می‌ شود که قدرت حافظه بچه ها را بالا می ‌برد.

عضویت در کانال تلگرام از طریق لینک زیر

https://telegram.me/nozadaneh

 @nozadaneh

 

   


واقعیت این است که تعیین یک شغل مشخص در ذهن کودکان و نوجوانان، آنان را از فرصت های زیادی که می توانند بدانها بیندیشند و در آینده انتخاب کنند، باز می دارد. تعیین شغل آینده فرد در کودکی، در واقع یک "تله ذهنی" ایجاد می کند و فرد در آن می ماند.

خانم تینا سیلیگ از مدرسان حوزه کارآفرینی دانشگاه استنفورد آمریکا در این باره می گوید: القائات بزرگ ترها درباره شغل و رشته تحصیلی فرزندان، خط مشی ذهنی او را تشکیل می دهند و یک گره روانی را در مغز آنان ایجاد می کنند تا فرد نتواند در خصوص رشته یا شغل، جهت درست را انتخاب کند.*

آینده، سرشار از موقعیت های جدیدی است که هیچ کدام از ما خبری در آنها نداریم. وقتی تمام آینده فرزندمان را در یک تله ذهنی متوقف می کنیم در واقع او را از موقعیت ها و فرصت های زیادی که در زندگی هر فرد پیش می آید محروم می کنیم، بدین گونه که او به گزینه های دیگر فکر نمی کند یا اگر هم فکر کند، با احساس کدورت است. همچنین کودک، نوجوان و جوانی که گرفتار یک تله ذهنی است و تمام زندگی و رؤیاهایش حول یک شغل یا رشته تحصیلی خاص می چرخد، به احتمال قوی، فرصت های زیادی را از زندگی اش خط می زند.

به علاوه، خیلی ها وقتی به آنچه بزرگ ترها برایش تصویر کرده اند نمی رسند (که اغلب هم همین طور است)، تا آخر عمر احساس ناکامی خفیفی با آنها همراه است، حتی اگر از شغلی که الان دارند رضایت داشته باشند.

تا بدین جای بحث مشخص شد که بهتر است از ترسیم یک نقطه خاص و شغل معین به طور جدی خودداری کنیم. حال سوال اینجاست که در برابر پرسش کودکان خود که "وقتی بزرگ شدم چه کاره بشوم؟" چه پاسخی دهیم؟
بهتر است به فرزندمان بگوییم که همه شغل ها خوب و ضروری هستند و فرقی نمی کند که چه شغلی داشته باشی. مهم این است که هر شغلی که داری سعی کنی در آن بهترین باشی، مثلاً یک پرستار خوب ، بهتر از یک پزشک متوسط است و یک پزشک خوب هم بهتر از یک پرستار متوسط است. در همین مثال، خود پزشکی و پرستاری مورد قضاوت قرار نمی گیرد که کدامش بهتر است، بلکه ملاک قضاوت این است که کدامشان در شغل خود بهتر هستند.

اگر فرزندمان با این ذهنیت بزرگ شود، درگیر این نخواهد بود که "اگر فلان رشته را که بدان علاقه مندم انتخاب کنم شاید اطرافیانم ناراضی باشند" بلکه انتخابی که بدان علاقه دارد را در پیش می گیرد و سعی می کند در مسیر انتخابی اش، بهترین باشد.


عضویت در کانال تلگرام از طریق لینک زیر

https://telegram.me/nozadaneh

 @nozadaneh


   


تغذیه نوزاد در هفته سوم و چهارم ماه هفتم زندگی

تغذیه با فرنی شیربرنج و حریره بادام را بسته به علاقه کودک می توان حتی تا یک سالگی و یا بیشتر از آن به عنوان یک وعده غذایی کمکی ادامه داد. در هفته سوم شروع تغذیه کمکی مصرف انواع سبزیجات مثل سیب زمینی هویج جعفری گشنیز کدوسبز لوبیا سبز و... برای تغذیه کودک شروع می شود. در این هفته علاوه بر فرنی می توان با مخلوط سبزیجات و برنج سوپ تهیه کرد و آن را به خوبی پخت و نرم کرد بهتر است سبزیجات نامبرده شده را تک تک  و به مرور زمان به سوپ اضافه کرد مثلا هر سه روزی یک بار نوع سبزی را به سوپ اضافه کرد. علاوه براین به سوپ کودک نباید نمک ، شکر و چاشنی اضافه کرد. بهتر است کدو کرفس و لوبیا سبز ابتدا پخته شده و بعد به سوپ اضافه گردد. سبزی ها باید در آخرین لحظه های پخت اضافه شوند و در ظرف هم بسته شود تا ویتامین های آنها از بین نرود. بین تمام سبزی ها فقط اسفناج هست که مصرف آن تا یک سالگی مجاز نبوده و نباید به سوپ کودک اضافه شود.از هفته چهارم می توان مقدار کمی گوشت قرمز یا گوشت مرغ به سوپ اضافه کرد. گوشت را باید به قطعات بسیار کوچک تقسیم کرد و یا از چرخ کرده آن استفاده کرد که کاملا پخته باشد. غذا ها در شروع باید نسبتا رقیق باشند و غلظت آنها کمی بیشتر از شیر باشد و بعد به تدریج به غلظت آنها افزوده شود. سفت کردن تدریجی غذاها به یاد گرفتن عمل جویدن کمک می کند. اگر در شروع تغذیه تکمیلی کودک به یک غذا بی میلی نشان داد نباید پافشاری کرد و باید آن غذا را برای یک تا دو هفته حذف کرد. و سپس به او داد و  وقتی غذای جدیدی شروع می شود غذای قبلی هم ادامه پیدا می کند مگر اینکه کودک آنرا نخورد یا به آن عدم تحمل نشان دهد.

توجه داشته باشید که:

اول اینکه با شروع غذای کمکی، دادن آب جوشیده خنک شده به دفعات مورد علاقه شیرخوار لازم است.

دوم اینکه علاوه بر قطره مولتی ویتامین بیست و پنج قطره در روز استفاده از قطره آهن پانزده قطره در روز لازم است.

سوم اینکه توصیه می شود داده قطره آهن و قطره مولتی ویتامین تا دو سالگی به کودک داده شود.

عضویت در کانال تلگرام از طریق لینک زیر

https://telegram.me/nozadaneh

 @nozadaneh

   


لجبازی کودکان

سه شنبه 4 اسفند 1394 نویسنده: مرتضی | نوع مطلب :بهداشت روانی کودک ،نکات خواندنی ،

به هزار و یک راه متوسل شده‌اید اما فرزندتان به هیچ صراطی مستقیم نیست. حرف خودش را می‌زند، کار خودش را می‌کند و به شیوه خودش، خرابکاری‌هایش را ادامه می‌دهد. در این شرایط هیچ بعید نیست که دست به دامن تهدید و خط و نشان کشیدن شوید: «اگر به کارهایت ادامه دهی به پدرت می‌گویم تنبیهت کند»، «اگر زودتر دست و صورتت را نشویی از ناهار خبری نیست»، «اگر از خواهرت عذرخواهی نکنی آن وقت تو را به میهمانی نمی‌برم»... همه این اگر و آن وقت‌ها در ذهن بچه‌ها یک معنای مشخص دارند: جنگ شروع شده! این اعلام جنگ شما که به تهدید آغاز می‌شود بچه‌ها را به لجبازی وادار می‌کند.

تهدید درمان لجبازیِ کودکان نیست!

لجبازی در کودکان معمولاً از سن یک سالگی آغاز می‌شود و می‌تواند با رفتارهای نادرست اطرافیان در کودک نهادینه شود. اما چرا بچه‌ها لجبازی می‌کنند؟ چون می‌خواهند نظر خودشان را ابراز کرده، جایگاه خود را به بزرگترها نشان دهند و در یک کلام خودشان را نشان دهند. این وضعیت شاید برای بچه‌های یکی دو ساله معنا نداشته باشد اما برای کودکان بزرگتر، صدق می‌کند.

کودکان لجبازی می‌کنند، چون می‌خواهند دیده شوند. وقتی آنها را نمی‌بینید، زورگویی می‌کنید، به پرخاشگری متوسل می‌شوید یا بدون پرسیدن نظر آنها، کار خودتان را می‌کنید، در واقع دارید فرزندتان را به سمت لجبازی بیشتر سوق می‌دهید. کودک نیازمند استقلال داشتن است و گاه برای به دست آوردن این استقلال، لجبازی می‌کند. از سوی دیگر، کودکان گاهی به دلیل خشم‌های ابراز نشده، با نافرمانی یا پافشاری روی یک رفتار، سعی در عصبانی کردن شما دارند. این رفتار هم برچسب لجبازی می‌خورد اما عاملی متفاوت باعث شکل‌گیری آن شده است.

برای آنکه احتمال بروز رفتار پرخاشگرانه در کودکتان کاهش یابد:

سرخود عمل نکنید؛ نظر کودک را بپرسید و به او استقلال عمل بدهید.

از سیستم تشویق استفاده کنید. در ازای رفتار مناسب، به او پاداش دهید و در ازای رفتار اشتباه، پاداش را حذف کنید.

اگر کودک برای رسیدن به مطلوب خود چه درست و چه نادرست شروع به گریه یا داد کشیدن کند به او بی‌توجه باشید تا یاد بگیرد روش رسیدن به خواسته‌هایش لجبازی و داد و قال نیست.

تهدید درمان لجبازیِ کودکان نیست!

کودک را وادار به عجله و شتاب زدگی نکنید. وقتی به فرزندتان فشار بیاورید، او نمی‌تواند شرایط را تحمل کند و در نهایت با یکدندگی سعی می‌کند با شما به مقابله برخیزد. حواس کودک را پرت کنید. وقتی کودک لجبازی می‌کند، با تغییر دادن مسیر توجه او، جلوی ادامه وضعیت ناخوشایند را بگیرید. خودتان الگوی خوبی باشید. لجبازی نکنید تا فرزندتان لجبازی کردن را نیاموزد. در زندگی همیشه منطقی و با تدبیر عمل کنید؛ به این ترتیب فرزندتان یاد می‌گیرد که در مواجهه با خشم یا شرایط غیردلخواهش چطور باید رفتار کند.


عضویت در کانال تلگرام از طریق لینک زیر

https://telegram.me/nozadaneh

 @nozadaneh

 


   


کولیک یا دل درد شبانه کودک

یکشنبه 2 اسفند 1394 نویسنده: مرتضی | نوع مطلب :نکات خواندنی ،

دل درد و گریه های مداوم در همه بچه ها به صورت گاه به گاه و به دلایل مختلف اتفاق می افتد اما در این میان بچه هایی كه گریه های شدید و منظم دارند، به عنوان كولیك تشخیص داده می شوند. كولیك یا به قول عموم مردم قولنج نوزادی به مواردی اطلاق می شود كه گریه های منظم و مداوم كودك بین ۲ تا ۴ ساعت و حداقل ۵ روز در هفته طول می كشد. كولیك حدودا از هفته دوم یا سوم تولد شروع شده و به صورت خودبه خود در حدود هفته دوازدهم ناپدید می شود. كولیك مشكل شایعی بین نوزادان است كه حدودا ۲۰ درصد نوزادان آن را تجربه می كنند.

نشانه هایش چیست؟

بچه هایی با درد كولیكی، گریه هایی جیغ مانند دارند. بعضی اوقات پاهای خود را جمع كرده و مشت هایشان را در حالت درد گره می كنند. حملات دل درد اغلب حول و حوش غروب هر روز آغاز می شود. این بچه ها تسكین ناپذیر هستند و والدین نمی توانند آنها را آرام كنند. گذشته از این گریه های پایدار، اغلب هیچ نشانه دیگری از بیماری وجود ندارد. اگر این گریه های شدید همراه با استفراغ، درد شكمی، تب، تورم شكم یا سایر نشانه های شدید باشد باید حتما و فورا به پزشك مراجعه كنند.

درمان دارد؟

در حال حاضر هیچ درمانی برای كولیك وجود ندارد. خوشبختانه به طور معمول این وضعیت در سه ماهگی ناپدید می شود.

علتش معلوم است؟

هنوز دلیل واضحی برای كولیك شناخته نشده است. نظریات متعددی در مورد این دل درد ها وجود دارد. یك نظریه می گوید بچه ها گریه می كنند چون از فشار گاز داخل معده رنج می برند. آروغ زدن در طول شیرخوردن كودك و پس از آن، ممكن است گاز داخل معده را كاهش دهد. به علاوه برای شیرخوارانی كه از شیرخشك استفاده می كنند، شیشه هایی طراحی شده كه هوای كمتری وارد معده شود.

مادرانی كه نوزاد را با شیر خود تغذیه می كنند ممكن است متوجه شوند كه خوردن مواد غذایی نفاخ مانند كلم بروكلی، گل كلم، نخود و لوبیا، تخم مرغ، تربچه، پیاز و همین طور ادویه جات در شیرخوار ایجاد نفخ و دل پیچه می كند. بد نیست كه این مادران با پزشك خود در مورد رژیم غذایی شان مشاوره كنند. همچنین ممكن است نوزاد به نوع شیری كه مادر مصرف می كند، مركبات، شكلات، گوجه فرنگی، قهوه، غذاهای دریایی هم واكنش نشان دهد. برای امتحان واكنش به شیر بهتر است برای مدت دو تا سه هفته از مصرف لبنیات اجتناب كنید، اگر دل درد نوزاد كاهش پیدا كرد مشخص می شود كه به خانواده لبنیات حساسیت دارد و در این صورت می توانید شیر سویا را جایگزین شیر گاو كنید.

نظریه دیگر می گوید كولیك در اثر نابالغ بودن سیستم عصبی مركزی پدید می آید. بنابراین بچه ها ممكن است كه نسبت به محرك هایی مانند سرو صدا، نور و غیره واكنش شدید نشان دهند در حالی كه بچه های بزرگ تر یا افراد بزرگسال قادر هستند به راحتی خود را تطبیق دهند. در انتهای روز این بچه ها ممكن است در معرض احساس دل پیچه و زور قرار بگیرند كه در نتیجه برای مدتی طولانی گریه می كنند. در بعضی از بچه ها قرار گرفتن در جاهای ساكت و آرام می تواند كمك كننده باشد. از طرف دیگر اضطراب شدید پدر و مادر نیز می تواند موجب ایجاد كولیك شود. بچه ها ممكن است نگرانی پدر و مادر را حس كرده و مضطرب شوند و گریه را سر دهند. فهمیدن دلیل كولیك برای والدین مهم است چرا كه با دانستن علت راحت تر مشكل را حل می كنند.

در موارد نادر كولیك در بچه هایی كه شیرخشك می خورند ممكن است به دلیل آلرژی نسبت به پروتیین شیر گاو موجود در شیرخشك باشد، اگرچه همه بچه هایی كه كولیك دارند نسبت به پروتیین شیر گاو حساس نیستند. در این گونه موارد با تغییر نوع شیر مصرفی، دل درد از بین می رود. در این مورد حتما با پزشك متخصص اطفال مشورت شود.

عضویت در کانال تلگرام از طریق لینک زیر

https://telegram.me/nozadaneh

 @nozadaneh

 

 

   


درباره وبلاگ


آخرین پستها


نویسندگان


صفحات جانبی


نظرسنجی

    ارزیابی شما از این وبلاگ چیست؟






آمار وبلاگ

کل بازدید :
بازدید امروز :
بازدید دیروز :
بازدید این ماه :
بازدید ماه قبل :
تعداد نویسندگان :
تعداد کل پست ها :
آخرین بازدید :
آخرین بروز رسانی :