قنداق کردن نوزاد

بدون شک قنداق کردن نوزادان به صورت شل یا سفت، کار غلط و باور اشتباهی است، زیرا امروزه نتایج تحقیقات نشان داده هر چه فاصله بین پاها بیشتر باشد، برای رشد بهتر مفاصل لگن کودک مناسب‌تر است.
قنداق کردن کودک باعث ایجاد اختلالات مفصلی خصوصاً مفصل لگن در کودک می‌شود.قنداق کردن دختر بچه‌ها خطرناک‌تر است، چرا که خطر دررفتگی مادرزادی لگن و اختلالات مفصل لگن در دختر بچه‌ها بیشتر است و قنداق کردن باعث ایجاد اختلال در رشد لگن و بعدها در راه رفتن کودک می شود.
در صورت عدم تشخیص بیماری مادرزادی دررفتگی مفصل لگن و قنداق کردن نوزاد، همین موضوع باعث می‌شود که این بیماری برای کودک عوارض غیرقابل جبرانی ایجاد کند.در صورتی که این بیماری زود تشخیص داده شود، با درمان‌های ساده‌ای مانند گذاشتن دو یا سه پوشک اضافی بین پاهای کودک قابل رفع است.
پزشک متخصص برای درمان این بیماری با یک چرخش ساده پا، مفصل را در محل خود قرار می‌دهد که البته این کار پزشکان است و نباید آن را در منزل انجام داد.قنداق کردن کودک باعث ایجاد اختلالات مفصلی خصوصاً مفصل لگن در کودک می‌شود.
به نظر می رسد در جوامعی که نوزاد را قنداق می کنند، شیوع دررفتگی مادرزادی مفصل ران بیشتر است و در جوامعی که مادر، بچه را در پشت خود می بندد یا جلوی شکم خود آویزان می‌کند، این بیماری شیوع کمتری دارد.
این اختلاف احتمالا به علت نزدیک بودن و دور بودن ران های بچه، در دو نوع متفاوت بستن و حمل کردن اوست.این بیماری، بیشتر مفصل ران چپ را گرفتار می کند و در دخترها، ۹ برابر پسران است.
بچه هایی که در زایمان اول متولد می شوند، در معرض خطر بیشتری قرار دارند و در نوزادانی که موقع بارداری، در وضعیت برعکس معمول در شکم مادر قرار گرفته اند (یعنی سر به طرف بالا و پا به پایین) بیشتر است.
اگر اصرار به قنداق کردن نوزادتان دارید،...

- روی شکم و زانوهای کودک را سفت و محکم نبندید.
- زانوهای کودک را هم به هم نچسبانید، زیرا حالت طبیعی زانوهای نوزاد این است که از هم باز باشد. علاوه بر آن، اگر او را محکم نبندید، کودک می‌تواند ران‌هایش را از هم باز نگه دارد که این عمل از دررفتگی لگن او جلوگیری می‌کند.
- برای این‌که مطمئن شوید که کودک را خیلی سفت قنداق نکرده‌اید، باید بتوانید انگشت اشاره‌تان را به‌راحتی بین بدن وی و قنداق قرار دهید.
- بعدها هنگامی که طفل شروع به راه رفتن می‌کند، باید توجه کنید که کمربند لاستیکی که برای نگه داشتن شلوار و یا دامن وی به‌کار می‌برید، بیش از حد سفت نباشد و درست روی کمر او یعنی بین بالا تنه و زیر دنده‌ها بسته شود.
- بستن کمربند در قسمت بالاتر از کمر طفل، به‌ویژه اگر سفت هم باشد روی قفسه‌سینه فشار می‌آورد و مانع از تنفس عمیق کودک می‌شود.
- به‌طور کلی بهتر است برای دامن دختران و شلوار پسران به‌جای کمربند از بند شانه استفاده کنید.

   

"بگو ببخشید"

خیلی وقتها از کودکمان می خوایم که عذر خواهی کند، در این موقع کودک شما نمی‌فهمد که چرا باید عذرخواهی کند. با این حال ممکن است این کار را بکند. این مهم است که عذرخواهی را به او یاد دهید اما مهم‌تر از آن این است که او بیاموزد چرا باید عذرخواهی کند. به این ترتیب او هم متوجه کارهای اشتباه خود می‌شود و هم راه‌حل جبران آن را می‌آموزد.

   

رنگ در نقاشی کودکان

کودکانی که در نقاشی خود جزئیات را به تصویر می کشند افرادی دقیق و کنجکاو نسبت به مسائل اطراف هستند. از جمله این جزئیات در نقاشی ها می توان به ترسیم رگبرگ ها، مردمک چشم، دکمه لباس، سوراخ بینی و... اشاره کرد.

استفاده از رنگ های مختلف در نقاشی به این معنی است که کودک از یکنواختی و سکون در زندگی بیزار است و در کل از لحاظ روحی سالم و پرانرژی است.

استفاده از رنگ های ملایم و نقاشی های کم رنگ نشانه آرامش طلبی و تمایل به پرهیز از هیجان است.

رنگ های گرم و روشن روحیه شاد و پرانرژی کودک را نشان می دهد. کودکانی که از لحاظ روحی با مشکل مواجه هستند معمولاً در نقاشی های خود از رنگ های محدودی استفاده می کنند.

   

چرا برخی کودکان ابتکار و سازندگی خوبی ندارند؟

بدیهی است زندگی اجتماعی دارای فوت و فن خاصی است، هر کس نمی تواند در روابط با دیگران موفق باشد، مگر آن که به خصوصیات زندگی اجتماعی و سازش با دیگران آشنا باشد. کودکانی که اولیا آنان تمام نیروی خود را متوجه درس خواندن فرزندانشان می کنند و هیچ برنامه‌ای برای پرورش روحیات اجتماعی آنان نداشته‌اند، چنین کودکانی وقتی بزرگ شده و به زندگی اجتماعی قدم می گذارند به ابزار و اصول سازگاری و همزیستی و قبول مسئولیت اجتماعی آشنایی ندارند و از انجام کارها مستقلاً و قبول مسئولیت هر کاری وحشت دارند، همیشه می خواهند در حاشیه زندگی انسان های دیگر زندگی کنند و به عبارت دیگر افرادی دنباله رو بوده و فاقد سازگار و ابتکار خواهند بود.

بر همین اساس پدران و مادران باید از همان آغاز کودکی اصول اساسی زندگی اجتماعی را با امکانات محدودی که در محیط خانه وجود دارد به آنها تفهیم نمایند تا برای شرکت در زندگی اجتماعی آمادگی بیابند.

مسئولیت چیست؟

بسیاری از کودکان اعم از دختر و پسر دوست دارند در محیط خودشان کارهایی را انجام دهند. دخترها می خواهد لباس بشویند و ظرف ها را تمیز کنند و آشپزی کنند و در نظر و ترتیب قسمت‌های مختلف خانه دخالت داشته باشند. پسرها هم می‌خواهند مستقلاً کارهایی که در محیط خانه وجود دارد خود انجام دهند.

در محیط مدرسه برخی از بچه ها در همکاری با معلمان و مدیران آمادگی بیشتری از خود نشان می دهند و به خوبی می‌تواند مسئولیت‌هایی قبول کنند و سرپرستی کارهای مختلف را به عهده داشته باشند و یا در آموزش همکلاسی‌های ضعیف خود شرکت داشته باشند.

در برابر این عده کودکانی هستند که اصولاً از هر نوع مسئولیتی شانه خالی می نمایند و هرگاه کاری به آنان محول می گردد آن کار به طور ناقص انجام داده و هرچه زودتر خود را کنار می‌کشند. این عده جز افرادی هستند که خصوصیات اجتماعی در آنها کمتر وجود دارد و معلوم می شود در محیط خانوادگی کمتر به پرورش این جنبه پرداخته شده است. این گونه کودکان حتی با در دست داشتن مدارک تحصیلی چون فاقد کمالات اجتماعی هستند نمی‌توانند در آینده به خوبی در زندگی اجتماعی موفق شده از تحصیلات ارزنده خود بهره مند گردند.

اشتباه بزرگ والدین

یکی از احتیاجات روانی افراد ابراز شخصیت است، منظور از ابراز شخصیت ارایه افکار و عقاید به دیگران است هر فردی خواه کوچک یا بزرگ در هر وضع و مرحله‌ای باشد میل دارد از فرصت‌های مختلف استفاده کرده و خود را نشان دهد. هر شخص برای اینکه در این کار موفق گردد مسئولیت کاری را قبول کرده و با نظر و فکر خود آن کار را انجام می‌دهد. پس قبول مسئولیت در حقیقیت نوعی ابراز شخصیت است چه فرد براساس قبول مسئولیت آراء و افکار خود را به دیگران ارایه می‌دهد.

برخی از پدران و مادران بدون اینکه به این نیاز طبیعی کودکان توجه داشته باشند و با راهنمایی و سپردن مسئولیت‌های جزئی استعداد قبول مسئولیت را در آن به تدریج پرورش دهند، از ترس اینکه مبادا کارها به طور ناقص انجام شود آنان را از قبول مسئولیت‌ها باز می‌دارند و همین جلوگیری و ممانعت زمینه پذیرش مسئولیت را در آنان از بین می‌برد. بنابراین دادن فرصت‌ها به کودکان خود اولین شرط پرورش حس مسئولیت آنان است.

آمادگی کودکان برای پذیرش مسئولیت‌ها

استعداد پذیرش مسئولیت در همه کودکان کم و بیش وجود دارد و این محیط تربیتی است که باید آن را پرورش دهد و اگر در محیط تربیتی در خانه و مدرسه زمینه پرورش آن وجود نداشته باشد این استعداد به تدریج به خاموشی خواهد گرائید.

پدران و مادران باید توجه داشته باشند که ممانعت و خودداری آنان از سپردن کارها به دست فرزندانشان برابر شکست و عقب ماندگی آنان در زندگی اجتماعی‌شان خواهد بود.

همان طور که کودکان راه رفتن را با زمین خوردن ها می‌آموزند همچنین مسایل اجتماعی و قبول مسئولیت را با انجام دادن کارها به طور ناقص و خراب کردن آنها می‌آموزند.

کودکی که از دوران خردسالی به تدریج برای زندگی اجتماعی پرورش داده نمی‌شوند وقتی به سن جوانی می‌رسند چون روحیات آنان فرم و شکل پیدا کرده و دیگر تغییر و تبدیل در آنها دشوار می‌گردد و نمی‌توان براحتی آنان را به خصوصیات زندگی اجتماعی گردانید.

منبع: مهر

   

آیا سایز کفشی که میخرم مناسب کودک است؟

بزرگترها به راحتی تشخیص می‌دهند که چه کفشی اندازه پای آن‌هاست اما معمولا کوچولوها متوجه نمی‌شوند که کفش اندازه پای آن‌ها هست یا نه. بارها پیش می‌آید که بعد از خرید تازه می‌فهمید که کفش برای فرزندتان کوچک یا بزرگ است. برای تشخیص درست اندازه کفش چند راه دارید. اول این‌که دو لنگه کفش را به کودک بپوشانید و از او بخواهید راه برود. دقت کنید که موقع راه رفتن کفش از پای کودک شما خارج نشود. بعد با انگشت، جلوی پای کودک را لمس کنید. انگشت پای کودک باید حدود یک سانتی‌متر از جلوی کفش فاصله داشته باشد. راه دیگر این است که انگشت کوچک‌تان را از پشت در کفش فرو کنید. انگشت شما باید در پشت کفش جا بگیرد. بعضی از بچه‌ها پاهای تپلی دارند. دقت کنید که وقتی کفش پای بچه می‌شود روی آن فشار نیاورد. جمله معروف جا باز می‌کند را از هیچ فروشنده‌ای قبول نکنید. علاوه بر این، فراموش نکنید که مخصوصا برای کفش‌های زمستانی، باید حتما کفش را با جوراب ضخیم امتحان کنید، چون ممکن است بعد از پوشاندن جوراب، کفش برای فرزندتان تنگ شود.

   

الگوی خوبی باشید تا فرزندانتان بیاموزند از خشونت دوری کنند

کتک زدن، سرزنش کردن و تحقیر کردن به کودکان می‌آموزد که می‌توانند با دیگران چنین رفتارهایی داشته باشند و این‌گونه، مشکلات را حل کنند. هرگز برای تربیت فرزندانتان از تنبیه بدنی استفاده نکنید.
از ابتدا زمانی که فرزندتان تازه متولد شده با لحن آرام با او صحبت کنید حتی زمانی که از دستش عصبانی می‌شوید هرگز سر او داد نکشید. این کار دو اشکال عمده دارد: اول این‌که داد زدن شما برایش عادی می‌شود و در آینده برای تربیت او دچار مشکل می‌شوید. دوم این‌که می‌آموزد برای رسیدن به اهدافش باید فریاد بکشد و با دیگران دعوا کند. تردید نکنید روش‌های تربیتی که در آنها با کودکتان آرام و بدون خشونت برخورد می‌کنید تاثیر بهتری دارند.

   

تلفن بازی برای بچه ها

شاید بسیاری از ما این بازی رو در دوران کودکی انجام داده باشیم. که خود من یکی از آنها هستم.
به هر حال برای یاد آوری بد نیست.این بازی علاوه بر مشغول کردن بچه ها و جذابیت آن، دایره لغات آنها را نیز افزایش داده و در جهت تسریع جمله سازی و حرف زدن تاثیر بسزایی دارد.
چیزهایی که باید تهیه کنیم:
2 عدد لیوان کاغذی، یا فومی و یا پلاستیکی
یک تکه نخ بسته به محیطی که در آن بازی صورت می گیرد.یعنی اگر در فضای باز هستید می توانید از یک نخ بلندتر استفاده کنید.
روش کار نیز این است که ته لیوان ها را سوراخ کرده و یک طرف نخ را از داخل در لیوان قرار داده و طرف دیگر را نیز به همین ترتیب در لیوان دیگر قرار می دهیم و گره بزرگی میزنیم. تلفن ما آماده است می توان از آن استفاده کرد و لحظات جذابی را به وجود آورد.

بر گرفته از کتاب

101+ Ways to Keep Kids Busy
توسط:
Better Kid Care

   

دانلود یکی دیگر از داستانهای شب به خیر کوچولو به نام تخم مرغ های رنگی

سلام
این داستان رو از اینجا دانلود کنید.

   

کلیه کودکان و مراقبت از آن

اگر فرزند شما از درد و تورم شكمی شكایت داشته باشد چه كار می‌كنید؟ آیا سعی می‌كنید با استفاده از یك قرص مسكن یا كمی نبات و عرق نعنا دردش را آرام كنید؟ اگر ادرارش رنگ و بویی غیرطبیعی داشته باشد، چطور؟ اگر ادرارش قطع و وصل شود یا در برابر ادرار كردن مقاومت كند، چه می‌كنید؟ و....

بهتر است بدانید كه این‌ موارد و ده‌ها نشانه دیگر، می‌توانند از وجود مشكل و بیماری‌های كلیه خبر دهند، بنابراین آنها را نادیده نگیرید، شاید اگر دیر به فكر بیفتید نتایجی غیرقابل جبران ایجاد شده باشد.
دكتر زهرا پور نصیری فوق‌تخصص كلیه كودكان در رابطه با علائم بیماری‌های كلیه در كودكان به جام‌جم می‌گوید: «والدین باید حتما به جریان ادراری كودكان و بخصوص شیرخواران توجه كنند. به همین دلیل توصیه می‌شود مادرانی كه بچه شیرخوار دارند، گاهی پوشك بچه را باز بگذارند و جریان ادراری او را كنترل نمایند. البته خوب است بدانیم بررسی جریان ادراری در كودكان پسر بیشتر اهمیت دارد.»
به گفته وی اگر جریان ادراری قطره قطره یا بسیار باریك باشد یا اگر قطع و وصل شود می‌تواند نشانه وجود مشكلی در مجاری ادرار كودك باشد.
تغییر رنگ ادرار، نشان‌دهنده مشكلات كلیوی
دكتر پورنصیری در ادامه توضیح می‌دهد: «رنگ ادرار از زرد روشن تا زرد تیره متغیر است. البته تغییر رنگ ادرار می‌تواند ناشی از مصرف مواد غذایی خاصی مانند اسفناج و لبو یا مصرف برخی داروها مانند آهن باشد. اما تغییر رنگ ادرار به رنگ چای، معمولا نشانه وجود خون در ادرار است و در این شرایط باید در اولین فرصت به پزشك مراجعه شود.»
این عضو هیات علمی دانشگاه علوم پزشكی شهید بهشتی با تاكید بر این نكته كه اولین ادرار كودك هنگام صبح باید زرد تیره باشد، ادامه می‌دهد: «ادراری كه همیشه به رنگ زرد روشن باشد و حتی در مواقع كم‌آبی نیز تیره‌ نشود، نشانه بیماری جدی كلیوی است.»
وی توضیح می‌دهد: «بوی تند ادرار نیز ممكن است ناشی از مصرف برخی غذاها یا داروهایی خاص باشد، اما در صورت وجود بوی تند ادرار لازم است برای رد عفونت ادراری، آزمایش‌های لازم انجام شود.»
تكرر ادرار نیز از جمله مشكلاتی است كه والدین را نگران می‌كند. این پزشك متخصص در این باره به والدین هشدار می‌دهد: «تكرر ادرار یكی از علائم جدی عفونت ادراری است و لازم است در این شرایط كشت ادرار انجام شود. علاوه بر این، تكرر ادرار می‌تواند به علل دیگر ازجمله استرس، وجود سنگ یا مثانه عصبی نیز ایجاد شود.»
حجم زیاد ادرار همیشه هم خوب نیست
به گفته دكتر پورنصیری در صورتی كه كودك دچار پرنوشی و پر ادراری شده است، ابتدا باید وجود دیابت قندی رد شود. ولی علاوه بر آن، دیابت بی‌مزه كه به علت بیماری‌های كلیه یا بیماری‌های مغزی ایجاد می‌شود نیز می‌تواند باعث بروز علائم شود.
وی با تاكید بر این‌كه حجم زیاد ادرار همیشه نشانه كاركرد خوب كلیه‌ها نیست، یادآور می‌شود: «در بسیاری از بیماری‌های جدی كلیه به علت عدم قدرت تغلیظ ادرار، حجم ادرار بالا می‌رود ولی كلیه دچار نارسایی است. در نتیجه در صورتی كه حجم ادرار كودك زیاد است و بخصوص در شرایطی كه هیچ وقت رنگ ادرار به رنگ زرد تیره در نمی‌آید، باید در اولین فرصت به پزشك مراجعه كرد.»
وی می‌افزاید: «مقاومت كودك در برابر دفع ادرار، بخصوص زمانی كه كمتر از 3 بار در 24 ساعت باشد، غیرطبیعی است و می‌تواند منجر به عوارض جدی كلیه و مثانه شود. بنابراین به والدین توصیه می‌شود كودكان هر 2 تا 3 ساعت دفع ادرار داشته باشند.»
عدم وزن‌گیری كودك را جدی بگیرید
این عضو هیات علمی دانشگاه در این‌باره توضیح می‌دهد: «در صورت وجود دردهای شكمی مزمن معمولا انجام سونوگرافی كلیه و مثانه توصیه می‌شود. وجود سنگ ادرار یا انسداد در مسیر ادراری ازجمله علل دردهای شكمی هستند.»
دكتر پورنصیری با ذكر این نكته كه تورم شكم می‌تواند به علل بیماری‌های كلیوی باشد، می‌گوید: «ورم كلیه ناشی از انسداد، كیست‌های كلیوی، تومورهای كلیه و مثانه عصبی می‌توانند سبب تورم در پهلوها یا زیر ناف كودك شوند.»
به گفته وی یكی از علل عدم وزن‌گیری مناسب كودكان بیماری‌های كلیه هستند. بنابراین در صورت وجود نارسایی در رشد كودك باید آزمایش های لازم انجام شود.
دكتر پورنصیری در ادامه توضیح می‌دهد: «ورم نیز از دیگر علائم وجود بیماری كلیوی است. البته ورم می‌تواند به علت بیماری‌های قلبی، كبدی و گوارشی نیز ایجاد شود. ولی در صورتی كه علت ورم بیماری كلیوی باشد، معمولا آزمایش ساده ادرار مساله را مشخص می‌كند.»
این پزشك متخصص در ادامه می‌افزاید: «افزایش فشار خون نیز از جمله علائم جدی بیماری كلیوی در كودكان است. علامت آن اغلب غیراختصاصی و به صورت بیقراری كودك، سردرد یا تشنج است. بنابراین توصیه می‌شود پس از 3 سالگی حداقل سالی یك بار فشار خون كودك با دستگاهی مناسب جثه‌اش اندازه‌گیری شود.»
به گفته وی در صورتی كه كودك سابقه بستری در دوره نوزادی، بستری در ‌ICU یا هر گونه بیماری سیستمیك را داشته باشد، بهتر است قبل از 3 سالگی نیز فشار خون وی اندازه گرفته شود.
تب نیز از دیگر علائم عفونت ادراری است. بنابراین در صورتی كه كودك تب بدون علامت داشته باشد، باید برای رد عفونت ادراری كشت ادرار انجام شود.
شب‌ادراری كودك را نیز باید جدی گرفت. اگر چه شب‌ادراری اغلب اولیه بوده و با گذر زمان بهبود می‌یابد، اما وی به والدین هشدار می‌دهد: «اگر شب‌ادراری ثانویه باشد و پس از چند ماه خشك بودن ایجاد شود، باید بررسی‌های لازم پزشكی انجام شود‌. نم زدن و خیس كردن لباس زیر نیز از علائم بیماری‌های مثانه هستند.»
وی در نهایت به والدین توصیه می‌كند نسبت به علائم ادراری كودك خود حساس بوده و بموقع نسبت به تشخیص و درمان آن اقدام كنند؛چرا كه می‌تواند از مشكلاتی جدی مانند نارسایی كلیه پیشگیری نماید.

   

کودکان شیرخشکی بیشتر سرما می خورند.

یک متخصص اطفال گفت: مصرف شیرخشك باعث افزایش سرماخوردگی و عفونت‌های گوش در بین كودكان می‌شود.

دكتر فرشید فروزنیا در گفت‌وگو با ایسنا، گفت: سرماخوردگی‌ها عفونت‌های حاد دستگاه تنفسی هستند كه ممكن است به صورت تدریجی در فرد ظاهر شود و با علائمی مانند تب، سرفه، آبریزش و گرفتگی بینی، گلودرد، خشكی ته حلق، سردرد و ضعف خود را نشان دهد.

وی افزود: طول مدت بیماری بین 2 تا 7 روز متغیر است و اغلب با استراحت و درمان‌های حمایتی بهبود می‌یابد.

وی ادامه داد: علت سرماخوردگی‌ها ناشی از ویروسها است و بالغ بر 2 هزار نوع ویروس وجود دارد كه ممكن است در طول سال یك كودك را چندین بار بیمار كند.

دكتر فروزنیا خاطرنشان كرد: سرماخوردگی قابل سرایت و انتشار است و در كودك ایجاد عوارضی مانند عفونت گوش و ذات‌الریه می‌كند و در مواردی ممكن است نیاز به بستری كردن كودك باشد.

وی اضافه كرد: شیوع این بیماری در فصل سرد بیشتر است اما در فصول گرم نیز بروز می‌كند.

وی در رابطه با پیشگیری از سرماخوردگی در كودكان توصیه كرد: استراحت كامل طفل و دادن مایعات فراوان و استفاده از تب برها وضعیت طفل را بهتر می‌كند ولی استفاده از آنتی بیوتیك‌ها بخصوص بصورت خودسرانه باعث كاهش ضعف سیستم ایمنی كودك و افزایش دوره بیماری می‌شود.

وی افزود: مصرف میوه‌جات به ویژه میوه‌هایی كه تركیبات ویتامین ‍c دارند در پیشگیری از سرماخوردگی موثر است. همچنین مصرف شیر مادر در اطفال باعث افزایش ایمنی وی خواهد شد و برعكس مصرف شیر خشك باعث افزایش سرماخوردگی و عفونت‌های گوش می‌شود.

دكتر فروزنیا تصریح كرد: آنتی بیوتیك‌ها، شربتهای ضدسرفه و آنتی هیستامین‌ها حتما باید تحت نظارت پزشك به كودك داده شود زیرا بعضی از آنتی بیوتیك‌ها عوارض كلیوی و كبدی خواهند داشت و یا باعث افزایش مقاومت میكروب‌ها نسبت به آنتی بیوتیكها و همچنین باعث تضعیف سیستم ایمنی كودك می‌شود.

وی افزود: آنتی هیستامین‌ها نیز باعث عوارض قلبی، خشكی مخاط، غلیظ شدن خلط و ترشحات حلق و بینی كودك می‌شود.

این متخصص اطفال در پایان خاطرنشان كرد: بطور كلی دادن دارو به كودكان زیر 2 سال باید با تجویز و تحت مراقبت پزشك باشد.

   

آیا سینه خیز رفتن عقب کودک نرمال است؟

در پاسخ به این سوال باید گفت البته.هنگامیکه کودک سینه خیز رفتن را فرا می گیرد، بین 6 تا 10 ماهگی، به بهترین گونه ای که می تواند آن را انجام میدهد.اگر بازوهای طفل در ابتدا قوی تر از پاهای او باشد دنده عقب حرکت خواهد کرد.و مشکل خاصی نیست.
سینه خیز به عقب کودک را مشغول می کند.می توان با قرار دادن چیزی که مورد علاقه کودک است در جلوی او و دورتر از دسترس بازوهایش او را تشویق کرد که به جلو سینه خیز برود.

تلخیص و ترجمه از سایت:
http://www.babycenter.com/404_is-it-normal-for-my-baby-to-crawl-backward_3652412.bc

   

دانلود یکی دیگر از داستانهای شب به خیر کوچولو

یکی دیگه از داستانهای شب به خیر کوچولو ، با عنوان خرگوشک و موشی رو برای دانلود گذاشتم.
امیدوارم دوست داشته باشین.

از اینجا دانلود کنید

   

پنج راز پرورش یک کودک باهوش

• امنیت شالوده یادگیری است

مغز همیشه به دنبال امنیت است و اگر احساس امنیت نکند نمی تواند چیزی را یاد بگیرد. به همین دلیل، بسیار مهم است که به کودک خود احساس امنیت ببخشید.

تماس پوست با پوست می تواند به دریافت احساس امنیت در کودک کمک کند. همین طور نگاه چشم در چشم، ماساژ دادن کودک، حرف زدن با و پوشاندن لباس به تن او نیز همین نتیجه را در بر دارند.

هنگامی که کودک شما تازه متولد شده، شما با بی خوابی در جنگ هستید، از اجتماع دور افتاده اید و وظایف جدیدی روی شانه های شما سنگینی می کند، ایجاد احساس امنیت در کودک بیشتر از هر زمان دیگر اهمیت دارد. اما داشتن یک رابطه قوی با شریک زندگی خود نیز یکی از بهترین راه ها برای دادن احساس امنیت به کودک است.

می توانید همه کارهای ریز و درشتی که باید در طول روز انجام شوند را روی کاغذ بنویسید و با همسر خود به توافق برسید که چگونه آنها را میان خود تقسیم و از یکدیگر حمایت کنید.

اگر در مقابل کودک خود با هم مشاجره کردید، خیلی نگران نباشید زیرا برای هر کسی ممکن است پیش بیاید. فقط سعی کنید آشتی خود را نیز در جلوی کودک انجام دهید تا دوباره احساس امنیت را به کودک خود بازگردانید. شاید نوزاد متوجه کلمات شما نشود اما به خوبی می تواند احساساتی که میان شما و همسرتان وجود دارد را درک کند.

• همه روز را با صدای بلند داستان بخوانید

کارشناسان تاکید دارند که در طول روز با کودک خود زیاد حرف بزنید. مغز، سیستمی است که همیشه به دنبال الگوها و نمونه‌محور است. بنابراین، هر چه نمونه های کلامی بیشتری را بشنود، بسیار سریع تر حرف زدن را خواهد آموخت. به همین دلیل، توصیه می شود تا می توانید در طول روز با کودک خود صحبت و برای او داستان بخوانید. اصولا ما همه افکار خود را به زبان نمی آوریم، اما با بیان آنها و تبدیل این اطلاعات به اصوات می توانید باعث افزایش قدرت مغز کودک خود شوید.

اگر کودک در سه سالگی بسیار روان و واضح صحبت کند، یعنی حدود یک و نیم برابر بهره هوشی بیشتری نسبت به کودکانی دارد که اینگونه نیستند. همچنین در مدرسه نیز بسیار بهتر از دیگران توان خواندن، هجی کردن و نوشتن خواهند داشت.

چگونه می توان تخم این استعداد کلامی را در مغز کودک خود کاشت؟ سه راه وجود دارد: استفاده از کلمات زیاد، به کاربردن کلمات پیچیده و متنوع و همچنین چگونگی بیان کلمات.

وقتی در تمام روز با صدای بلند برای کودکتان داستان بخوانید، ناخودآگاه از انواع مختلف کلمات و واژه ها استفاده می کنید. همچنین، با استفاده از عبارت های توصیفی همچون «ماشین قرمز» یا «چای کاملا تلخ» در واقع به کلماتی که به کودک خود می آموزید، رنگ و بوی جمله می بخشید.

لحن صدای شما نیز اهمیت بسیاری دارد. وقتی کلمات خود را می کشید و با لحن بچه گانه با کودک صحبت می کنید، به طور ناخودآگاه به مغز کودک خود کمک می کنید تا زبان را بهتر بیاموزد زیرا می تواند تفاوت بین صداها را تشخیص دهد. لحن بیان کلمات به کودکان کمک می کند تا صداها را از هم تفکیک کنند و تقلید صداهای تیز برای آنها آسان تر است.

برخی از والدین چون کودک آنها هیچ صدایی از خود در نمی آورد، بسیار کم با او صحبت می کنند. اما برای خاطر کودکتان هم که شده تا می توانید با او صحبت کنید.

• ارتباط چشمی برقرار کردن

از اینکه ساعت ها به طور مداوم به چشمان با نمک کودک خود نگاه کنید، لذت می برید؟ این کار را ادامه دهید. با این کار کمک شایانی به رشد مغز کودک خود می کنید.

محققان ثابت کرده اند نوزادان از سه یا چهار ماهگی حالت های مختلف چهره والدین خود را تشخیص می دهند. البته در همین حد باقی نمی مانند. در ۵ ماهگی، می توانند احساسات موجود در چهره فرد غریبه را نیز درک کنند. در ۷ تا ۹ ماهگی می توانند حالت های صورت میمون یا سگ را نیز تشخیص دهند.

احساس، نخستین چیزی است که کودک به واسطه آن با دیگران ارتباط برقرار می کند. توانایی تشخیص حالت های مختلف چهره اطرافیان، شالوده مهارت های ارتباطی غیر کلامی است. این مهارت کودک را برای کارگروهی بهتر، کمتر مبارزه کردن و ایجاد ارتباطات طولانی تر همچون بزرگسالان پرورش می دهد.

• همیشه در «جعبه» بودن را کاهش دهید

کودکان بیشتر زمان خود را داخل «جعبه»های مختلف سپری می کنند. منظور از جعبه، کالسکه، صندلی ماشین و همه مواردی است که حرکات کودک را محدود می کنند.

بسیاری از کودکان بیشتر زمان وقت ها درون صندلی ماشین قرار دارند حتی اگر داخل اتومبیل نباشند. درست است که امنیت حرف اول را می زند، اما بهتر است تا حد امکان زمان محدود کردن حرکت کودک را کاهش دهید.

چرا؟ زیرا کودک باید بتواند به طور آزادانه به محرک های اطراف خود پاسخ دهد. برای این منظور نیز نیاز دارد تا آزادانه حرکت کند و جلو، پشت و اطراف آنها برود. آنها باید نشانه های مختلف در جلوی چشم و گوش خود و همچنین مواردی که باعث تحریک آنها شده است را دنبال کنند.

این نخستین مرحله از پرورش سیستم توجه و حواس جمعی کودک است. این کار، پایه گذار تمرکز و توجه کودک در دیگر مراحل زندگی است.

• اشاره با انگشتان

تحقیقات ثابت کرده اند، اشاره کردن به اشیا هنگام بیان نام آنها باعث رشد سریع تر مهارت های کلامی در کودکان می شود.

در ابتدا، هنگامی که شما به چیزی اشاره می کنید، ممکن است کودک به شما نگاه کند. وقتی کمی بزرگ تر شد، احتمالا به انگشت اشاره شما هم نگاه خواهند کرد. در حدود ۹ ماهگی، بیشتر کودکان می آموزند که باید به نقطه ای نگاه کنند که شما اشاره می کنید.

در سن ۹ یا ده ماهگی، کودکان وسایل و اشیا را برای شما می آورند. این همکاری و تعامل دوطرفه را «توجه متقابل» می نامند. به این معنا که کودک می آموزد تا خارج از محدود ارتباطی شما دو نفر، در مورد چیزی یا کسی با شما ارتباط برقرار کند.

والدین چگونه این مهارت را پرورش می دهند؟ سعی کنید به طور مداوم به اشیا مختلف اشاره کنید و در مورد آنها توضیح دهید. شاید کودک کلمات شما را درک نکند اما به تدریج، ارتباط شما با او مختلط تر خواهد شد. یعنی غیر شما دو نفر مسایل دیگری نیز در این ارتباط دخیل خواهند بود.

به طور مثال، می توانید به باغ وحش بروید یا از باغ وحش های اسباب بازی استفاده کنید، به حیوانات مختلف اشاره کنید و در مورد آنها توضیح دهید. با این کار، رابطه اجتماعی کودک، قدرت تشخیص و درک او و مهارت های زبانی اش را پرورش خواهید داد.

منبع: افكار

   

نقاشی با انگشت

این یک بازی مفرح برای کودکان بین2-3 سال و بالاتر است.با انگشت خود روی شیی مثل پارچه یا تخته و... بهتر است نقش نداشته باشد یا حتی بدن کودک.نقاشی بکشید.او باید حدس بزند که شما چه چیزی را کشیدید.نسبت به سن کودک می توانید نقاشی های ساده مثل سر یه آدم.و یانقاشی های سخت تر مثل نقاشی از یک حیوان را انتخاب کنید.

منبع: برگرفته از کتاب 150 روش برای رشد هوش کودک.

   

کوچکترین اهداء کننده عضو در تاریخ پزشکی ایران

سلام
اگرچه بنا نداشتم به درج خبر در این وبلاگ اقدام کنم.ولی ...

ابوالفضل 18 ماه بیشتر نداشت که بر اثر گازگرفتگی در آغوش مادرش در این حادثه دردناک آرام گرفت. مادر قبل از او درگذشت تا داغدار فرزندش نباشد.

کبد و دو کلیه نوزاد 18 ماهه به عنوان کوچک‌ترین اهداء کننده عضو در تاریخ پزشکی ایران جان 3 بیمار را از مرگ حتمی نجات داد.

به گزارش ایسنا، پایگاه خبری تحلیلی ملیت نوشت: پس از یک حادثه ناگوار که منجر به مرگ مادری جوان و قطع امید برای ادامه حیات فرزندی نونهال شد، خانواده داغدار با حرکتی انسان‌دوستانه درخواست اهدای اعضای نوزاد 18 ماهه را کردند.

اکبر بابایی، پدر داغدار وقتی دید دلبند 18 ماهه‌اش حوصله تلخی دنیا را ندارد و عطای آن را به لقایش بخشیده، رضایت داد، بخشی از وجود عزیزش ققنوس‌وار مایه زندگی دیگران شود و جان بیماری را نجات دهد. حالا روح معصوم ابوالفضل این کودک خردسال چون خنده‌ای برلب غمدیده‌ای نشست و شکفت.

حادثه برای پدر که همسر و فرزندش هر دو را بر اثر سانحه گازگرفتگی از دست داد، تلخ و جانکاه بود، اما شدت اندوه از بزرگی روح او هیچ کم نکرد و از آه دردی چنین عظیم، حیاتی دوباره رویید و زمستان کومه‌ای بهار شد.

ابوالفضل 18 ماه بیشتر نداشت که بر اثر گازگرفتگی در آغوش مادرش در این حادثه دردناک آرام گرفت. مادر قبل از او درگذشت تا داغدار فرزندش نباشد. حالا شاید کودک همچنان به مادرش لبخند می‌زند و مادر از بزرگی روح چنین فرزندی به خود می‌بالد. آری در خردینه‌سالی هم می‌توان بزرگ بود!

شب حادثه

پدر شب هنگام، وقتی از کار روزانه به خانه آمد، برای رفع خستگی استحمام می‌کند، سپس در خانه نگاهش به همسر و فرزندش که بی‌هوش روی زمین افتاده‌اند می‌افتد قبل از هر واکنشی خود نیز در شدت گاز گرفتگی خانه بیهوش می‌شود، صبح وقتی به هوش می‌آید، سایه مرگ را در خانه می‌بیند. او در سکوت صبح خانه همسر و فرزندش را درحالی یافت که بی‌جان بر زمین افتاده‌اند. مضطرب کمک می‌خواهد و با آمدن اورژانسی با امکانات کم آنها را به بیمارستان منتقل می‌کنند. مادر گویی فهمیده باشد که تاب و تحمل جان دادن کودک را ندارد، زودتر خود را از زندان تن رهانید و رفت. پیکر نیمه‌جان کودک را که تشنج کرده بود، به بیمارستان رساندند، به این امید که دوباره صدای خنده‌اش در خانه خواهد پیچید.

پدر را به بیمارستان بوعلی منتقل کردند و نوزاد را به بیمارستان امام حسین، این بیمارستان نیز به علت کمبود تجهیزات و امکانات لازم با مشکل درمان روبرو بود و خانواده داغدار ناچار به جستجو و کنکاش برای پیدا کردن بیمارستانی که تجهیزات لازم از جمله بخش DICU داشته باشد پرداختند، بستگان فرو ریخته و کار لحظه لحظه دشوارتر می‌شد. پس از جستجوی فراوان اعلام شد که بیمارستان ... دارای تجهیزات لازم برای پذیرش بیماری با این شرایط است، بستگان که در ذوق و امید به نجات این نوزاد تلاش می‌کردند سراسیمه به این بیمارستان مراجعه کردند که با نامهربانی پزشکی مواجه شدند که با پذیرش این نوزاد موافقت نکرد، امامی اظهار کرد: بخش مورد نیاز در این بیمارستان وجود دارد اما به دلیل عدم امکان حضور پرستار برای این بیمار از پذیرش آن معذوریم!!!

پدر چون آتشفشانی غرید اما تحویل گیرندگان پیکر بی‌جان ابوالفضل شاید پدر نبودند که بدانند، چه می‌کشد یا برای برخی از آنها که روزانه با دو سه جین مرده زندگی می‌کنند، این کودک هجده ماهه فرقی با بقیه نداشت. تنها از نگاه پدر بود که شراره می‌بارید و قهر فرو می‌ریخت.

بستگان که هنوز امید به بازگشت به زندگی ابولفضل داشتند از هر تلاشی دریغ نکردند تا با موافقت یکی دیگر از پزشکان بیمارستان ... توانستند با بستری وی روزنه امیدی هر چند کوتاه به ادامه حیات ابولفضل داشته باشند.

پدر از لطف حق ناامید نبود و به لطف خلق امیدوار که اولی یاورش شد و او را عزتمند کرد و دومی دریغ که تلخکامیش را رقم زد چندانکه می‌گوید تا تاریخ هست و او هست، سهل‌انگاری آنان را نخواهد بخشید. و اینگونه بود که خردسال دلبندش دامن پدر رها کرد و در بغل مادر آرام گرفت.

اما اکبر بابایی لطف خداوند را مایه آرامش خود دانست و در همان شرایط روحی تصمیم گرفت با همکاری بیمارستان مسیح دانشوری برنامه اهدای عضو فرزند خردسالش به کودکان نیازمند انجام شود.

حالا ابوالفضل حتی با رفتنش ردی سبز بر سراچه زندگی باقی گذاشت تا انسانیت و انصاف میان بزرگترها گل کند و بهار مهربانی جوانه بزند.

منبع خبر: سایت عصر ایران