تبلیغات
نوزادان، کودکان

پرخاشگری در کودکان

یکشنبه 6 دی 1394 نویسنده: مرتضی | نوع مطلب :بهداشت روانی کودک ،آموزش به کودکان ،

برای رسیدن به پاسخ این سوال، با دکتر پیمان هاشمیان، روان‌پزشك، فوق‌تخصص كودك و نوجوان و استادیار دانشگاه علوم پزشكی مشهد به گفت‌وگو نشسته‌ایم.

• در مقابل کودک پرخاشگری که می‌خواهد هر چیزی را به زور و با جیغ و فریاد به‌دست آورد، باید چه رفتاری داشت؟

- نباید به جیغ‌های آنها اعتنا کرد. وقتی یک کودک پرخاشگر با جیغ‌زدن یا به خواسته‌های خود می‌رسد چون از این رفتار خود امتیاز و پاداش می‌گیرد و برایش لذت‌بخش است، بنابراین می‌آموزد كه این رفتار را تکرار کند. اگر پدر و مادر به جیغ‌‌زدن فرزندان خود توجه كنند، این رفتار را در او تقویت می‌كنند.

• چه راهکاری برای جلوگیری از این رفتارها پیشنهاد می‌کنید؟

در چنین وضعیتی باید از تكنیك نادیده گرفتن، استفاده كرد. یعنی وقتی یك كودك تلاش می‌كند فراتر از قوانین و مقرراتی كه برایش وضع شده، امتیازی بگیرد ما باید از تكنیك نادیده گرفتن استفاده كنیم. یعنی در كنار او هستیم ولی نه به او نگاه می‌كنیم نه با او حرف می‌زنیم، فقط خودمان را مشغول می‌كنیم بدون این‌كه با او ارتباط برقرار كنیم. این طوری كودك متوجه می‌شود بدون ارتباط با پدر و مادر، هیچ لذتی برایش وجود نخواهد داشت. اگر این كار را ادامه دهیم رفتار ناپسندش را ترك می‌كند.

ادامه دارد....

کانال نوزدانه در تلگرام :


https://telegram.me/nozadaneh

   


تاثیر سن بارداری مادر بر هوش کودک

دوشنبه 30 آذر 1394 نویسنده: مرتضی | نوع مطلب :نکات خواندنی ،

بررسی‌ها نشان می‌دهد زنانی که در دهه 30 سالگی صاحب فرزند می‌شوند کودکانی باهوش‌تر و سالم‌تر به دنیا می‌آورند.
 
به گزارش ایسنا، در این مطالعه آمده است زنانی که در دهه 30 سالگی از عمرشان صاحب فرزند می‌شوند نسبت به مادرانی که در دهه 20 و 40 سالگی فرزند خود را به دنیا می‌آورند کودکانی سالم‌تر و باهوش‌تر دارند.
 
پزشکان در یک برنامه بلندمدت روند رشد 18 هزار کودک انگلیسی را مورد بررسی قرار دادند تا تاثیر سن مادر روی سلامت کودک ارزیابی شود. در این بررسی مشخص شد کودکانی که به هنگام تولد، مادرانشان در دهه 30 سالگی از عمر خود بوده‌اند نسبت به کودکان دیگر در تست‌های شناختی امتیاز بیشتری بدست آورده‌اند.
 
همچنین به گفته پزشکان، زنانی که در دهه 40 سالگی عمر خود صاحب فرزند می‌شوند به اندازه کافی برای بازی کردن با کودک خود وقت نمی‌گذارند و در نتیجه این کودکان بیشتر مستعد ابتلا به چاقی هستند.
 
به گزارش روزنامه ایندیپندنت، کارشناسان انگلیسی معتقدند زنانی که برای اولین بار در دهه 30 سالگی از عمر خود صاحب فرزند می‌شوند به طور معمول تحصیل کرده‌تر هستند، سبک زندگی سالم‌تری دارند و پیش از بارداری مراقبت‌های لازم را در نظر گرفته‌اند.

   


پوسیدگی دندان شایعترین بیماری مزمن دوران
کودکی است. پوسیدگی دندان، بیماری عفونی و
واگیرداری است که عوامل متعددی بر شروع و
پیشرفت آن اثر دارند .
فعالیت پوسیدگی دندان میتواند با مصرف قند
افزایش یابد، خصوصا اگر از نوعی باشد که به آسانی
به سطح دندان بچسبد. پس یکی از را ههای کنترل
پوسیدگی، عدم مصرف مواد قندی میباشد .
یکی دیگر از را هها، استفاده از فلوراید میباشد
که در آب خوراکی و خمیر دندان موجود است.
فلوراید باعث افزایش سرعت ساخت مینای دندان
شده و مقاومت دندان را در برابر حمله اسیدهای
ناشی از باکتری ها افزایش میدهد و همچنین آثار
ضدمیکروبی دارد.
متداولترین روش برداشتن پلاک، مسواک زدن
است. مسوا کها بر اساس قطر موهایشان به نرم،
متوسط و سخت تقسیم بندی میشوند.
مسواک نرم به علت وارد کردن آب کمتر به لثه و
توانایی زیاد تمیز کردن بین دندا نها، برای کودکان مفید تر است.
والدین میتوانند از مسواک مخصوص در یک تا
3 سالگی استفاده کنند. باید توجه داشت که در
صورت استفاده از خمیردندان از نوع بدون فلوراید استفاده کرد.
در سا لهای پیش از دبستان، یعنی 3 تا 6 سالگی
خمیر دندان فلورایددار به میزان خیلی کم )به
اندازه یک نخود( روی مسواک قرار میدهیم و
دندان کودک را مسواک می زنیم. کشیدن نخ
دندان هم از همین دوره شروع میشود. استفاده از
دهان شویه در مقادیر کم و محدود در کودکانی که
در معرض خطر پوسیدگی شدید هستند، بلامانع
م یباشد.
از 6 تا 12 سالگی، والدین به عمل مسواک زدن و
نخ دندان کشیدن کودکان نظارت دارند. همچنین
کودکان میتوانند از دها نشویه استفاده نمایند.
یکی دیگر از رو شهای پیشگیری از پوسیدگی
دندان شیری، استفاده از مواد شیاربند روی
دندان شیری است که مانع از تجمع باکتر یها
روی فرورفتگیهای تاج میشوند )روش فیشور
سیلانت( .این کار توسط دندانپزشک قبل از ایجاد
پوسیدگی صورت میگیرد.دندانهای شیری را نباید زودتر
از هنگام کشید زیرا مشکلات ارتودنسی ایجاد می کند.

   


در دنیای‌ پیچیده‌ و متحول‌ كنونی‌ شایدحیاتی‌ترین‌ نیاز برای‌ زندگی‌ اجتماعی‌هر فرد تحصیل‌ یا به‌ مفهومی‌ عام‌آموزش‌ باشد.
    در این‌ نوشتار سعی‌ شده‌ است‌ با تأكیدبر بعد پیشگیری‌ كه‌ از فعالیت‌های‌عمده‌ در بهداشت‌ روان‌ است‌، به‌ تأثیرآن‌ بر بهبود وضعیت‌ محیط آموزشی‌ ودوران‌ تحصیل‌ كودكان‌ و نوجوانان‌اشاره‌ شود. بدین‌ منظور ضمن‌ تقسیم‌دوران‌ تحصیل‌ بدو دوره‌ كلی‌ تحت‌عنوان‌ دوران‌ دبستان‌ و دوران‌ راهنمایی‌و دبیرستان‌ به‌ معرفی‌ قابلیت‌ها،توانایی‌ها و استعدادهای‌ بالقوه‌ كودكان‌و نوجوانان‌ و چگونگی‌ تقویت‌ مایه‌های‌تربیتی‌ و فرهنگی‌ مورد نیاز فرد وجامعه‌ خواهیم‌ پرداخت‌.
     دوران‌ دبستان‌:
    نتایج‌ تحقیقات‌ نشان‌ می‌دهد كه‌در حدود 50 درصد از یادگیری‌لغات‌ و رشد سخنگویی‌ كودكان‌ كه‌تا هجده‌ سالگی‌ صورت‌ می‌گیرد،در هشت‌ سال‌ اول‌ زندگی‌ كسب‌می‌شود و در حدود نیمی‌ ازدریافت‌ كلی‌ آموزشی‌ كودك‌ نیزدر نه‌ سال‌ نخست‌ زندگی‌ شكل‌می‌گیرد. رشد كودك‌ در سال‌های‌اولیه‌ بسیار سریع‌ است‌ ومهارت‌های‌ بسیاری‌ هستند كه‌كودك‌ نمی‌تواند به‌ صورت‌ خودكاردر این‌ دوره‌ كسب‌ كند و نیاز به‌تجربه‌های‌ یادگیری‌ برای‌ تسلط وچیرگی‌ بر آنها دارد، مثل‌مهارت‌های‌ صحبت‌ كردن‌ وسخنگویی‌. كودكی‌ كه‌ فرصت‌ پیدامی‌كند به‌ گویش‌ خوب‌ و استانداردگوش‌ فرا دهد، نسبت‌ به‌ كودكی‌ كه‌ به‌ندرت‌ امكان‌ استفاده‌ از زبان‌ و الفاظصحیح‌ را داشته‌ است‌، از رشد كلامی‌بهتری‌ برخوردار است‌ و به‌ دنبال‌ آن‌در فعالیت‌های‌ آموزشی‌ به‌ دلیل‌ تأكیدبر مهارت‌های‌ زبانی‌ در دوران‌ ابتدایی‌از موفقیت‌ بیشتری‌ برخوردار خواهدبود.
    همین‌ امر در مورد مهارت‌های‌اجتماعی‌ و فكری‌ نیز صدق‌ می‌كند وتقویت‌ و یا محرومیت‌ در زمینه‌ تدارك‌تجربه‌های‌ یادگیری‌ توسط والدین‌ ومربیان‌ در رشد بعدی‌ كودك‌ بسیارتأثیر گذار خواهدبود.
    عمده‌ترین‌ نیاز كودك‌ در این‌دوره‌ یك‌ محیط تجربی‌ پربار ومحرك‌ برای‌ رشد می‌باشد. بایددر نظر داشت‌ كه‌ پربار كردن‌ محیط به‌معنی‌ فراهم‌ ساختن‌ لباس‌های‌ گران‌قیمت‌، غذای‌ خوب‌، اسباب‌ بازی‌های‌عالی‌ یا تجهیزات‌ بسیار گسترده‌نیست‌، بلكه‌ پرمایگی‌ تجربه‌ها بیشتر به‌معنی‌ ارتباط مؤثر و مشتاقانه‌ كودك‌ باوالدین‌ می‌باشد. خانه‌ای‌ كه‌ در آن‌كودك‌ فرصت‌ می‌یابد تا به‌ داستان‌های‌زیباگوش‌ فرا دهد، با اشیای‌ مختلف‌سرگرم‌ شده‌ و مشاهده‌ و كنجكاوی‌كند، احتمالا از دیدگاه‌ او خانه‌ای‌ بسیارمطلوب‌ است‌. خانه‌ای‌ كه‌ در آن‌ به‌قابلیت‌ كودك‌ احترام‌ گذاشته‌ و برای‌كودك‌ آرزوها و خواسته‌های‌ مناسب‌ ووالایی‌ در نظر گرفته‌ می‌شود، بهترین‌محرك‌ برای‌ رشد كودك‌ است‌.
    عبور سالم‌ از محیط خانه‌ به‌ محیطمدرسه‌ مستلزم‌ اتخاذ تدابیراحتیاطآمیز می‌باشد. نخستین‌ ودشوارترین‌ مشكل‌ كودكان‌جداشدن‌ از محیط خانه‌ برای‌ورود به‌ دبستان‌ است‌. مسأله‌دیگر آشنا شدن‌ و خوگرفتن‌ بامقررات‌ محیط جدید یعنی‌مدرسه‌ است‌ كه‌ از هر حیث‌ باخانه‌ متفاوت‌ بوده‌ و سازگار شدن‌با خلق‌ و خوی‌ همسالان‌ و معلمان‌را ایجاب‌ می‌كند و مشكل‌ سوم‌رعایت‌ نظم‌ و ترتیبی‌ است‌ كه‌لازمه‌ فعالیت‌های‌ آموزشی‌برنامه‌ریزی‌ شده‌ است‌ و بالاخره‌آخرین‌ مورد كوشش‌ ذهنی‌ ارادی‌برای‌ درك‌ و فهم‌ مطالب‌ و كسب‌معلومات‌ و مهارت‌ هایی‌ است‌ كه‌موفقیت‌ در كارهای‌ درسی‌ و كسب‌امتیازات‌ لازم‌ را تضمین‌ می‌نماید.
    از حدود 9-10 سالگی‌، كودك‌ بر اثرمشاهدات‌ و تجارب‌ خود به‌ مفهوم‌علت‌ و معلول‌ به‌ معنای‌ علمی‌ آن‌ پی‌می‌برد. آموزشهای‌ دوران‌ دبستان‌ بایدزمینه‌ مناسب‌ برای‌ رشد صحیح‌ این‌مفهوم‌ را مهیا كند و وظیفه‌ اصلی‌ مربی‌در این‌ دوران‌ كمك‌ به‌ ایجاد و تشویق‌درك‌ رابطه‌ علت‌ و معلول‌ و روابط اشیابر مبنای‌ استدلال‌ علمی‌ است‌.
    اهداف‌ اصلی‌ برای‌ نیل‌ به‌سطح‌ نهایی‌ رشد در این‌دوره‌ شامل‌:
    1 - رشد اعتماد و امنیت‌عاطفی‌ - این‌ هدف‌ شامل‌ مواردی‌است‌ كه‌ به‌ كودك‌ اطمینان‌ می‌دهد كه‌او موجودی‌ خواستنی‌ است‌ و می‌تواندروی‌ كمك‌ بزرگترها به‌ هنگام‌خطاهای‌ احتمالی‌ حساب‌ و تكیه‌ كند.
    2 - تحریك‌ كردن‌ كنجكاوی‌ذهنی‌ در كودك‌ و كمك‌ به‌ او درشناخت‌ دنیایی‌ كه‌ در آن‌ زندگی‌می‌كند، از طریق‌ دادن‌ فرصت‌ها برای‌پژوهش‌، دست‌ ورزی‌ و تجربه‌ كردن‌ .
    3 - افزایش‌ رشد كلامی‌ وزبانی‌ كودك‌ - این‌ هدف‌ شامل‌مواردی‌ است‌ كه‌ به‌ كودك‌ اجازه‌می‌دهد تا به‌ سخنان‌ دیگران‌ گوش‌ فرادهد و فرصت‌ هایی‌ را در اختیار اومی‌گذارد تا خود را به‌ وضوح‌ بیان‌ كرده‌و بدین‌ وسیله‌ مهارت‌ در بیان‌ شفاهی‌ راافزایش‌ دهد.
    4 - بهبود بخشیدن‌ به‌هماهنگی‌ ماهیچه‌ای‌ مناسب‌،مهارت‌های‌ حركتی‌ پایه‌ و ظریف‌،عادات‌ خوب‌ شخصی‌ و بهداشتی‌ دركودك‌.
    5 - بهبود آگاهی‌ كودك‌ درمورد محیط اجتماعی‌ و حقوق‌و امتیازهای‌ فردی‌ در جامعه‌ وتوانایی‌ سازش‌ با تقاضاهای‌گروه‌ همسالان‌.
    6 - ایجاد و ارتقای‌ ارزشهای‌اساسی‌ نظیر همدردی‌،شكیبایی‌، یاری‌ و مهربانی‌ دركودك‌.
    
     دوران‌ راهنمایی‌ ودبیرستان‌:
    آغاز دوران‌ بعدی‌ تحصیل‌ با شروع‌دوره‌ نوجوانی‌ همراه‌ است‌ كه‌ خود ازمراحل‌ دشوار رشد و سازگاری‌اجتماعی‌ افراد می‌باشد. از یك‌ سو بانوجوانان‌ مانند اشخاص‌ بالغ‌ رفتارنمی‌شود و در همین‌ حال‌ اغلب‌ از آنهاانتظار می‌رود كه‌ رفتار بالغانه‌ای‌ داشته‌باشند.
    ویژگی‌هـــــــای‌ دوره‌راهنمایی‌ و دبیرستان‌:



1 - آهنگ‌ رشد جسمی‌ كه‌ در دوران‌قبل‌ تا حدی‌ كند شده‌ بود مجدداسرعت‌ می‌گیرد.
    2 - از نظر رشد عقلی‌، قادر است‌بدون‌ حضور اشیای‌ و امور در موردآنها به‌ استدلال‌ و تفكر بپردازد.
    3 - از نظر تحصیلی‌، گاهی‌ كندی‌ و یاافت‌ تحصیلی‌ مشاهده‌ می‌شود.
    4 - از نظر رشد شخصیت‌، سازگاری‌اجتماعی‌ فرد متزلزل‌ می‌شود و خلق‌ وخوی‌ او تغییر می‌یابد.
    5 - دوره‌ وابستگی‌ به‌ خانواده‌ به‌ سرآمده‌ و نوجوان‌ می‌خواهد زندگی‌مستقلی‌ برای‌ خود پایه‌ریزی‌ كند.
    6 - نوجوان‌ مانند یك‌ فیلسوف‌می‌خواهد خودش‌ جواب‌ سؤالاتش‌ رادر مورد خود و محیط اطراف‌ پیدا كند.
    7 - نوجوان‌ بی‌حوصله‌ و یاغی‌می‌شود، سلب‌ اعتماد می‌كند وبرقراری‌ روابط صمیمانه‌ برایش‌ دشواراست‌.
    8 - به‌ تدریج‌ متوجه‌ آینده‌ می‌شود وبرای‌ خود برنامه‌ریزی‌ می‌كند.
    9 - تمایل‌ به‌ عضویت‌ در گروهها در اوشكل‌ می‌گیرد و بیشتر رفتارهای‌ اومتأثر از گروه‌ همسالان‌ می‌باشد.
    10 - در ادامه‌ مورد فوق‌ تقلید ازنمونه‌ها و شخصیت‌های‌ نمایشی‌ در اوبیشتر مورد توجه‌ قرار می‌گیرد و به‌علت‌ طغیان‌ بر ضد ارزشهای‌ قبلی‌گاهی‌ ضد ارزشها برای‌ او جایگزین‌ واستوار می‌گردند.
    11 - علی‌رغم‌ بیان‌ واضح‌ هنوز هم‌یكی‌ از اصلی‌ترین‌ نیازهای‌ نوجوان‌ دراین‌ مرحله‌ نیاز به‌ تأیید دیگران‌ است‌ وچنانچه‌ پاسخ‌ این‌ نیاز به‌ دلیل‌موفقیت‌ها و فعالیت‌های‌ وی‌ داده‌نشود، سعی‌ می‌كند از طرق‌ دیگر موردتأیید دیگران‌ به‌ خصوص‌ گروه‌همسالان‌ واقع‌ شود.
    به‌ دلیل‌ احساس‌ استقلال‌طلبی‌ نوجوان‌،در محیط تحصیلی‌ نمی‌توان‌ و نبایدمقررات‌ و انضباط خشك‌ را حاكم‌نمود. او علاقه‌مند است‌ كه‌ درطرح‌ریزی‌ درسی‌ و تدوین‌ مقررات‌مورد مشورت‌ و نظرخواهی‌ قرار گیردو بدین‌ ترتیب‌ با قبول‌ مسؤولیت‌احساس‌ بلوغ‌ و پختگی‌ نماید.
    هر یك‌ از مراحل‌ رشد با مشكلات‌ وفرصت‌ هایی‌ همراه‌ است‌. اطلاق‌ عنوان‌«بحران‌» به‌ دوره‌ بلوغ‌ نه‌ چاره‌ساز و نه‌مناسب‌ است‌. بحران‌ها را می‌توان‌مبالغه‌ای‌ در نظر گرفت‌ كه‌ باید به‌استقبال‌ آن‌ شتافت‌. بحرانها لزوما درزندگی‌ فاجعه‌ محسوب‌ نمی‌شوند وراهكار اصلی‌ در برخورد باتمامی‌ این‌ مسایل‌ دو روش‌است‌:
    1 - ارایه‌ الگوی‌ مناسب‌:
    جامعه‌ انتظار دارد كه‌ نوجوانان‌خودشان‌ بزرگ‌ شوند و بچه‌های‌ خوب‌و مطیعی‌ باشند، در صورتی‌ كه‌ هیچ‌الگوی‌ خارجی‌ و عینی‌ در اختیار آنهانمی‌گذاریم‌.
    2 - توانمندسازی‌ افراد درزمینه‌ مهارتهای‌ تفكر منطقی‌و انتقادی‌:
    نوجوانی‌ دورانی‌ است‌ كه‌ برای‌ خودهویتی‌ در نظر می‌گیریم‌ و هدف‌ها وارزشهای‌ خویش‌ را مشخص‌می‌سازیم‌. نوجوانی‌ كه‌ در زمینه‌ تفكرانتقادی‌ مهارت‌ یابد، بر اساس‌اطلاعات‌ و تجربه‌های‌ خود، از میان‌راه‌حلهای‌ موجود عملی‌ترین‌ وهماهنگ‌ترین‌ راه‌ حل‌ را بر اساس‌نیازها و اولویت‌های‌ خود انتخاب‌می‌كند. نوجوان‌ به‌ دلیل‌ مهارت‌ درتفكر منطقی‌ و تمرین‌ در این‌ زمینه‌می‌تواند مسؤول‌ مسیر تكامل‌ خود بوده‌و دشواریهای‌ دوران‌ نوجوانی‌ را باموفقیت‌ و در مسیر تعالی‌ خود پشت‌سر گذارد.

منبع :فصلنامه بهورز سال سیزدهم شماره سوم

   


شپش سر کودکان

یکشنبه 15 آذر 1394 نویسنده: مرتضی | نوع مطلب :بیماری در کودکان ،نگهداری و مراقبت از کودک ،

بر خلاف عقیده عامه مردم شپس سر موی تمیز را به موی کثیف ترجیح می دهد. شپش سر را می توان به محلول ها و شامپوهای بدون نسخه درمان کرد.از دستور داخل بروشور محصول استفاده کنید و سپس با شانه مخصوص تخم شپش (از داروخانه ها قابل تهیه است) شپش های مرده و تخم شپش را از موها خارج کنید.یا آنکه هر روز به موها نرم کننده بزنید و سپس آنها را به ترتیبی که گفته شد شانه کنید.یا از شانه هایی که با باطری کار می کند و با جریان برق شپش ها را می کشد استفاده کنید.همه افراد خانواده باید تحت درمان قرار گیرند و همه شانه ها حوله ها و لباس ها در آب داغ شسته شوند.و با بخار خشکشویی شوند.

منبع : کتاب راهنمای ملی سلامت خانواده صفحه 83

در ضمن کانال نوزادانه در تلگرام راه اندازی شد
@nozadaneh

   


پژوهشی در دانشگاه پردیو در لافایت ایندیانا، ایالات متحده آمریکا نشان داده است که مورد علاقه مادر بودن نیز ممکن است به همان اندازه یا بیشتر از مایه سرخوردگی او را فراهم آوردن، پیامدهای ناگوار احساسی و عاطفی داشته باشد. داشتن چنین افتخاری ممکن است به شدت به سلامت روان شخص آسیب برساند.
پایگاه اینترنتی futurity.org به نقل از خبرنامه دانشگاه پردیو نوشت که این نتیجه بر اساس دو فاز از یک پژوهش گسترده مربوط به تفاوت‌های درون خانوادگی گرفته شده است. به گفته جیل سویتور، استاد جامعه شناسی دانشگاه پردیو « افرادی که از لحاظ احساسی و عاطفی بیشتر با مادر خود نزدیک هستند، هزینه‌ بزرگی را می‌پرداند و این کودکان خیلی بیشتر علائم و عوارض افسردگی را نشان می‌دهند تا آنهایی که بزرگترین کشمکش‌ها را با مادران خود دارند که معتقدند آنها فرزندانی هستند که بیشتر مایه سرخوردگی‌شان را فراهم آورده‌اند.»
مگان گیلیگان، استادیار رشته توسعه انسانی و مطالعات خانواده در دانشگاه دولتی آیوا و فارغ‌التحصیل دانشگاه پردیو می گوید: «هزینه احساسی که این افراد می پردازند، ناشی از تنشی است که فرزندان بزرگسال مورد علاقه مادر با توجه به قرابت عاطفی یا احساس مسئولیت بیشتر برای مراقبت احساسی از مادران سالخورده تحمل می‌کنند.»جزئیات و نتایج این پژوهش در Journal of Gerontology: Social Sciences ارائه شده و همچنین الگوهای نژادی نیز در آن مورد مقایسه قرار گرفته است.

مطالعات قبلی نشان داده بود که در خانواده‌های سیاه‌پوست قربت عاطفی بیشتری وجود دارد. حدود یک چهارم در خانواده‌های مورد مطالعه سیاه‌پوست بوده‌اند.جیل سویتور در این مورد می‌گوید: «یافته‌های ما نشان می دهد که مخصوصاً فرزندان خانواده‌های سیاه‌پوست که نسبت به خواهران و برادران خود بیشتر مورد علاقه مادر هستند، بیشتر پریشان احوال می شوند.»کارل پیلمر، استاد توسعه انسانی در دانشگاه کرنل نیز از جمله نگارندگان این مقاله پژوهشی است. سرمایه این پژوهش را انستیتو ملی سالمندی آمریکا فراهم آورده است

منبع: عصر ایران به نقل از آنا

   


آن چه مسلم است کود‌کان بخش مهمی از جمعیت جهان را تشکیل می‌د‌هند‌. آیند‌ه از آن آنهاست و د‌ر د‌ستان آنها اهد‌اف توسعه تحقق می‌یابد‌. اگر آنها امروز بیاموزند‌ که چگونه از جهان د‌لسوزانه نگهد‌اری کنند‌ فرد‌ا د‌چار مشکل نخواهند‌ شد‌ اما اگر نیاموزند‌ فرد‌ایشان د‌چار مشکلات فراوانی خواهد‌ شد‌. این آموزش باید‌ از جانب ما صورت گیرد‌. د‌ستیابی به یک زند‌گی پاید‌ار د‌ر گروی همین آموزه‌ها ست. اگر این آموزش‌ها د‌ر د‌وران کود‌کی انجام گیرند‌ به یک باور ذهنی تبد‌یل می‌شوند‌ و این باور کود‌کان را ملزم به پاسد‌اری از این میراث گرانبها می‌کند‌. چرا که کود‌کی نرم‌ترین و مستعد‌‌ترین زمان برای آموزش همیشگی عاد‌ت‌هایی است که برای همیشه ملکه ذهن می‌شوند‌.  به طور مثال می‌توانید‌ آبیاری کرد‌ن گلد‌ان‌ها، تفکیک زباله‌ها و پاکیزه نگه‌د‌اشتن طبیعت را د‌ر بازی‌هایی که با آنها می‌کنید‌ به آنها بیاموزید‌ چرا که از قابل د‌رک‌ترین روش‌ها‌ برای آموزش بچه‌ها استفاد‌ه از زبان بازی است. بازی برای کود‌ک نوعی مشق زند‌گی است. نوعی رویارویی است با آنچه که فرد‌ا برای او اتفاق خواهد‌ افتاد‌. پس سعی کنید‌ از این فرصت برای آموزش آنها حد‌اکثر استفاد‌ه را ببرید‌.
 به عنوان نمونه زمانی که د‌ارید‌ با کود‌کتان نقاشی می‌کشید‌ برای او توضیح د‌هید‌ که مد‌اد‌ها و د‌فترها چگونه و از چه چیز ساخته می‌شوند‌. برای او توضیح د‌هید‌ که تراشید‌ن بی‌جهت مد‌اد‌ها و استفاد‌ه کرد‌ن بی‌هد‌ف کاغذها به معنی قطع شد‌ن تعد‌اد‌ بیشتر د‌رختان و لخت شد‌ن زمین از سبزی و آباد‌انی است. وقتی که به مسافرت می‌روید‌ هنگام عبور از بیابان‌ها به او یاد‌آور شوید‌ که د‌ر صورت قطع بی‌رویه د‌رختان تمام زمین این گونه خشک خواهد‌ شد‌ سپس با برد‌ن او د‌ر زیر سایه د‌رختی اهمیت و ارزش وجود‌ د‌رختان را برای او توضیح‌د‌هید‌ تا ملموس‌تر بتواند‌ موضوع را د‌رک کند‌. به آنها بیاموزید‌ که به زند‌گی حیوانات احترام بگذارند‌ که لازم نیست از همه آنها بترسند‌. به آنها بگویید‌ که همه حیوانات خطرناک نیستند‌ و می‌توان د‌ر کنار بعضی از آنها به راحتی زند‌گی کرد‌. برایشان توضیح د‌هید‌ که انسان برای بقای خود‌ به همه حیوانات نیاز د‌ارد‌ و بد‌ون آنها چرخه طبیعت ناقص خواهد‌ شد‌.  با مثال برای او توضیح د‌هید‌ که انسان بیش از هر موجود‌ د‌یگری باعث ویرانی طبیعت و موجود‌ات طبیعت می‌شود‌. جنگل‌ها را تخریب و رود‌خانه‌ها را مسموم می‌کند‌ و مصرف بی‌حد‌ و بی‌رویه‌اش می‌تواند‌ جهان را به نابود‌ی بکشاند‌.  خود‌ نیز بد‌انید‌که د‌ر چنین محیطی، مسائل و د‌شواری‌های کود‌کان با بزرگسالان یکی می‌شود‌. کود‌کان با ورود‌ به این محیط تحت تاثیر انواع آسیب‌های ناشی ازگرم شد‌ن زمین، نازک شد‌ن لایه اوزون، بالا آمد‌ن سطح آب د‌ریاها و د‌یگرعوامل ویران کنند‌ه محیط زیست قرارمی‌گیرند‌. اما اگر هوشیارانه عمل کنیم می‌توانیم بهترین یار طبیعت شویم و د‌ر بقایش کارآمد‌‌تر از همه موجود‌ات عمل کنیم.می‌توانیم  با برنامه ریزی‌های د‌رست و مطالعه شد‌ه د‌ر نگهد‌اری از محیط زیست بکوشیم. از معاد‌ن و منابع آن به گونه د‌رست استفاد‌ه کنیم و آیند‌گان را نیز د‌ر هنگام برخورد‌اری د‌ر نظر بگیریم. می‌توانیم قوانینی وضع کنیم که افراد‌ سود‌جو نتوانند‌ با د‌ور زد‌ن آن د‌ست به ویرانی جهان بزنند‌ و با برنامه‌های کارآمد‌ به آموزش کود‌کان بپرد‌ازیم تا آنها نیز تحت تاثیر این آموزه‌ها د‌ر حفظ طبیعت بکوشند‌ و این میراث و شیوه نگهد‌اری آن را به آیند‌گان خود‌ منتقل کنند‌.  

   


دکتر مهدی بیاتی درباره رفع نیازهای عاطفی کودکان و واژه‌ «بغلی کردن» آن‌ها گفت: عمدتا عوام و کسانی که دانش لازم در ارتباط با مسائل کودکان را ندارند و نیاز کودک به بغل کردن را درک نمی‌کنند مدعی می‌شوند اگر مادر زمان زیادی در طول روز کودک خود را در آغوش بگیرد وی در اصطلاح «بغلی» می‌شود. واژه بغلی شدن غلط است و هیچ پایه علمی ندارد.

بیاتی همچنین اظهار کرد: تمامی روان‌شناسان معتقدند «بغل کردن» و در آغوش گرفتن کودکان به خصوص در گروه سنی صفر تا دو سال از مهم‌ترین نیازهای عاطفی آنهاست. کودکان نیازهای عاطفی خود را با گریه کردن و رفتارهایی از این قبیل به والدین خود نشان می‌دهند.

این روان‌شناس ادامه داد: نقش مادر در شکل‌گیری اعتماد به‌نفس و عزت نفس کودک بسیار مهم‌تر از پدر است و یکی از مهم‌ترین راه‌های رفع نیاز عاطفی کودک در آغوش گرفتن و نوازش وی تا زمانی است که این نیاز در آن رفع شده و به آرامش برسد.

بیاتی رفتار والدین با کودک را «حالی به ‌حالی» عنوان کرد، و در این باره نیز گفت: زمانی که والدین بخصوص مادر، متناسب با حال خود با کودک رفتار می‌کنند این برخورد «حالی به حالی» است زیرا زمانی که حال خودشان خوب باشد با کودک مهربان بوده و او را بغل کرده و نوازش می‌کنند اما زمانی که حال مناسب ندارند با کودک نیز رفتار مناسبی نخواهند داشت. لذا زمانی که والدین متناسب با حال خود به پردازش نیازهای عاطفی کودک می‌پردازند باعث بهم ریختگی حوزه روانی کودک و دوگانگی رفتاری وی می‌شوند.

وی افزود: کودک در این شرایط نمی‌داند چه زمانی ممکن است از طرف مادر طرد شود و چه زمانی با استقبال عاطفی از طرف وی مواجه می‌شود به همین دلیل در آینده دچار استرس و اضطراب جدایی و مشکلات این‌چنینی می‌شود. در واقع عوام معتقدند که اگر مادر یا پدر زمان زیادی در روز کودک خود را درآغوش بگیرند او را در اصطلاح «بغلی» کرده‌اند و این موضوع باعث وابستگی‌های روحی وی در زندگی آینده و بزرگسالی ‌کودک می‌شود. این باور غلط است و در واقع عکس آن صادق است. باید سعی کنیم چنین باورهای غلطی را از اذهان مردم پاک کنیم زیرا اگر این نیاز در کودکی برطرف نشود باعث وابستگی‌های شدید عاطفی و روانی این فرد در بزرگسالی می‌شود.

این روان‌شناس در ارتباط با شکل‌گیری اعتماد در کودکان گفت: صفر تا دو سالگی زمانی است که اعتماد درکودک پایه‌ریزی می‌شود و وی به خود، والدین ودنیای اطراف اعتماد می‌کند. اگر در این سن به نیازهای عاطفی کودک پاسخ داده نشود وی دچار بی‌اعتمادی شده و این عدم اعتماد در بزرگسالی موجب شک، کم‌رویی و خجالتی شدن فرد می‌شود. وظیفه والدین محبت کردن و آماده کردن کودک برای ورود به زندگی اجتماعی با روحیه‌ای مناسب و شخصیتی متعادل است و این امر تنها از طریق رفع نیاز عاطفی و روانی کودک میسر می‌شود.

منبع : جام جم سرا

   


م‌کاری مادرزادی تیروئید، بر اثر کمبود هورمون‌های تیروئید در بدو تولد یا پس از آن دیده می‌شود. در این بیماری سطح هورمون تیروکسین کمتر از میزان طبیعی است. این بیماری اغلب موارد در اثر اختلال غده تیروئید در دوران جنینی اتفاق می‌افتد.
 
هر نوزادی که متولد می‌شود، ممکن است به این بیماری مبتلا باشد. با توجه به این که غده تیروئید بر همه جوانب سلامت تاثیر می‌گذارد، در صورت کنترل و تشخیص کم‌کاری تیروئید، اقدامات درمانی برای آن باید به‌سرعت شروع شود.
 
دکتر فهیمه سهیلی پور، فوق‌تخصص غدد و متابولیسم کودکان می‌گوید: کم‌کاری تیروئید بر اثر کمبود ترشح هورمون‌های تیروئید، ممکن است از بدو تولد یا درهر زمانی پس از تولد ایجاد شود. لزوم تشخیص به‌موقع این بیماری از آن روی اهمیت دارد که سال‌های اول عمر، زمان تکامل مغز کودک بوده و تکامل طبیعی مغز وابسته به هورمون‌های تیروئید است. این بیماری در بدو تولد به‌ندرت علائم دارد. در صورت تشخیص می‌توان از عوارض برگشت‌ناپذیر و غیرقابل جبران آن جلوگیری کرد. اختلال در تکامل غده تیروئید و اختلال در سنتز هورمون‌های تیروئید، علل این بیماری است. بروز کم‌کاری مادرزادی تیروئید، در دختران دو برابر پسران است.
 
نشانه‌های متفاوت در بدو تولد

 

عضو هیات علمی دانشگاه علوم پزشکی ایران، در این باره می‌گوید: کم‌کاری تیروئید در 95 درصد موارد در بدو تولد بدون علامت است و بندرت با علائمی از قبیل، ورم اطراف چشم، خواب آلودگی، زبان بزرگ و زردی طولانی خود را نشان می‌دهد.
 
این متخصص تاکید می‌کند: با از بین رفتن زمان طلایی و به تعویق افتادن درمان، این بیماری با اختلال در تکامل مغز، سبب بروز اختلال توانایی‌های مغزی، بدنی و رشد قدی می‌شود. همچنین بروز اختلال در ترشح هورمون‌های تیروئید در ماه‌های اول تولد، باعث عقب ماندگی ذهنی کودک می‌شود.
 
اختلال تیروئیدی مادر، جدی گرفته شود

 
مصرف مناسب ید، در مادران باردار در پیشگیری از ابتلا به این بیماری نقش موثری دارد. در حال حاضر، مساله کمبود ید در ایران حل شده است. مصرف کافی ید از اختلال در تکامل مغز جنین جلوگیری می‌کند.
 
دکتر سهیلی پور معتقد است؛ بررسی کم‌کاری تیروئید در مادر باردار ضرورت دارد، چراکه جنین در سه ماه اول تولد قادر به ساختن هورمون تیروئید نیست و تکامل مغز جنین در این سه ماه وابسته به هورمون‌های تیروئید مادر است. استفاده از برخی داروهای پرکاری تیروئید و رادیواکتیو، طی حاملگی سبب بروز کم‌کاری مادرزادی تیروئید در نوزاد می‌شود، البته این تاثیرات ممکن است گذرا یا دائم باشد.
 
این متخصص تاکید می‌کند: نکته حائز اهمیت این است که مادر، قبل از بارداری و در دوران بارداری از نظر تیروئیدی تحت نظر پزشک باشد. فراموش نکنیم مشکلات تیروئیدی در حاملگی، سبب بروز کم‌کاری مادرزادی تیروئید نمی‌شود.
 
درمان کم‌هزینه

 
در طرح غربالگری کشور، با گرفتن چند قطره خون از پاشنه پای نوزادان، در روز سوم تا پنجم تولد، برای تشخیص کم‌کاری مادرزادی تیروئید، بیماریابی انجام می‌شود. عوارض این بیماری با تشخیص زودرس و درمان به موقع در کشور کاهش یافته است.
 
این استاد دانشگاه با اشاره به این موارد می‌گوید: بیماری کم‌کاری مادرزادی تیروئید در صورت تشخیص به‌موقع، درمانی کم‌هزینه دارد و با شروع هر چه سریع‌تر درمان، از عوارض بیماری جلوگیری می‌شود.
 
وی در پاسخ به این سوال که بعد ازتشخیص کم‌کاری مادرزادی کودک چه اقداماتی باید انجام شود، می‌گوید: در صورت غیرطبیعی بودن آزمایش پاشنه پا، نوزاد به متخصصان اطفال یا به فوق تخصص غدد درون ریز و متابولیسم کودکان ارجاع داده می‌شود. چنانچه با آزمایش سرمی تشخیص این بیماری تائید شود، کودک در یک روند سه ساله تحت درمان قرار می‌گیرد.
 
بعد از این دوره درمان در بیشتر موارد قرص تیروئید قطع شده و بیمار دوباره از نظر بالینی و آزمایشگاهی مورد بررسی قرار می‌گیرد. اگر آزمایش، با وجود عدم مصرف یک ماهه دارو طبیعی باشد، می‌توان دارو را قطع کرد.
منبع: جام جم

   


یکی از پژوهشگران مطرح در این زمینه، پروفسور دوئک از دانشگاه استنفورد است. تحقیقی که او بر روی بچه‌های کلاس پنجمی انجام داده نشان می‌دهد که تشویق و ستایش اشتباه، در واقع نتیجۀ عکس دارد. در این تحقیق به کودکان مسائلی داده شد که حلشان نیاز به تلاش داشت، اما در عین حال ساده بودند، در نتیجه اکثر بچه‌ها موفق به یافتن پاسخ صحیح شدند.

سپس به نیمی از دانش آموزان گفته شد که باهوش هستند، و نیمی دیگر به خاطر "سعی‌شان" ستوده شدند ("تو زحمت زیادی کشیدی!"). سپس به دانش آموزان این انتخاب داده شد که بین مسائل مشکلتر یا تستی که کاملاً مشابه اولی، که راه حلش را یاد گرفته بودند و چیز جدیدی از آن نمی‌آموختند، یکی را انتخاب کنند. نود درصد بچه‌هایی که به خاطر سعی‌شان ستوده شده بودند، مشتاق بودند که به سراغ حل مسائل سخت تر بروند، اما اکثریت بچه‌هایی که به آنها گفته شده بود باهوش هستند، مسائل آسانتر را که راه حلش را بلد بودند انتخاب کردند. دانشمندان استدلال می‌کنند که اینکه به سادگی به بچه بگوییم با هوش، یا فوق‌العاده، یا نابغه ، هستند، در واقع باعث می‌شود تا از انجام تجاربی که به تصویر "باهوش" بودن آنها آسیب وارد می‌کند، حذر داشته باشند.
 
اما متعادل کردن میزان تشویق و ستایش از کودک، در عمل کار سختی است. همۀ والدین می‌خواهند که فرزندانشان بدانند که فارغ از هر اتفاقی، فوق‌العاده هستند، اما این تمایل را باید به نفع پیشرفت شخصیتی کودکان، تعدیل کرد. تشویق زیادِ از حد، فایده این امر را به ضرر تبدیل می‌کند.
 
مهم است که بدانیم که کی باید کودکمان را ستایش و تشویق کنیم و کی نباید این کار را بکنیم و درک کنیم که این تشویق به چه شکل باید باشد. اگر یک کودک به خاطر کارهای کوچک و عادی تشویق شود (مثلاً بگوییم "آفرین که امروز صبح بیدار شدی!") تشویق شما جنبۀ پاداشی خود را از دست خواهد داد و تنها به بخشی از نویز پس زمینه بدل خواهد شد. چرا برای چیزی زحمت بکشید، وقتی که آن را به هر حال به دست خواهید آورد، فارغ از اینکه تلاشی بکنید یا نکنید؟ تشویق به دلایل نامشخص نظیر "تو فوق‌العاده‌ای!" نیز می‌تواند به کاهش اعتماد به نفس بیانجامد، چرا که کودک راهی برای فهمیدن معنای واقعی این حرف ندارد (چرا فوق‌العاده؟ در برابر چه چیز فوق‌العاده؟) و نمی‌داند که راه رسیدن به "فوق‌العادگی" چیست؟
منبع سایت فرارو
 
بیایید ببینیم که چه چیز تشویق را به پاداشی مثبت تبدیل می‌کند و به نقش آن در افزایش اعتماد به نفس، استقامت و پایداری نگاهی بیاندازیم. به یاد داشته باشید که پاداش باید یک رفتار هدف را افزایش دهد، وگرنه پاداش محسوب نمی‌شود.
 
در واقع اگر رفتار هدف کاهش یابد، آنچه که تصور می‌کنید یک پاداش است، در واقع یک تنبیه بوده است. مطالعات بر روی اشکال "تو باهوشی" و "تو فوق‌العاده‌ای" تشویق، نشان می‌دهد که حتی با وجود مثبت بودن این واژه‌ها، نتیجۀ مطلوب (استفادۀ بیشتر از هوش یا ادامۀ رفتار خوب) کاهش می‌یابد، در نتیجه این تشویق در واقع به شکل تنبیه عمل می‌کند. همچنین در نظر داشته باشید که هر پاداشی، اگر به دفعات زیاد داده شود، قدرت خود در شکل دادن به رفتار از دست می‌دهد. تشویق اگر زیاد صورت گیرد، همین اتفاق برایش می‌افتد.
 
همچنین در نظر داشته باشید که توجه پدرانه و مادرانه و واکنشهای پدر و مادر، ذاتاً بخشی از فرآیند طبیعی پدری و مادری هستند و در نتیجه به خودی خود می‌توانند پاداش باشند. در نتیجه وقتی که بچۀ شما نقاشیش را به شما نشان می‌دهد، جلوی خودتان را بگیرید و نگویید که "تو پیکاسوی بعدی هستی!" و در عوض (اگر نمی‌دانید) از او بپرسید که چه کشیده و چرا آن رنگها را انتخاب کرده و از این قبیل سوالات. خلاصه این که نسبت به آن نقاشی، توجه واقعی نشان دهید.
 
این نوعی "انتقال تشویق" است که از روی حس طبیعی پدری و مادری صورت می‌گیرد. همۀ مردم، به خصوص کودکان، از اینکه کسی به آنها توجه داشته باشد و نسبت آنها و کاری که می‌کنند، کنجکاوی نشان دهد، لذت می‌برند.
 
به یاد داشته باشید که هدف از تشویق و ستایش، افزایش رفتارهای مطلوب است. در مثال بالا، افزایش رفتار مطلوب، ایجاد تمایل در کودک برای ادامه دادن به ابراز خود به صورت خلاقانه و به راههای مثبت است. در طولانی مدت، مطمئناً دلتان می‌خواهد که کودکان بتواند اعتماد به نفس ابراز خود را داشته باشد، در تلاشهای خلاقانه‌اش ممارست به خرج دهد و در فائق آمدن بر موانع و چالشها و نظرات دیگران پایداری و استقامت نشان دهد. این رفتارها و مهارتها، و نه تشویق توخالی، هستند که در آیندۀ دور اعتماد به نفس را در کودکتان شکل می‌دهند.
 
همچنین به یاد داشته باشید که توجه شما و علاقۀ شما به آنچه که کودک انجام می‌دهد، می‌تواند حتی در زمانی که کودک اشتباهی انجام می‌دهد و یا در رسیدن به هدفی مشخص ناکام می‌ماند، خاصیت تشویقی خود را حفظ کند. در واقع، این لحظات فرصتی ارزشمند را فراهم می‌کنند تا بتوانید با ستایش و تشویق سعی و تلاش کودک و تشویق او تلاش دوباره یا امتحان کردن راهی دیگر، به او پاداش دهید. استمرار توجه به کودک به او نشان می‌دهد که اشتباهات، پایان دنیا نیستند و از هوش و "فوق‌العادگی" او در چشم شما کم نمی‌کنند.
 

   


کی از مهمترین نکاتی که والدین در روند ترتیب فرزندانشان باید همواره به خاطر داشته باشند این است که هر روز از سوی کودکانشان به دقت تحت نظر هستند.

البته کودکان نه تنها تک‌ تک رفتارهای والدین را زیر نظر دارند بلکه به تمام حرف‌هایی که پدر و مادرشان می‌زنند و جملاتی که به زبان می‌آورند نیز به دقت گوش می‌دهند.

توجه به این نکته مهم که تمام رفتارهایمان به عنوان پدر و مادر زیر نگاه دقیق کودکمان است، سرنخی مهمی را در زمینه تربیت آنها به دستمان می‌دهد. هر تصمیمی که ما بزرگترها می‌گیریم، هر لغتی که به زبان می‌آوریم و هر عملی که انجام می‌دهیم به دقت مورد توجه فرزندمان است و در واقع کودکان، در هر لحظه از رفتارهای ما بزرگترها الگو برمی‌دارند و دانستن این واقعیت، مسئولیت سنگینی را به دوش والدین می‌گذارد.

کودکان از ما می‌آموزند و این یک واقعیت انکارناپذیر است. آنها رفتار ما را کپی می‌زنند؛ چه مثبت باشد و چه منفی و این الگوبرداری‌ها در نهایت به آنها شخصیتی صادق و باثبات یا آسیب‌پذیر و ناقص می‌دهد.

 سایت «گود مِن پروجکت» به نقل از پدرانی که برخی از تجارب خود از بزرگ کردن فرزندانشان را با مخاطبان این سایت به اشتراک گذاشته‌اند دراین‌باره به هفت رفتاری که کودکان مشخصا از والدین کپی می‌زنند، اشاره کرده که به شرح زیر است:

هر عملی که والدین انجام می دهند به دقت مورد توجه فرزندان است


1. کودکان به دقت به نحوه رفتار شما بزرگترها با والدین خودتان توجه می‌کنند و از شما الگو می‌گیرند و در نهایت شبیه همان رفتار را به شما باز‌می‌گردانند.

2.آنها در عین حال رفتار شما را با دیگر افراد تحت نظر دارند و اگر با افرادی که با شما در تماس هستند رفتار نامناسبی داشته باشید، شک نکنید که فرزندتان نیز با دیگران همان رفتار را خواهد داشت.

3. کودکان توجه می‌کنند که شما چگونه پول و مسائل مالی خود را مدیریت می‌کنید.

4. کودکان همواره تحت نظر دارند که والدین‌شان با افراد مسئول و بالادست به لحاظ موقعیت اجتماعی مانند مامور پلیس یا رئیس شرکت چگونه رفتار می‌کنند و چه اندازه به این افراد احترام می‌گذارند و در صحبت کردن درباره این اشخاص، چقدر ادب را رعایت می‌کنند. اگر شما این موضوع را رعایت نکنید فرزندتان نیز در طول زندگی‌اش هرگز به مقامات و اولیای امور که البته خود شما را نیز شامل می‌شوند، احترام نخواهد گذاشت.

5. کودکان با دقت به درجه نظم و انضباطی که شما به عنوان پدر و مادر او در جنبه‌های مختلف زندگی دارید، توجه دارند. بنابراین اگر پرخوری کنید، زیاد بخوابید، صورت حساب‌هایتان را به موقع پرداخت نکنید و به نظم در کارهایتان اهمیت ندهید، انتظار نداشته باشید که فرزندتان خلاف این رفتار کند و فرد منظمی شود. مگر اینکه رویه خود را تغییر دهید تا کودکتان نیز الگوی بهتر و سالم‌تری را مقابل چشمانش داشته باشد و با آن الگو، بزرگ شود.

6.کودکان به عمق شخصیت و صداقتی که شما در زندگی به نمایش می‌گذارید، دقت می‌کنند. اگر تقلب کنید و اگر حرفتان با عمل‌تان یکی نباشد و قصد فریب آدم‌های اطرافتان را داشته باشید و هرچند نامحسوس این کار را انجام دهید باز هم کودکان درک می‌کنند و متاسفانه از این رفتار سوء، الگو می‌گیرند.


7. کودکان از سخاوتمندی و بخشندگی شما نیز الگو می‌گیرند. پس از کمک کردن به مردم با رضایت قلبی غافل نشوید تا فرزندتان نیز از نعمت زندگی کردن با قلبی سرشار از عشق و بخشندگی نسبت به انسان‌ها و کمک به دیگران بهره‌مند شود.

منبع ایسنا

   



دندانهای شش به عنوان آسیب پذیرترین دندانها شناخته شده انداز نظر تمام پژوهشگران دندان 6 به عنوان آسیب پذیرترین دندان
بشمار می آید.
چرا به این دندان، (دندان شش) می گویند؟
چون اولین دندان آسیای بزرگ دایمی است که معمولاً در سن 6 سالگی رویش می کند و از طرفی اگر از خط وسط فکین به
طرف عقب دندانها را شمارش کنیم در ردیف ششم قرار گرفته است. تعداد آنها چهار عدد (دوعدد در فک بالا و دو عدد در فک
پایین) قراردارد وجود این دندان تاثیر مهمی در طبیعی نگه داشتن اسکلت و نهایتاً زیبایی چهره دارد.از دست دادن این دندان
موجب اختلال در ردیف شدن دندانها و گاهی ناهنجاری فکین شده و ممکن است درمان های پرهزینه و طولانی مثل عمل
جراحی و ارتودنسی را ایجاب نماید.
دلایل آسیب پذیری دندان 6
1) چون رویش این دندان همزمان با وجود دندانهای شیری در حفره دهان می باشد، اکثر والدین آن را با دندان شیری اشتباه
گرفته و برای بهداشت و نگهداری آن اهمیتی قایل نیستند. در حقیقت این دندان چوب همنشینی با کوچکتر از خود را می خورد.
2) مینا که قسمت خارجی ساختمان دندانها را می پوشاند در این سن کمتر تکامل یافته و مقاومت چندانی در برابر میکروبهای
پوسیدگی زای دهان ندارد.
3) در این سنین کودکان تمایل فراوانی به مصرف مواد قندی و شکلاتهای چسبنده دارند.
4) بعلت نداشتن مهارت و دقت کافی در مسواک کردن، بهداشت دندانها بخوبی رعایت نمی شود.
5) چون در سطح جونده این دندانها معمولاً شیار ها و فرورفتگی های عمیق وجود دارد، که جایگاه خوبی برای گیرکردن
موادغذایی و موادقندی خواهدبود که این خود باعث افزایش میزان تعداد پوسیدگی ها خواهد شد.
توصیه های لازم جهت حفظ دندان 6
1 – کودکان خود را هر شش ماه یکبار برای معاینه و مشاوره به نزد دندانپزشک ببرید.
2 – در مورد اهمیت دندانها با آنها صحبت کرده و به طرق مختلف آنها را به مسواک زدن تشویق نمایید.(حداقل روزی 3 بار
بعد از هر نوبت غذا)
3 - آنها را ترغیب نمایید تا با مربی بهداشت مدرسه در امر استفاده از دهانشویه سدیم فلوراید همکاری خوبی داشته باشند زیرا
دهانشویه سدیم فلوراید موجب استحکام ساختمان دندان وبالا رفتن مقاومت در برابر پوسیدگی می شود.
4 – چون کشیدن این دندان باعث جابجایی دیگر دندانهای دایمی می شود در صورت وجود پوسیدگی به توصیه دندانپزشک
معالج عمل کرده و تا حد ممکن سعی شود آن را نگهداشته و از کشیدن آن خودداری نمایید.
5 – اگر دندانهای شش کودکانتان شیار و فرورفتگی عمیق دارد به توصیه دندانپزشک آن را پر نمایید.(فیشورسیلانت تراپی)
نكات مهم:
١ - به علت سن رویش ، دندان 6 را دندان شیری حساب نکنید.
٢ - در موقع مسواک زدن دندانها، دندان 6 را با دقت بیشتری مسواک کنید.
٣ - به موقع دندان 6 را فلورایدتراپی کنید
۴ - به موفع دندان 6 را فیشورسیلانت کنید.
۵ - در صورت پوسیدگی حتما دندان 6 را ترمیم کنید.

   


• پیاده روی خانوادگی.
پیاده روی، متناوب دویدن، نرمش و قدم زدن. در حین این کارها میتوانید «هُپ هُپ» بازی کنید یا از برگها و پر پرندگان سرراهتان مجموعه ای جمع کنید. در خانه میتوانید به کمک ساز و دهل و پرچم، رژه ای راه بیاندازید.

• شن بازی.
از اسباب بازیهای مخصوص شن بازی استفاده کنید تا مهارتهای دستی بچه ها تقویت شود.

• آب بازی در حیات خلوت.
یک استخر پلاستیکی، آبپاش، یا شلنگ آب میتواند شوق آب بازی، دنبال بازی و کشتی را در کودکان بیانگیزد. (همواره در هنگام بازی با آب مراقب کودکان خود باشید)

• در اتاق نشیمن یا حیاط خلوت خانه ی خود میدانی از موانع درست کنید، با کوسنها، کارتن های مقوایی، اسباب بازیها و دیگر وسایل که کودکانتان بتوانند به اطراف دویده و از روی آنها بپرند.

• بازی «مثل چی» را انجام دهید.

بچه ها علاقه ی زیادی به حیوانات دارند: «میتونی مثل مرغ راه بری ؟ مثل اسب بتازی ؟ سگ چیکار میکنه ؟» یا کودک خود را تشویق کنید که مثل هواپیما دور حیاط پرواز کند یا با قایقی فرضی پاروزنان در اتاق بچرخد.

• در روزهای مقرر برای بازی، هر بار بازی جدیدی را معرفی کنید. مثلا گرگم به هوا بازی کنید.

• توپ بازی کنید. بازیهایی که شوت زدن، پرتاب و گرفتن توپ دارند تمرین خوبی هستند. سعی کنید خودتان زیاده از حد در گیرو بند قواعد مدارس پیش دبستانی گرفتار نشوید.

• همراه با موسیقی برقصید. کودک خود را در معرض موسیقی های مختلف قرار دهید. ساز زدن روندِ رشد جسمانی را نیز تسهیل میکند. یا ریتم های آشنا را با حرکات جسمی بیامیزید، شعرهایی مثل «یه توپ دارم قلقلیه». آوازهای آشنای بسیاری هستند که به تقویت مهارت های حرکتی کمک می کنند.

• طنابی روی زمین قرار دهید. و وانمود کنید که طناب بندبازی یا تکه پارهای از یک کشتی غرق شده ی دزدان دریایی است تا کودکان سعی کنند تعادل خود را روی آن حفظ کنند.

• شستشوی اتومبیل، موتور، یا سگ. هرکاری که با آب و کف سرو کار داشته باشد، پرانرژی و جالب است. حباب درست کنید و به کودک خود بگویید آنها را بگیرد.

• بازیهای دوران کودکی خود را به آنها یاد بدهید. همه ی آنها برای بچه ها تازگی دارد. مثل «گل یا پوچ» یا «هفت سنگ»

• یک نمایش عروسکی راه بیاندازید. عروسک های انگشتی یا جورابی درست کنید، یا به کمک عروسکهای اسباب بازی، پشت یک مبل نمایشی ترتیب دهید.

• به طرق مختلف مهارت های حرکتی را پرورش دهید و از میزِ کار جدا شوید. به کودک خود کمک کنید تا با گچ یک روستا بکشد یا به کمک تکه ای چوب دنبال نوشته ها و رد خط ها در بیرون یا داخل خانه بگردید.

منبع: سلام دکتر

   


کمرویی در کودکان

شنبه 29 فروردین 1394 نویسنده: مرتضی | نوع مطلب :بهداشت روانی کودک ،

در کمرویی، کودک فقط به خود توجه داشته و از مواجه شدن با دیگران دچار ترس و نگرانی می شود.این حالت گاهی به قطع ارتباط و گاهی به ارتباط ناقص تبدیل شده و موجب آزار فرد کمرو می شود و کم کم اعتماد به نفس وی کاهش یافته و دچار مشکلات دیگر رفتاری نیز خواهد شد.

کار کردن با بچه های کمرو و خجالتی، نیازمند مهارت زیاد پدر و مادرها و مربیان دارد. در بسیاری از کودکان، کمرویی در مراحل مختلفی از رشدشان به چشم می خورند و مانع از آن می شود که در اجتماعات حضور پیدا کنند. راهکارهایی برای درست رفتار کردن با بچه های کمرو و خجالتی وجود دارد که در این مقاله مورد بررسی قرار گرفته و کمک می کند تا آنها نیز شبیه کودکان دیگر شوند و زندگی متعارفی داشته باشند.

خجالتی بودن کودک را نزد دیگران مطرح نکیند

عنوان کردن خجالتی بودن کودک نزد دیگران موجب به وجود آمدن یک باور و تلقین غیر منطقی و افزایش این مشکل می شود در عوض باید این مشکل را نزد کودک بسیار کوچک و معمولی نشان داد و آرام ارام و به طور غیر مستقیم او را به میان جمع برد.واگذاری مسئولیت های کوچک و در حد توان در بین جمع، مقایسه نکردن کودک با دیگران، عدم حمایت افراطی از کودک، عدم ترحم و پشتیبانی زیاد از او و ...می تواند هر چه سریع تر کودک یا فرد کمرو را در کاهش این اختلال یاری دهد.

موقعیت ها را شناسایی کنید
موقعیت هایی را که موجب خجالت کودک می شود کشف کنید. کودک ممکن است در موقعیت های اجتماعی احساس ناامنی کند، چون به خاطر مشکلی از سوی دیگران مورد تمسخر قرار می گیرد. در شرایطی که لازم است کودک در حضور دیگران کاری انجام دهد و ارزیابی شود، این امر در او هراس و دلهره به وجود می آورد و در موقعیت هایی که او کوچکترین عضو آن به حساب می آید، حرفی برای گفتن ندارد، حتی گفتگوی یک بزرگسال با او و پرسیدن سوالاتی معمولی می تواند موجب خجالت و کمرویی او شود و کودک را برای همیشه از رفتن به میان گروه یا حضور در اجتماع باز دارد.

برای درمان بهتر، باید به کودک روش های برخورد صحیح با شرایط و موقعیت های مختلف را آموزش داد و کوشید موقعیت های آزمایشی جهت تمرین آموخته هایش فراهم شود.

  استعدادهای کودک را تقویت کنید
توانمندهای جسمانی و استعدادهای کودک را باید تقویت و از آن توانمندی ها در جمع استفاده کرد.هنگام صحبت کردن و ارتباط کلامی با فرزندان، ارتباط چشمی را نباید نادیده گرفت و باید از او خواست با پدر و مادر و دیگران ارتباط چشمی برقرار کند.

همچنین باید کودک را در کلاس های مهارتی یا هنری، ورزشی و ...شرکت داد و زمینه فعالیت او را در کارهای گروهی و اجتماعی فراهم ساخت.

خریدهای ساده، پاسخگویی به تلفن، افزایش ارتباط کلامی در جمع از جمله عوامل بهبود بخشیدن به این اختلال است.

استعدادهای کودک را کشف کنید
خیلی مهم است که والدین یا مربیان استعدادها و علاقمندی های کودک را بشناسند. با ایجاد فرصت هایی برای رشد استعدادها و توانمندی های کودک، اعتماد به نفس او تقویت می شود. نداشتن اعتماد به نفس کافی یکی از دلایل مهم کمرویی و خجالتی بودن است. برای مثال کودکی را که دائم با مدادرنگی هایش در و دیوار یا هر سطح دیگری را خط خطی می کند به جای تنبیه کردن، باید به کلاس نقاشی فرستاد و او را برای آنچه می کشد، تشویق کرد. به این ترتیب کودک در رشته ورزشی یا کلاس هنری مورد علاقه اش، ناخودآگاه با اعضای تیم، یا گروه هنری روابط دوستانه برقرار می کند و به راحتی وارد گروه های مورد علاقه اش می شود.

به کودکان برچسب خجالتی بودن نزنید
هرگز به کودکان برچسب خجالتی، کمرو، بی زبان، یا بی دست و پا نزنید. چون در آن صورت شما به عنوان پدر، مادر یا مربی کودک را با این عنوان به دیگران معرفی می کنید و دیگران به وی با این صفات می نگرند به همین سادگی کودک می پذیرد که کمرو و خجالتی است و با همین صفت رشد می کند. برچسب ها رفتار خجالتی کودک را تقویت می کند و ممکن است در آینده او را به صورت فردی منزوی و تنها درآورد و در زندگی دچار مشکلات زیادی می شود.

بگذارید بچه کمرو در مورد خودش حرف بزند
بچه ها، تا وقتی در جمع، احساس امنیت روحی ـ روانی داشته باشند جرات پیدا نمی کنند خودشان را نشان بدهند. باید به کودک کمرو فرصت حرف زدن بدهید، او را خاطر جمع کنید که شنیدن حرف های او برایتان مهم است. هر قدر کودک اطمینان خاطر بیشتری از جانب جمع یا گروه پیدا کند، راحت تر می تواند حرف بزند و توانمندی های خود را نشان بدهد. برای شنیدن حرف های او صبوری به خرج دهید. هر گونه واکنش منفی پدر، مادر یا مربی می تواند ترمزی باشد برای حرف زدن کودک.

کودکان کمرو را تشویق کنید
کودکان کمرو را برای شرکت کردن در برنامه های اجتماعی مناسب با سن و سال خودشان، تشویق کنید. بهتر است کودک کمرو در کنار کودک جسور و پر جنب و جوش بنشیند. یا با چنان کودکانی همبازی شود. بچه ها با مشاهده رفتار همسالان خودشان، آن رفتارها را تقلید می کنند. همچنین مجموعه ای از کارهای اجتماعی مورد علاقه کودک، برنامه ریزی برای کارهای گروهی و دوست شدن با کودکان جسور و با اعتماد به نفس، به بچه های کمرو کمک می کند تا از حضور در جمع خجالت نکشند.

منبع:‌ مجله خانواده

   


رژیم غذایی کودکان بیش فعال

پنجشنبه 7 اسفند 1393 نویسنده: مرتضی |

رژیم غذایی کودکان بیش فعال باید فاقد مواد انرژی زا مانند قند یا مواد آلرژی زا مانند گندم، تخم مرغ و شیر باشد. همچنین مصرف رنگ های مصنوعی و مواد افزودنی در رژیم حذف گردد. تا کنون در مورد تاثیر رژیم غذایی در بهبود علائم ADHD مطالعه ای انجام نشده است ولی شواهدی وجود دارد که نشان می دهد تغییر در رژیم غذایی سبب تفاوت در بروز علائم می شود. در کودکان مبتلا به ADHD کافئین به عنوان یک محرک عمل کرده و مصرف آن عواقب خطرناکی دارد. بنابراین مصرف آن توصیه نمی شود.

منبع عصر ایران

   


درباره وبلاگ


آخرین پستها


نویسندگان


صفحات جانبی


نظرسنجی

    ارزیابی شما از این وبلاگ چیست؟






محاسبه قد و وزن طبیعی با استفاده از محاسبه گر زیر
content provided by NHS Choices

آمار وبلاگ

کل بازدید :
بازدید امروز :
بازدید دیروز :
بازدید این ماه :
بازدید ماه قبل :
تعداد نویسندگان :
تعداد کل پست ها :
آخرین بازدید :
آخرین بروز رسانی :