تبلیغات
نوزادان، کودکان

خدا در زندگی کودک

دوشنبه 4 آذر 1392 نویسنده: مرتضی | نوع مطلب :بهداشت روانی کودک ،آموزش به کودکان ،

پژوهشهای روان شناسان در زمینه رشد دینی، اطلاعات مفیدی را در اختیار والدین و مربیان قرار می دهد و نحوه درک و فهم کودکان و نوجوانان را از مفاهیم مجردی مثل خدا، شیطان، بهشت و... روشن می کند تا بتوانیم براساس ظرفیت فرزندمان روشهای آموزش مذهبی را در پیش بگیریم.دکتر رضا بیانی، روانپزشک معتقد است: کودکان در سنین 2 تا 6 سالگی از جهت شناخت در دوره پیش عملیاتی قرار دارند. از خصوصیات تفکر در این دوره می توان به خود محور بودن کودکان و تمرکزگرایی آنان اشاره کرد. خود محوری یعنی این که کودک فقط از دریچه چشم خود و بر اساس مقدار توانایی هایش به پدیده های جهانی نگاه می کند و نمی تواند دیدگاههای دیگران را مورد توجه قرار دهد. تمرکزگرایی به این معناست که کودک فقط می تواند به یک جنبه از پدیده ها توجه کند که ممکن است آن هم جنبه مهمی از پدیده ها نباشد و سپس با این شناخت آن را به بقیه موارد تعمیم دهد. پس کودک در این سنین به بخش محدودی از یک مسأله توجه می کند، از همین رو کودکی که در این مرحله از تفکر قرار دارد در مورد مفهوم خدا نیز چنین تفکری دارد. او خداوند را موجودی مادی و حتی انسان تصور می کند. بنابراین برای خدا دست و پا و سر و صورت قائل است. او برای خدا خانه ای تصور می کند که همان بهشت است و از آنجا به کارهای ما نگاه می کند و مواظب ماست، یا از بهشت به زمین می آید تا کارهای ما را درست کند. یا بهشت را باغ یا پارک بزرگی می داند که انواع وسایل بازی و خوراکی دارد و می توان در آنجا بازی کرد و خوشحال بود. در مورد جهنم نیز آن را جایی می داند که آتش زیادی در آن جا وجود دارد و یا در مورد شیطان او را یک آدم زشت تصور می کند که روی سرش شاخ دارد. البته باید متذکر شد کودک این موضوعها را براساس گفته ها و شنیده ها تصور می کند.

دکتر بیانی این دوره را تفکر مذهبی شهودی می نامد دوره ای که شناخت و تفکر در قالب تجارب و محسوسات حبس شده و محدودیت دارد. اما زمانی که کودک وارد سن مدرسه می شود و یا به قول «پیاژه» وارد دوره عملیاتی عینی می شود و در سن 7 تا 11 سالگی قرار دارد، به تدریج توان غلبه بر محدودیتهای فکری دوره قبل را پیدا می کند. مثلاً می تواند از چند جنبه به پدیده ها بنگرد و همچنین از حالت خود محوری اش کاسته می شود.

به گفته وی، کودک سعی می کند از طریق توجیهات فیزیکی، پدیده ها را توضیح دهد. بنابراین کودکان دبستانی تلاش می کنند خدا را به عنوان یک انسان فرض کنند، یک انسان خارق العاده و اعجاب انگیز. توجیه های آنها گاهی مادی و خام و گاهی فوق مادی می شود. مثلاً گاهی خدا را مرئی و قابل رؤیت و به شکل آتش و نور و گاهی نامرئی می پندارند و این مسأله بیانگر آن است که کودک بین مرحله تفکر شهودی و عینی دست و پا می زند.

* زهره مرتضوی، کارشناس خانواده مرحله عملیات صوری را مقارن با بلوغ و دوره راهنمایی تحصیلی می داند و می گوید: کودک در این مرحله از تفکر عینی به سمت تفکر انتزاعی حرکت می کند. البته این حرکت تدریجی است و نوجوان، در توجیه مسایل رفته رفته از خیال پردازی های کودکانه فاصله می گیرد و به طرف استقراء و قیاسهای منطقی پیش می رود. در مورد علت پدیده ها فرضیاتی در ذهن خود می سازد و آنها را آزمایش می کند. این فرضیه ها در ابتدا با عناصر مادی محدود اما به تدریج این عناصر کنار گذاشته می شود و تفکر شکل نمادین و انتزاعی به خود می گیرد. پس فرضیاتی خارج از تجارب خود وضع می کند و با استفاده از دلایل، آن را رد می کند یا می پذیرد. «گلدمن» این دوره را تفکر مذهبی انتزاعی می خواند و سن آن را از 13 تا 14 سالگی به بعد می داند. (شایان ذکر است که سنین یاد شده در سیر تفکر مذهبی کودک تقریبی است و تأکید می شود که نباید به عنوان سنین قطعی در نظر گرفته شود.) در نتیجه نوجوان خدا را به صورتی نمادین و جزو مجردات می داند و این که خدا طبیعتی غیرمادی و روحانی دارد. گاهی از اوقات در بین نوجوانان هنوز حالت انسان پنداری خداوند دیده می شود که شاید بتوان آن را ناشی از پایین بودن درجه هوشی یا بی علاقگی نسبت به مسایل دینی دانست.

از این مطالب در می یابیم که تحول مفهوم خدا همگام با رشد شناختی کودک و هر دوره دارای ویژگیهای انحصاری است. بنابراین لازم است در هر دوره بنا به تناسب خصوصیات ذهنی و شناختی به فرزندانمان آموزشهای دینی را ارائه کنیم و اجازه دهیم کودکان دین کودکانه خود را داشته باشند و از طرح و تدریس عقاید پیچیده و مشکل برای آنها خودداری کنیم، زیرا نمی توانند آن را درک کنند و چه بسا موجب بدفهمی و گریز آنها از دین شود.

همچنین به لحاظ عاطفی بهتر است در این سنین خداوند را با صفات رحمت و رحمانیت معرفی کنیم و نه با صفات قهریت. از تأکید زیاد و افراطی روی اجرای دقیق و صحیح برخی احکام دین و عقوبت اجرا نشدن کاملاً صحیح آنها خودداری نماییم؛ زیرا نگارنده این سطور به عنوان مشاور، موارد متعددی از مراجعان به مرکز مشاوره را ملاحظه کرده که این تأکیدهای افراطی باعث ایجاد وسواسهای فکری و عملی در آنها و باقی ماندن این مشکل تا سنین نوجوانی و بزرگسالی شده است. بهتر است طرح بسیاری از مسائل اعتقادی تا دوره تفکر صوری به تأخیر افتد. انتظار می رود در این مرحله نوجوان به دلیل افزایش توانمندیهای ذهنی و شناختی، مسائل اعتقادی را از روی تفکر، تدبر و تأمل بپذیرد و تا پایان عمر از آنها حفاظت کند.

منبع: روزنامه قدس 16/10/88

نرگس کوچولو یه روز پاییزی توی حیاط خونه



   


نکاتی در مورد جشن تولد ها

سه شنبه 14 آبان 1392 نویسنده: مرتضی | نوع مطلب :نکات خواندنی ،

- مدت مهمانی کوتاه باشد.به این ترتیب بچه ها حوصله شان سر نرفته و شما نیز خسته نمی شوید.
- غذاها و نوشیدنی های ساده تهیه کنید. زیرا بچه های کوچک ذائقه و سلیقه خاصی ندارند
-لیستی از بازیهای و سرگرمی هایی را که می توانید انجام دهید آماده کنید. ولی آمادگی داشته باشید در صورت عدم تمایل بچه ها آن را عوض کنید.
- در مورد اطفال خردسال می توانید چندین تن از والدین را نیز دعوت کنید تا به شما کمک کنند. در این صورت هنگام بروز اتفاق یا گریه وزاری می توانید به کمک هم آنها را آرام کنید.
- برای مهمانان کوچک هدایایی کوچکی بخرید تا باخود به خانه ببرند و احساس خوبی داشته باشند.
- از والدین بخواهید که سر ساعت دنبال فرزندانشان بیایند

منبع: کتاب پرورش و نگهداری کودکان 3 تا 6 ساله مولف برایان وارد

این هم عکسی از نرگس کوچولوی ما که حالا دیگه 4 سال و نیمه شده

آپلودسنتر مرجع تخصصی موسیقی ایران

بدون شرح
آپلودسنتر مرجع تخصصی موسیقی ایران

شهرستان اردکان- خانه مادربزرگ 

   


کمک به کودکان و نوجوانان زلزله زده برای غلبه بر مشکلات روانی ناشی از مواجهه با صحنه‌های حادثه ، یکی از مهم‌ترین چالش‌هایی است که والدین، مربیان یا متخصصان بهداشت روانی با آن رو به رو هستند.

تحقیقات نشان داده اند که واکنش های افراد در مواجهه با حوادث بسیار متفاوت است برخی کودکان تنها دچار نگرانی می‌شوند و خاطرات تلخی در ذهن آنان ایجاد می‌شود، این گروه با کمی حمایت های روانی به مرور زمان بهبود می یابند .اما گروهی بطور عمیق دچار مشکل می‌شوند. واکنش به حادثه ممکن است بلافاصله و یا روزها و حتی هفته‌ها پس از سانحه بروز کند.

● علائم آسیب های روانی در اطفال کمتر از ۲ سالدر کودکان کمتر از ۲ سال که در حوادث ، والدین و عزیزان خود را از دست داده اند ، رفتارهای روحی ذیل بروز می نماید:

▪ گریه و بی قراری
▪ بی علاقگی به آنچه که در اطرافش اتفاق می افتد یا ترس از محیط اطراف
▪ اختلال در خواب و اشتها
▪ وقفه یا تأخیر در سیر رشد رفتاری آنان مانند زمان شروع خندیدن ، زمان شروع نشستن ، راه رفتن و تکلم و…
▪ فقدان عکس العمل نسبت به محرک های طبیعی
▪ پس رفت تکاملی ، مانند توقف در راه رفتن و تکلم

● اختلالات روانی در اطفال ۲ تا ۴ سال استرس و اختلالات روحی کودکان سنین ۲ تا ۴ سال ، در مواجهه با حوادثی که منجر به از دست دادن والدین و دیگر اعضاء خانواده آنها شده باشد ، با علائم زیر بروز می نماید.

▪ بازگشت به مراحل اولیه رشد ، مثلاً تکلم به شیوه ابتدایی ( کودکانه)
▪ مکیدن شست دست
▪ شب ادراری
▪ بی اختیاری دفع مدفوع
▪ کابوس های شبانه
▪ ترس از اشیاء خیالی
▪ پرخاشگری نسبت به دیگران
▪ ترس و بی اعتمادی نسبت به دیگران
▪ عدم تمرکز حواس و اختلال در یادگیری
▪ عدم عکس العمل مناسب به محرک های محیطی

● علائم آسیب های روحی در اطفال سنین مدرسه عموماً علائم روانی در این سنین به اشکال ذیل می باشد.

▪ گریستن و بی قراری
▪ اختلالات خواب ( بی خوابی – پرخوابی – کابوس های شبانه )
▪ شب ادراری
▪ شکایات جسمی متعدد
▪ پرخاشگری و تهاجم
▪ عدم تمرکز حواس و مشکلات تحصیلی
▪ ترس از اتفاقات قریب الوقوع
▪ تقلید صحنه های ناراحت کننده نشانه‌های معمول در نوجوانان ۱۲ تا ۱۷ ساله احتمالاً واکنش هایی نظیر بزرگسالان شامل یادآوری مکرر سانحه ، کابوس، کرختی عواطف، اجتناب از هر چیزی که یادآور سانحه است، افسردگی ، استفاده نابجا از دارو، ناسازگاری با همسالان ، پس رفت های آموزشی ، رفتار غیراجتماعی، همچنین گوشه‌گیری و انزوا، ناراحتی‌های جسمانی، تصمیم به خودکشی، امتناع از رفتن به مدرسه ، ناراحتی در خوابیدن و سردرگمی از خود بروز می‌دهند.

بدیهی است درمان این اختلالات یک امر تخصصی است که بوسیله پزشک و در صورت لزوم بوسیله روان پزشک یا روان شناس بالینی انجام خواهد شد ولی آنچه به امدادگران مربوط می شود. شناخت این کسالت هاست تا بتوانند ضمن بیماریابی و ارجاع به مراکز تخصصی‌، استرس آسیب دیدگان را کاهش دهند و از بروز شدت اختلالات روانی آنان پیشگیری به عمل آورند.

● توصیه های بهداشت روانیبرای آنکه افراد بازمانده از حوادث ، کمتر در معرض آسیب های روحی قرار گیرند و از بروز اختلالات روانی دائم در آنان ، پیشگیری به عمل آید توصیه می گردد:

۱ – هرگز کودکان را از والدینشان جدا نکنید مثلاً:

۱-۱- اگر کودک مجروح است .الزاماً باید مادر یا پدر یا یکی از بستگان بسیار صمیمی اش همراه او اعزام شود.

۲-۱- اگر مادر مصدوم است هنگام ارجاع مادر به مراکز درمانی تخصصی تر ، سعی شود کودکان زیر ۴ ساله اش نیز همراه او یا پدرش اعزام گردد.

۳-۱- اگر کودک شیرخوار است و مادر فوت کرده است ؛اولاً – سعی شود برای کودک شیرخوار مادر رضاعی ( یعنی کسی که بتواند به او شیر بدهد ) پیدا کنید . ثانیاً – کودک را به بستگان درجه اول مانند پدر یا مادربزرگ ، خاله یا عمه و عمو بسپارید و سفارش شود که مرتب او را نوازش نمایند و هرگز کودک را ترک ننمایند.

۴-۱- اگر کودک ۴-۱ ساله است و مادرش فوت کرده است حتماً پدر یا سایر بستگان درجه اول او بطور دائم همراه کودک باشند.

۲ – در صورتی که اشیاء یا لباس قابل استفاده از پدر و مادر متوفی ، باقی مانده است مثلاً روسری یا تسبیح ، آنها را در اختیار فرزندش قرار دهید.

۳ – امکانات بازی و سرگرمی برای کودکان فراهم گردد . زیرا بازی باعث انحراف توجه کودک از استرس می‌شود و به او آرامش می‌دهد.

۴ – سعی کنید کودکان را با لطیفه‌های جالب بخندانید ولی این کار را در موقعیت‌هایی انجام دهید که باعث رنجش بزرگترها نشود.

منبع: عصر ایران

   


بازی لمس کردن و حدس زدن

سه شنبه 9 مهر 1392 نویسنده: مرتضی | نوع مطلب :آموزش به کودکان ،بازی و اسباب بازی ،

وسایل مورد نیاز:
1-کیسه بزرگ پارچه ای یا روکش بالش
2-انواع حیوانات پلاستیکی کوچک یا وسایل کوچک و آشنا
3-کش

روش انجام بازی:
بدون این که کودکتان نگاه کند، چند عدد اسباب بازی یا وسیله های را که به او تعلق دارد انتخاب کنید.آنها را داخل کیسه بریزید و در آن را محکم با کش ببندید. از کودک بخواهید تا سعی کند با لمس کردن کیسه، حدس بزند که چه چیزی داخل کیسه وجود دارد.هر بار که او درست پاسخ داد وسایل را یکی یکی بیرون بیاورید تا آنجا که چیزی داخل کیسه نماند.

   


سلام

بعد از یك وقفه نسبتا طولانی دو ماهه كه درگیر برخی كارها بودم.امروز یكی دیگر از داستانهای شب به خیر كوچولو را با صدای خانم مریم شكیبا برای دانلود گذاشتم. امیدوارم خوشتون بیاد.

دانلود

   


وقتی كه پدر و مادر تعداد بیشتری فرزند داشته باشند، مجبورند توجه خود را بین كودكان تقسیم كنند. گاهی اوقات به هر دلیلی به یكی از فرزندان‌شان بیشتر توجه می‌كنند و همین مسأله باعث تحریك حس حسادت دیگر كودكان می‌شود. این چشم و هم چشمی‌ها برخی احساسات منفی و رنجش‌ها را در میان كودكان به وجود می‌آورد و حتی روی كودكی كه بیشتر مورد توجه قرار گرفته است نیز اثر منفی می‌گذارد! فرزند ارشد خانواده در محیطی رشد می‌كند كه محور اصلی توجه والدین است. او معمولاً هماهنگی بیشتری با انتظارات والدین خود دارد و به همین دلیل از سوی آنها بیشتر پذیرفته می‌شود. از طرفی، چون نظارت والدین روی فرزندان اول بیشتر است، ممكن است آنها احساس اضطراب بیشتری كنند. براساس پژوهش‌ها، فرزندان اول خانواده‌ها معمولاً افرادی قدرت طلب، زرنگ‌تر، حساس‌تر، متمایل به موفقیت خود، تحریك‌پذیر، مسئولیت‌پذیر، وابسته و محافظه كارترند. فرزندان دوم معمولاً افرادی پرخاشگرتر، جمع‌گراتر، مستقل‌تر و قابل اتكا‌تر هستند و فرزند آخر، در آینده افرادی مطمئن‌تر، خودجوش‌تر، مهربان‌تر، لوس‌تر، ناپخته‌تر، اهل رقابت، كمی‌ بی‌مسئولیت ولی شاد می‌شوند. در خانواده‌های پر جمعیت، فضا و امكانات كافی برای رشد استعدادهای كودكان مهیا نیست؛ لذا برای جلوگیری از ایجاد چنین شرایطی باید بین فرزندان دست كم یك اختلاف سنی 2-3 ساله وجود داشته باشد.

   


عصبانیت در کودک

یکشنبه 9 تیر 1392 نویسنده: مرتضی | نوع مطلب :بهداشت روانی کودک ،آموزش به کودکان ،

عصبانیت یکی از آن احساساتی است که کنترل و مدیریت آن برای کودک شما سخت خواهد بود زیرا باعث افزایش جریان آدرنالین می‌شود و ضربان قلب را افزایش می‌دهد. تحت کنترل درآوردن پاسخ‌های نامناسبی مانند لگد زدن و به هم ریختن وسایل 6 مرحله دارد:

1. به او بگویید که چرا عصبانی است. (تو عصبانی هستی چون علی خرطوم فیلت رو کنده)
2. احساسات او را تایید کنید. (اگر این اتفاق برای وسایل منم می‌افتاد، ناراحت می‌شدم)
3. توضیح دهید که کارهایی مانند لگد زدن و... راه‌های مناسبی برای مقابله با عصبانیتش نیست.
4. از او سوال کنید که فکر می‌کند واکنشش چه حسی را در دیگران ایجاد می‌کند.
5. پیامدهایی مانند محرومیت از بازی و ... را به او تاکید کنید.
6. از او بخواهید زمانی که آرام‌تر شد حتما از طرف مقابلش عذرخواهی کند.

شاید به نظر برسد لگد زدن و کارهایی مانند این برای فرونشاندن عصبانیت کودک معقول است اما مطالعات نشان می‌دهد اتفاقا برعکس است و ممکن است باعث شود بچه‌ها عصبانی‌تر شوند. بهترین کار این است که فعالیت‌هایی مانند بالا و پایین پریدن را انجام دهد تا تمام انرژی منفی او خالی شود.

   


1- پسر اول با تولد برادر کوچکتر خود، احساس می کند والدینش به او کم توجه و کم علاقه شده اند پس باید او را توجیه کنید که این احساس غلط است و در این رابطه با جملاتی مثل: «من تو را بیشتر دوست دارم» یا «تو برای من مهمتری، چون پسر ارشد من هستی» از او دلجویی کنید.
2- پسرانتان را به رقابت و مسابقه تحریک نکنید. فقط آنها را در جهت نشان دادن توانایی های متمایزشان تشویق و حمایت کنید. ببینید هر کدام در چه زمینه ای استعداد دارند و آنها را در همان زمینه تشویق کنید.
3- در حد امکان به هر دو پسر خود فضای آزاد و محیطی مستقل، برای بازی کردن یا انجام امور شخصی بدهید زیرا استقلال فرزندان شما در آینده باعث نزدیکی بیشتر آنها به یکدیگر خواهد شد. حواستان باشد که فرزندانتان با چه کسانی دوستی و مراوده دارند.
4- پسر بزرگتر شما به واسطه سن بیشترش اجازه دارد شب ها کمی دیرتر به رختخواب برود و می تواند نسبت به برادرش زمان بیشتری را به تماشای تلویزیون بنشیند، پس سعی کنید انصاف را رعایت کرده و نسبت به سنشان از آنها انتظار داشته باشید.
5- پسربچه ها دوست دارند گاهی با هم زورآزمایی کنند، به برادر بزرگتر بیاموزید که به خاطر قدرتمندتر بودنش، کمی ملایم تر رفتار کند.

منبع: مجله موفقیت

   


قنداق کردن نوزاد

سه شنبه 28 خرداد 1392 نویسنده: مرتضی | نوع مطلب :لباس کودک ،نگهداری و مراقبت از کودک ،

بدون شک قنداق کردن نوزادان به صورت شل یا سفت، کار غلط و باور اشتباهی است، زیرا امروزه نتایج تحقیقات نشان داده هر چه فاصله بین پاها بیشتر باشد، برای رشد بهتر مفاصل لگن کودک مناسب‌تر است.
قنداق کردن کودک باعث ایجاد اختلالات مفصلی خصوصاً مفصل لگن در کودک می‌شود.قنداق کردن دختر بچه‌ها خطرناک‌تر است، چرا که خطر دررفتگی مادرزادی لگن و اختلالات مفصل لگن در دختر بچه‌ها بیشتر است و قنداق کردن باعث ایجاد اختلال در رشد لگن و بعدها در راه رفتن کودک می شود.
در صورت عدم تشخیص بیماری مادرزادی دررفتگی مفصل لگن و قنداق کردن نوزاد، همین موضوع باعث می‌شود که این بیماری برای کودک عوارض غیرقابل جبرانی ایجاد کند.در صورتی که این بیماری زود تشخیص داده شود، با درمان‌های ساده‌ای مانند گذاشتن دو یا سه پوشک اضافی بین پاهای کودک قابل رفع است.
پزشک متخصص برای درمان این بیماری با یک چرخش ساده پا، مفصل را در محل خود قرار می‌دهد که البته این کار پزشکان است و نباید آن را در منزل انجام داد.قنداق کردن کودک باعث ایجاد اختلالات مفصلی خصوصاً مفصل لگن در کودک می‌شود.
به نظر می رسد در جوامعی که نوزاد را قنداق می کنند، شیوع دررفتگی مادرزادی مفصل ران بیشتر است و در جوامعی که مادر، بچه را در پشت خود می بندد یا جلوی شکم خود آویزان می‌کند، این بیماری شیوع کمتری دارد.
این اختلاف احتمالا به علت نزدیک بودن و دور بودن ران های بچه، در دو نوع متفاوت بستن و حمل کردن اوست.این بیماری، بیشتر مفصل ران چپ را گرفتار می کند و در دخترها، ۹ برابر پسران است.
بچه هایی که در زایمان اول متولد می شوند، در معرض خطر بیشتری قرار دارند و در نوزادانی که موقع بارداری، در وضعیت برعکس معمول در شکم مادر قرار گرفته اند (یعنی سر به طرف بالا و پا به پایین) بیشتر است.
اگر اصرار به قنداق کردن نوزادتان دارید،...

- روی شکم و زانوهای کودک را سفت و محکم نبندید.
- زانوهای کودک را هم به هم نچسبانید، زیرا حالت طبیعی زانوهای نوزاد این است که از هم باز باشد. علاوه بر آن، اگر او را محکم نبندید، کودک می‌تواند ران‌هایش را از هم باز نگه دارد که این عمل از دررفتگی لگن او جلوگیری می‌کند.
- برای این‌که مطمئن شوید که کودک را خیلی سفت قنداق نکرده‌اید، باید بتوانید انگشت اشاره‌تان را به‌راحتی بین بدن وی و قنداق قرار دهید.
- بعدها هنگامی که طفل شروع به راه رفتن می‌کند، باید توجه کنید که کمربند لاستیکی که برای نگه داشتن شلوار و یا دامن وی به‌کار می‌برید، بیش از حد سفت نباشد و درست روی کمر او یعنی بین بالا تنه و زیر دنده‌ها بسته شود.
- بستن کمربند در قسمت بالاتر از کمر طفل، به‌ویژه اگر سفت هم باشد روی قفسه‌سینه فشار می‌آورد و مانع از تنفس عمیق کودک می‌شود.
- به‌طور کلی بهتر است برای دامن دختران و شلوار پسران به‌جای کمربند از بند شانه استفاده کنید.

   


"بگو ببخشید"

یکشنبه 26 خرداد 1392 نویسنده: مرتضی | نوع مطلب :بهداشت روانی کودک ،

خیلی وقتها از کودکمان می خوایم که عذر خواهی کند، در این موقع کودک شما نمی‌فهمد که چرا باید عذرخواهی کند. با این حال ممکن است این کار را بکند. این مهم است که عذرخواهی را به او یاد دهید اما مهم‌تر از آن این است که او بیاموزد چرا باید عذرخواهی کند. به این ترتیب او هم متوجه کارهای اشتباه خود می‌شود و هم راه‌حل جبران آن را می‌آموزد.

   


رنگ در نقاشی کودکان

شنبه 25 خرداد 1392 نویسنده: مرتضی | نوع مطلب :نکات خواندنی ،بهداشت روانی کودک ،


کودکانی که در نقاشی خود جزئیات را به تصویر می کشند افرادی دقیق و کنجکاو نسبت به مسائل اطراف هستند. از جمله این جزئیات در نقاشی ها می توان به ترسیم رگبرگ ها، مردمک چشم، دکمه لباس، سوراخ بینی و... اشاره کرد.

استفاده از رنگ های مختلف در نقاشی به این معنی است که کودک از یکنواختی و سکون در زندگی بیزار است و در کل از لحاظ روحی سالم و پرانرژی است.

استفاده از رنگ های ملایم و نقاشی های کم رنگ نشانه آرامش طلبی و تمایل به پرهیز از هیجان است.

رنگ های گرم و روشن روحیه شاد و پرانرژی کودک را نشان می دهد. کودکانی که از لحاظ روحی با مشکل مواجه هستند معمولاً در نقاشی های خود از رنگ های محدودی استفاده می کنند.

   


بدیهی است زندگی اجتماعی دارای فوت و فن خاصی است، هر کس نمی تواند در روابط با دیگران موفق باشد، مگر آن که به خصوصیات زندگی اجتماعی و سازش با دیگران آشنا باشد. کودکانی که اولیا آنان تمام نیروی خود را متوجه درس خواندن فرزندانشان می کنند و هیچ برنامه‌ای برای پرورش روحیات اجتماعی آنان نداشته‌اند، چنین کودکانی وقتی بزرگ شده و به زندگی اجتماعی قدم می گذارند به ابزار و اصول سازگاری و همزیستی و قبول مسئولیت اجتماعی آشنایی ندارند و از انجام کارها مستقلاً و قبول مسئولیت هر کاری وحشت دارند، همیشه می خواهند در حاشیه زندگی انسان های دیگر زندگی کنند و به عبارت دیگر افرادی دنباله رو بوده و فاقد سازگار و ابتکار خواهند بود.

بر همین اساس پدران و مادران باید از همان آغاز کودکی اصول اساسی زندگی اجتماعی را با امکانات محدودی که در محیط خانه وجود دارد به آنها تفهیم نمایند تا برای شرکت در زندگی اجتماعی آمادگی بیابند.

مسئولیت چیست؟

بسیاری از کودکان اعم از دختر و پسر دوست دارند در محیط خودشان کارهایی را انجام دهند. دخترها می خواهد لباس بشویند و ظرف ها را تمیز کنند و آشپزی کنند و در نظر و ترتیب قسمت‌های مختلف خانه دخالت داشته باشند. پسرها هم می‌خواهند مستقلاً کارهایی که در محیط خانه وجود دارد خود انجام دهند.

در محیط مدرسه برخی از بچه ها در همکاری با معلمان و مدیران آمادگی بیشتری از خود نشان می دهند و به خوبی می‌تواند مسئولیت‌هایی قبول کنند و سرپرستی کارهای مختلف را به عهده داشته باشند و یا در آموزش همکلاسی‌های ضعیف خود شرکت داشته باشند.

در برابر این عده کودکانی هستند که اصولاً از هر نوع مسئولیتی شانه خالی می نمایند و هرگاه کاری به آنان محول می گردد آن کار به طور ناقص انجام داده و هرچه زودتر خود را کنار می‌کشند. این عده جز افرادی هستند که خصوصیات اجتماعی در آنها کمتر وجود دارد و معلوم می شود در محیط خانوادگی کمتر به پرورش این جنبه پرداخته شده است. این گونه کودکان حتی با در دست داشتن مدارک تحصیلی چون فاقد کمالات اجتماعی هستند نمی‌توانند در آینده به خوبی در زندگی اجتماعی موفق شده از تحصیلات ارزنده خود بهره مند گردند.

اشتباه بزرگ والدین

یکی از احتیاجات روانی افراد ابراز شخصیت است، منظور از ابراز شخصیت ارایه افکار و عقاید به دیگران است هر فردی خواه کوچک یا بزرگ در هر وضع و مرحله‌ای باشد میل دارد از فرصت‌های مختلف استفاده کرده و خود را نشان دهد. هر شخص برای اینکه در این کار موفق گردد مسئولیت کاری را قبول کرده و با نظر و فکر خود آن کار را انجام می‌دهد. پس قبول مسئولیت در حقیقیت نوعی ابراز شخصیت است چه فرد براساس قبول مسئولیت آراء و افکار خود را به دیگران ارایه می‌دهد.

برخی از پدران و مادران بدون اینکه به این نیاز طبیعی کودکان توجه داشته باشند و با راهنمایی و سپردن مسئولیت‌های جزئی استعداد قبول مسئولیت را در آن به تدریج پرورش دهند، از ترس اینکه مبادا کارها به طور ناقص انجام شود آنان را از قبول مسئولیت‌ها باز می‌دارند و همین جلوگیری و ممانعت زمینه پذیرش مسئولیت را در آنان از بین می‌برد. بنابراین دادن فرصت‌ها به کودکان خود اولین شرط پرورش حس مسئولیت آنان است.

آمادگی کودکان برای پذیرش مسئولیت‌ها

استعداد پذیرش مسئولیت در همه کودکان کم و بیش وجود دارد و این محیط تربیتی است که باید آن را پرورش دهد و اگر در محیط تربیتی در خانه و مدرسه زمینه پرورش آن وجود نداشته باشد این استعداد به تدریج به خاموشی خواهد گرائید.

پدران و مادران باید توجه داشته باشند که ممانعت و خودداری آنان از سپردن کارها به دست فرزندانشان برابر شکست و عقب ماندگی آنان در زندگی اجتماعی‌شان خواهد بود.

همان طور که کودکان راه رفتن را با زمین خوردن ها می‌آموزند همچنین مسایل اجتماعی و قبول مسئولیت را با انجام دادن کارها به طور ناقص و خراب کردن آنها می‌آموزند.

کودکی که از دوران خردسالی به تدریج برای زندگی اجتماعی پرورش داده نمی‌شوند وقتی به سن جوانی می‌رسند چون روحیات آنان فرم و شکل پیدا کرده و دیگر تغییر و تبدیل در آنها دشوار می‌گردد و نمی‌توان براحتی آنان را به خصوصیات زندگی اجتماعی گردانید.

منبع: مهر

   



بزرگترها به راحتی تشخیص می‌دهند که چه کفشی اندازه پای آن‌هاست اما معمولا کوچولوها متوجه نمی‌شوند که کفش اندازه پای آن‌ها هست یا نه. بارها پیش می‌آید که بعد از خرید تازه می‌فهمید که کفش برای فرزندتان کوچک یا بزرگ است. برای تشخیص درست اندازه کفش چند راه دارید. اول این‌که دو لنگه کفش را به کودک بپوشانید و از او بخواهید راه برود. دقت کنید که موقع راه رفتن کفش از پای کودک شما خارج نشود. بعد با انگشت، جلوی پای کودک را لمس کنید. انگشت پای کودک باید حدود یک سانتی‌متر از جلوی کفش فاصله داشته باشد. راه دیگر این است که انگشت کوچک‌تان را از پشت در کفش فرو کنید. انگشت شما باید در پشت کفش جا بگیرد. بعضی از بچه‌ها پاهای تپلی دارند. دقت کنید که وقتی کفش پای بچه می‌شود روی آن فشار نیاورد. جمله معروف جا باز می‌کند را از هیچ فروشنده‌ای قبول نکنید. علاوه بر این، فراموش نکنید که مخصوصا برای کفش‌های زمستانی، باید حتما کفش را با جوراب ضخیم امتحان کنید، چون ممکن است بعد از پوشاندن جوراب، کفش برای فرزندتان تنگ شود.

   


کتک زدن، سرزنش کردن و تحقیر کردن به کودکان می‌آموزد که می‌توانند با دیگران چنین رفتارهایی داشته باشند و این‌گونه، مشکلات را حل کنند. هرگز برای تربیت فرزندانتان از تنبیه بدنی استفاده نکنید.
از ابتدا زمانی که فرزندتان تازه متولد شده با لحن آرام با او صحبت کنید حتی زمانی که از دستش عصبانی می‌شوید هرگز سر او داد نکشید. این کار دو اشکال عمده دارد: اول این‌که داد زدن شما برایش عادی می‌شود و در آینده برای تربیت او دچار مشکل می‌شوید. دوم این‌که می‌آموزد برای رسیدن به اهدافش باید فریاد بکشد و با دیگران دعوا کند. تردید نکنید روش‌های تربیتی که در آنها با کودکتان آرام و بدون خشونت برخورد می‌کنید تاثیر بهتری دارند.

   


تلفن بازی برای بچه ها

دوشنبه 26 فروردین 1392 نویسنده: مرتضی | نوع مطلب :بازی و اسباب بازی ،آموزش به کودکان ،

شاید بسیاری از ما این بازی رو در دوران کودکی انجام داده باشیم. که خود من یکی از آنها هستم.
به هر حال برای یاد آوری بد نیست.این بازی علاوه بر مشغول کردن بچه ها و جذابیت آن، دایره لغات آنها را نیز افزایش داده و در جهت تسریع جمله سازی و حرف زدن تاثیر بسزایی دارد.
چیزهایی که باید تهیه کنیم:
2 عدد لیوان کاغذی، یا فومی و یا پلاستیکی
یک تکه نخ بسته به محیطی که در آن بازی صورت می گیرد.یعنی اگر در فضای باز هستید می توانید از یک نخ بلندتر استفاده کنید.
روش کار نیز این است که ته لیوان ها را سوراخ کرده و یک طرف نخ را از داخل در لیوان قرار داده و طرف دیگر را نیز به همین ترتیب در لیوان دیگر قرار می دهیم و گره بزرگی میزنیم. تلفن ما آماده است می توان از آن استفاده کرد و لحظات جذابی را به وجود آورد.

بر گرفته از کتاب

101+ Ways to Keep Kids Busy
توسط:
Better Kid Care

   


درباره وبلاگ


آخرین پستها


نویسندگان


صفحات جانبی


نظرسنجی

    ارزیابی شما از این وبلاگ چیست؟






محاسبه قد و وزن طبیعی با استفاده از محاسبه گر زیر
content provided by NHS Choices

آمار وبلاگ

کل بازدید :
بازدید امروز :
بازدید دیروز :
بازدید این ماه :
بازدید ماه قبل :
تعداد نویسندگان :
تعداد کل پست ها :
آخرین بازدید :
آخرین بروز رسانی :