پوسیدگی دندان شایعترین بیماری مزمن دوران
کودکی است. پوسیدگی دندان، بیماری عفونی و
واگیرداری است که عوامل متعددی بر شروع و
پیشرفت آن اثر دارند .
فعالیت پوسیدگی دندان میتواند با مصرف قند
افزایش یابد، خصوصا اگر از نوعی باشد که به آسانی
به سطح دندان بچسبد. پس یکی از را ههای کنترل
پوسیدگی، عدم مصرف مواد قندی میباشد .
یکی دیگر از را هها، استفاده از فلوراید میباشد
که در آب خوراکی و خمیر دندان موجود است.
فلوراید باعث افزایش سرعت ساخت مینای دندان
شده و مقاومت دندان را در برابر حمله اسیدهای
ناشی از باکتری ها افزایش میدهد و همچنین آثار
ضدمیکروبی دارد.
متداولترین روش برداشتن پلاک، مسواک زدن
است. مسوا کها بر اساس قطر موهایشان به نرم،
متوسط و سخت تقسیم بندی میشوند.
مسواک نرم به علت وارد کردن آب کمتر به لثه و
توانایی زیاد تمیز کردن بین دندا نها، برای کودکان مفید تر است.
والدین میتوانند از مسواک مخصوص در یک تا
3 سالگی استفاده کنند. باید توجه داشت که در
صورت استفاده از خمیردندان از نوع بدون فلوراید استفاده کرد.
در سا لهای پیش از دبستان، یعنی 3 تا 6 سالگی
خمیر دندان فلورایددار به میزان خیلی کم )به
اندازه یک نخود( روی مسواک قرار میدهیم و
دندان کودک را مسواک می زنیم. کشیدن نخ
دندان هم از همین دوره شروع میشود. استفاده از
دهان شویه در مقادیر کم و محدود در کودکانی که
در معرض خطر پوسیدگی شدید هستند، بلامانع
م یباشد.
از 6 تا 12 سالگی، والدین به عمل مسواک زدن و
نخ دندان کشیدن کودکان نظارت دارند. همچنین
کودکان میتوانند از دها نشویه استفاده نمایند.
یکی دیگر از رو شهای پیشگیری از پوسیدگی
دندان شیری، استفاده از مواد شیاربند روی
دندان شیری است که مانع از تجمع باکتر یها
روی فرورفتگیهای تاج میشوند )روش فیشور
سیلانت( .این کار توسط دندانپزشک قبل از ایجاد
پوسیدگی صورت میگیرد.دندانهای شیری را نباید زودتر
از هنگام کشید زیرا مشکلات ارتودنسی ایجاد می کند.