می بخشمت عزیزم

«ببخشید مامان» جمله ا ی است كه بچه ها بعد از اینكه گمان می كنند، والدینشان را ناراحت كرده اند یا كاری نادرست انجام داده اند، به كرات تكرار می كنند. «بخشیدی؟» او را مطمئن كنید كه می بخشیدش. بیان جمله «نمی بخشمت» باعث نمی شود كودك متنبه شود بلكه مجددا به او احساس گناه و سرزنش را هدیه می كند و او چون نمی داند چطور با احساس گناه كنار بیاید دست به لجبازی های بیشتر می زند.

 استرس وارد نکنید

یكی از غم انگیزترین تصاویر ذهنی اغلب ما صحنه ای است كه پدر یا مادری كودك را مجبور می كند با سرعت و عجله آنان همراه شود و كودك جا می ماند و بابت جاماندنش تحقیر و سرزنش می شود و مورد خشونت قرار می گیرد. او نمی تواند منظورش را خیلی سریع بگوید. نمی تواند غذایش را به سرعت بزرگ ترها تمام كند. نمی تواند با سرعت بزرگ ترها در بازار راه برود و بدود و چون این ناتوانی غیرعمد محلی برای سرزنش شدن اوست، دچار اضطراب می شود. « زود باش كار دارم»، «زود بگو باید برم»، «بدو دیرم شده» و...استرس را در جان كودك می نشاند. این وظیفه شماست كه زمان را طوری تنظیم كنید كه مجبور به عجله كردن نباشید.

اگر می خواهی گریه كن

اینها حرفهایی است که معمولا می گوییم، «گریه نكن»، «چرا گریه می كنی اینقدر»، «گریه نداره كه»، «مرد كه گریه نمی كنه»، «تو دیگه بزرگ شدی، گریه كردن برات زشته»! حال آنکه گریه عكس العملی طبیعی در مقابل موقعیت تلخ و دردناك و احساس غم و اندوه است چرا جلوی یك عكس العمل طبیعی را می گیریم و آن را به بزرگی و مرد بودن ربط می دهیم؟ بگذارید كودك گریه كند، آرام شود و بداند گریه كردن ربطی به مرد و زن بودن و بزرگ و كوچك بودن ندارد و نیازی نیست او همیشه بغضش را نگه دارد.

 هدیه های ماندگار بدهید

گاهی ما پدر و مادرها فکر می کنیم باید در آستین مان هدیه ای نگه داریم، مثلا وقتی با کودکمان به سوپر مارکت می رویم، در یک مراسم مذهبی شرکت می کنیم یا به مهمانی می رویم برای آرام نگه داشتن او مرتب به او قول و وعده می دهیم. اما کارشناسان اصرار دارند زیر بنای یک رفتار خوب، انتخاب راه های بهتر است. بنابراین به جای این که بگویید اگر امروز در خانه مادر بزرگت آرام باشی برایت اسباب بازی می خرم،بهتر است بگویید اگر در خانه مادربزرگ هنگام شام خوردن آرام و مودب باشی من به تو افتخار می کنم.

تشویق کنید

آیا شما به دنبال راهی مطمئن و قطعی می گردید تا کودکتان به حرف شما گوش کند؟ مسلما ترساندن یا محروم کردن راهش نیست. با گفتن جملاتی مثل فردا تو را به پارک نخواهم برد یا برای خرید تو را با خود نمی برم نه تنها تاثیری ندارد بلکه بچه ها را برای انجام اشتباهشان لجوج تر می کند. پس از همین امروز یاد بگیرید کودک تان را تشویق کنید. صد سال هم بدوید تنبیه جواب نمی دهد.

با کودک، کوتاه صحبت کنید

توضیحات مفصل از حوصله بچه خارج است. وقتی با سفارش های مکرر می کوشیم او را سر عقل بیاوریم و مرتب دلیل می آوریم، دقیقا مثل این است که بی صدا هی حرف می زنید و او فقط حرکات لب و دهان و دست های شما را می بیند و دیگر هیچ. کوچولو ها مینیاتوری از بزرگسالان نیستند. توصیه های طولانی در حوصله آنها نمی گنجد. مثلا برای این که فرزندمان قبل از غذا خود را با هله هوله سیر نکند کافی است به او بگویید قبل از ناهار بیسکویت، نه.

https://telegram.me/nozadaneh