چرا دندان های شیری را باید حفظ کرد؟ مگر دندان های شیری نمی افتد؟ پس چه نیازی به درمان آنهاست؟متاسفانه یک باور نادرست در بین عموم مردم وجود دارد که چون دندان های شیری موقت هستند و در نهایت خواهند افتاد، بنابریان اگر دچار پوسیدگی، درد یا آبسه شدند نیازی به نگهداری آنها از طریق انجام درمان ترمیم با عصب کشی دندان نیست. بر خلاف این تصور دندان های شیری بدلایل مختلف اهمیت بسیاری دارند.

دندان های شیری نقش مهمی در جویدن غذا، کسب مهارت تکلم و نیززیبایی چهره و اعتماد به نفس کودک دارند همچنین این دندان ها به عنوان فضا نگهدارنده طبیعی برای دندان های دائمی زیرین خود عمل می کند. یعنی حضور آنها به دندان های دائمی کمک می کند که در زمان مناسب و در محل صحیح خود رویش پیدا کند. کشیدن یا از دست دادن زود هنگام دندان های شیری می تواند باعث کوچک شدن طول قوی فکی و بنابراین نامرتب شدن دندان های دائمی که چند سال بعد رویش می یابند، شود. این موضوع به احتمال زیاد سبب می شود کودک در آینده نیاز به درمان های پیچیده و پر هزینه اتودنسی و جراحی فک برای اصلاح این مشکلات پیدا کند. بنابراین، توجه به اهمیت دندان های شیری باید این دندان ها تا سنی که بطور طبیعی می افتند، حفظ شوند.


آیا دندان شیری عصب دارد؟ چه موقع دندان شیری به درمان پالپ (عصب کشی) نیاز پیدا می کند؟
دندان های شیری مثل دندان های دایمی دارای تمام اجزای تشکیل دهنده یک دندان (شامل تاج، ریشه، عصب و رگ های خونی) هستند. فقط شکل و اندازه آنها متفاوت است. وقتی پوسیدگی یک دندان شیری زود ترمیم نشود، بتدریج این ضایعه پیشرفت می کند و به فضای ناحیه مرکزی دندان که پالپ نامیده می شود و محتوای اعصاب و رگ های خونی است می رسد و باعث ایجاد عفونت و گاهی درد دندان می شود.

قبل از اینکه عفونت بقدری زیاد شود که از سوراخ انتهای ریشه خارج شود و به لثه و استخوان اطراف دندان برسد و باعث آبسه و تورم لثه یا صورت شود، می توان با تمیز کردن ناحیه ی مرکزی تاج دندان و در صورت لزوم داخل ریشه ها (که اصطلاحا کانال گفته می شود) با برخی وسایل خاص دندانپزشکی و بعد پرکردن این فضا با مواد و خمیرهای مخصوص، مشکل دندان را حل کرد و علائم بیمار را برطرف کرد. به این درمان، درمان پالپ یا در اصطلاح عامه به عصب کشی گفته می شود.