تنها راه پیشگیری از " تنبلی چشم " تشخیص به موقع عوامل ایجاد کننده آن است و از آنجا که بسیاری از این عوامل برای خانواده ها نا شناخته است ، چشم همه کودکان باید حداقل 3 بار قبل از دبستان در زمان های مختلف معاینه شود:

1.      3 تا 4 ماهگی

2.      2 تا 3 سالگی

3.      5 تا 6 سالگی

همچنین اگر کودکی انحراف چشم دارد ، والدین باید به محض تشخیص ، او را نزد متخصص برده و تحت درمان قرار دهند.

درمان تنبلی چشم ، معمولاً بستن چشم سالم است ، تا چشم تنبل به کار بیفتد و تنبلی آن برطرف شود . مدت بستن چشم را ، متخصص تعیین می کند و در فواصل مشخص نیز باید به وسیله متخصص معاینه شود . اما گاهی اوقات برای درمان عینک و در بعضی موارد ، جراحی توصیه می شود. اگر تنبلی چشم بر اثر بیماری های مادرزادی مانند آب مروارید ، پائین افتادگی پلک یا عیوب ساختمانی ایجاد شده باشد ، باید قبل از 3 ماهگی درمان شود و اگر به علت های دیگر به وجود آمده باشد ، درمان قطعی و موثر تا قبل از 5 سالگی امکان پذیر است و پس از آن درمان معمولاً نتیجه خوبی ندارد . گاهی اوقات نتیجه درمان چند سال است. در این صورت والدین کودک باید استقامت ، پشتکار و حوصله لازم را داشته باشند و از رفت و آمد مرتب نزد متخصص و سایر مشکلات جنبی آن خسته نشوند.

بنابراین پیگیری درمان و رعایت تمامی توصیه های متخصص تا سن 10 سالگی ضروری است.

والدین عزیز:

با رعایت نکات زیر ، به سلامت بینایی فرزندانتان کمک کنید :

1.      قبل از دبستان ، 3 تا 4 ماهگی ، 2 تا 3 سالگی و 5 تا 6 سالگی جهت معاینه چشم کودک خود اقدام کنید.

2.      در صورت مشاهده انحراف ( لوچی ) در چشم کودک ، او را نزد متخصص ببرید.

3.      اگر متخصص توصیه کرد چشم کودکتان را ببندید ، طبق دستور او عمل کنید ( چشم کودک را کمتر یا بیشتر از زمان تعیین شده ، نبندید).

4.      در صورت تجویز عینک توسط متخصص ، کودک را به استفاده دائمی از آن تشویق و طبق دستور عمل نمایید.

5.      در صورت تشخیص تنبلی چشم ، حتمأ تا پایان 10 سالگی پیگیر وضعیت بینایی و تغییرات عیوب انکساری چشم کودک باشید.


عضویت در کانال تلگرام از طریق لینک زیر

https://telegram.me/nozadaneh

 @nozadaneh

   



مهم‌ترین عامل تاثیرگذار در قد نهایی یک کودک، پدر و مادر او هستند. به عبارتی از یک پدر و مادر قد بلند، فرزند بلندقدی زاده می‌شود و عکس آن نیز درباره زوج‌های کوتاه قامت صادق است. ما می‌توانیم با دانستن قد پدر و مادر یک کودک، قد نهایی او را حدس بزنیم. بسیاری از والدین از این که کودکشان در میان هم سن و سالان خود کوتاه‌تر است، نگران می‌شوند و به پزشک مراجعه می‌کنند.‌

اولین قدم در ارزیابی قد چنین کودکی مراجعه به جدول قد است. جدول‌هایی وجود دارد که براساس قد کودکان جوامع مختلف نوشته شده است. براساس این اعداد ما می‌توانیم بگوییم، یک کودک در کدام صدک قدی جامعه قرار دارد. تعیین این صدک از این منظر اهمیت دارد که بتوانیم بین یک کوتاهی معمولی که به افراد بالاتر از صدک ۳ اطلاق می‌شود، با کوتاهی شدید که به کودکان کمتر از صدک ۳ گفته می‌شود، فرق قائل شویم.اهمیت اصلی توجه به قد‌کودکان و نوجوانان، تشخیص بیماری‌هایی است که می‌تواند رشد کودک را مختل کند و بررسی منحنی رشد کودکان در این باره اهمیتی بیش از میزان مقطعی قد آنان دارد.

شرایط کودکی که به موازات صدک پنجم رشد می‌کند و شیب منحنی او نسبت به منحنی نرمال خوب است، اگرچه کوتاه قد است، ولی نگران‌کننده نیست و شرایط کودکی که چند سانتی‌متر از او بلندتر است و به مدت مثلا شش ماه هیچ رشد قدی نداشته، بیشتر نگران‌کننده است.‌

گاهی نیز برخی بیماری ها نظیر (۱)بیماریهای کلیوی، (۲) بیماری های کبدی، (۳) بیماری دیابت، (۴) سوءتغذیه شدید، (۵) نواقص ژنتیکی، (۶)کم‌کاری تیروئید، (۷)راشیتیسم،(۸)بیماری ترنر موجب کوتاهی قد می‌شوند.بیماری‌های کلیوی و کبدی، دیابت، سوء‌تغذیه شدید و انواع نقایص ژنتیک موجب افت رشد و کوتاهی قد می‌شود. درمان این بیماران باعث برگشت رشد آنان به حالت طبیعی می‌شود.‌ بیماری‌های دیگری نیز هستند که گاه با وجود کوتاهی قد مورد توجه قرار می‌گیرند و مداوا می‌شوند.

کم‌کاری تیروئید: کوتاهی‌قد از نشانه‌های مهم کم کاری تیروئید است که در کنار علامت‌هایی مثل خواب آلودگی، خستگی مفرط، پف‌آلود بودن و کند ذهنی می‌تواند توجه والدین و پزشکان را به وجود این بیماری معطوف سازد. آنچه اهمیت دارد این است که تشخیص به موقع و درمان این بیماری اگر قبل از بسته شدن صفحه رشد استخوانی صورت گیرد، باعث برگشت قد‌ به حالت نرمال می‌شود. درمان این بیماری با مصرف قرص‌های لووتیروکسین ممکن است.

راشیتیسم: زندگی شهری بسیاری از کودکان را از تابش نور خورشید محروم کرده است و به این ترتیب، بیماری راشیتیسم کماکان تهدیدی برای کودکان محسوب می‌شود. علامت‌های دیگر این بیماری علاوه بر کندی رشد، قوسی شدن پاها و برجسته شدن کناره‌های استخوان جناغ است. درمان به موقع راشیتیسم به هر دلیل چندان سخت نیست و می‌توان با مصرف کلسیم و ویتامین D از عوارض بیماری مثل کوتاهی‌قد جلوگیری کرد.

بیماری ترنر: این بیماری کروموزومی بر اثر کمبود یک کروموزوم ایکس در دختران ایجاد می‌شود. از دیگر علائم این سندروم وجود پره در دو طرف گردن، پاهای قوس دار و تاخیر در بلوغ است. به طور معمول این دختران در سنین ۱۴ تا ۱۶ سالگی به خاطر ظاهر نشدن علائم بلوغ نزد پزشک می‌روند. این کودکان چون بلوغ دیرتری دارند تا سنین بالاتر به درمان با هورمون رشد جواب می‌دهند.

عضویت در کانال تلگرام از طریق لینک زیر

https://telegram.me/nozadaneh

 @nozadaneh

 

   


درمان تب

سه شنبه 7 اردیبهشت 1395 نویسنده: مرتضی | نوع مطلب :نگهداری و مراقبت از کودک ،بیماری در کودکان ،


در صورت تب دار بودن نوزاد، دقت کنید که او لباس زیادی به تن نداشته و اتاق بسیار گرم نباشد. می توانید لباس او را تا حد یک تی شرت کاهش دهید و برای زمانی که تب او پایین خواهد آمد، پتوی نازکی در دسترس داشته باشید.
با اجازۀ پزشکتان و تعیین دوز، داروی کاهندۀ تب، مانند استامینوفن یا ایبوپروفن به کودک بخورانید. سی دقیقه بعد از مصرف دارو باید شاهد کاهش تب باشید. در صورت بالا رفتن دوباره سریع دمای بدن، داروهای دیگری باید جایگزین این داروها شوند.
اگرچه دوز استامینوفن برای هر چهار ساعت یک بار و ایبوپروفن هر شش ساعت یک بار تنظیم شده است، پزشکان متخصص کودکان گاهی خوراندن یک دوز ایبوپروفن، دو ساعت بعد از خوراندن استامینوفن را توصیه می کنند. دقت کنید فاصلۀ دو نوبت دارو را از توصیۀ پزشک کوتاه تر نکنید.
همچنین می توانید با استحمام کردن کودک در مقدار کمی آب ولرم، یا استفاده از حوله یا لیف برای پاشیدن آب روی بدن کودک، تب او را پایین بیاورید. سپس اجازه دهید بدنش در معرض هوا خشک شود. با قرار دادن حولۀ خیس شده در سرکه روی پای کودک، نیز تب او را کم کنید.
به کودک تب دار آب فراوان بنوشانید. مایعات بدن بر اثر تعریق کم می شوند و کمبود آب ممکن است موجب بالا رفتن دمای بدن شود. به کودکی که علاوه بر شیر مادر یا شیر خشک، نوشیدن مایعات دیگر را نیز شروع کرده است می توانید دم کردۀ گیاه علف گربه که یک پایین آورندۀ طبیعی تب است، بنوشانید.
سعی نکنید با ماساژ دادن بدن کودک با الکل طبی تب او را کاهش دهید. الکل نوزاد را به سرعت خنک می کند. این تغییر ناگهانی موجب سرماخوردگی و سپس افزایش بعدی تب کودک می شود.
چه زمانی تب درمان نشود
تب خواصی دارد. اگرچه عملکرد دقیق آن مشخص نشده، ولی بخشی از دفاع بدن در مقابل بیماری است. بر اثر تب ممکن است تعداد گلبول های سفید خون (که ویروس ها را می کشند و باکتری ها را از بین می برند) افزایش یابد یا موجب بالا رفتن میزان اینترفرون (یک مادۀ ضد ویروس در خون) و در نتیجه پیشگیری از ازدیاد باکتری ها و ویروس ها شود.
تب به تنهایی (اگرچه به عنوان هشداری دال بر وجود مشکل تلقی می شود)، جر در موارد فوق العاده بالا ، بالاتر از 40.3 درجه سانتیگراد، خطرناک نیست.
به کار بردن تمام نیروی خود برای پایین آوردن تب کودک، هربار که او به تب دچار می شود، الزاماً خوب نیست و در حقیقت ممکن است بیماری او را طولانی تر کند.
تب همراه با تشنج
البته باید در مورد نبرد با تب در کودکانی که آمادگی تب همراه با تشنج را دارند پیشقدم باشید. یک یا دو درصد از کودکان، اغلب در سنین 9 ماهگی تا پنج سالگی، مستعد ابتلا به این نوع حملۀ صرع با علائم مشخصه تشنج های ریتمیک متقارن، چشم های چرخیده به بالای پیشانی و از دست دادن هوشیاری هستند.
دورۀ تشنج می تواند حتی ده دقیقه طول بکشد، ولی معمولاً در کمتر از دو دقیقه از بین می رود و اگرچه رواج کمتری دارد، ولی کودکان مستعد، با هر بار تب کردن به این حالت مبتلا می شوند. این حملات تشنج معمولاً آثار دائمی از خود باقی نمی گذارند.
در صورت ابتلای کودک به حملۀ تشنج، او را به پهلو بخوابانید، هر شیء سختی را که ممکن است با آن برخورد کند از محل دور و به ساعت خود نگاه کنید. لازم است مدت حمله را بدانید.
پزشک از شما طول این دوره را خواهد پرسید. چنانچه طولانی تر از پنج دقیقه باشد، با پزشک خود تماس بگیرید. بعد از پنج دقیقه، کودک باید کمک های اورژانسی دریافت کند و مورد بررسی قرار گیرد.

عضویت در کانال تلگرام از طریق لینک زیر

https://telegram.me/nozadaneh

 @nozadaneh


   


سنجش تب در نوزادان

یکشنبه 5 اردیبهشت 1395 نویسنده: مرتضی | نوع مطلب :نکات خواندنی ،بیماری در کودکان ،

یکی از پرسش های پزشکتان دربارۀ نوزادتان این است؛ تب دارد؟ و این به زودی یکی از پرسش های شما از خودتان نیز خواهد بود. در نهایت شما می آموزید که با قرار دادن لب ها یا گونه هایتان روی پیشانی نوزاد، برآورد دقیقی از دمای بدن او به عمل آورید.

تب گیرهای مختلف
یک تب گیر شیشه ای، یک ترمومتر دیجیتال، تب سنج نواری یک بار مصرف و یا یک ترمومتر گوش حتماً در اختیار داشته باشید. می توانید دمای بدن نوزاد را از طریق مقعد، زیر بغل یا خواندن دمای پردۀ گوش از طریق ترمومتر مخصوص گوش، اندازه گیری کنید.

ولی در هر صورت نمی توانید دمای بدن نوزاد را از طریق دهان، یعنی قرار دادن تب گیر زیر زبان او اندازه بگیرید، زیرا ناراحت کننده است. احتمال دارد که نوزاد تب گیر را بجود یا به وسیلۀ آن خفه شود. در صورت استفاده از تب گیر شیشه ای، کودک ممکن است نوک آن را گاز بگیرد و جدا کند.
ما یکی از طرفداران تب گیر دیجیتالی هستیم. قیمت مناسبی دارند و نوک لاستیکی آن قابل انعطاف است و خاتمۀ کار را با صدای بیپ علامت می دهند. خواندن ترمومترهای شیشه ای مشکل است و نگرانی در مورد شکستن آن وجود دارد.

تب گیرهای یک بار مصرف نواری خیلی دقیق نیستند. ترمومترهای گوش گران قیمت اند و برای استفادۀ کودکان کوچکتر از شش ماهه مناسب نیستند، زیرا مجرای گوش به قدری کوچک است که دریافت اعداد دقیق از پردۀ گوش مشکل است. 

اما به علت سرعت عملکرد برای کودکان بزرگ تر مفید اند (در حالی که با کشیدن نرمه گوش مجرای گوش را از هم باز می کنید، ترمومتر را در مجرای گوش بگذارید و دکمه اش را فشار دهید و منتظر صدای سرعت بیپ آن باشید). با تکرار این عمل و به دست آوردن چند عدد مختلف، دقت عمل را افزایش دهید و بالاترین عدد را در نظر بگیرید.

اندازه گیری دمای بدن نوزاد
در صورت استفادۀ مقعدی از ترمومتر شیشه ای برای گرفتن دمای بدن نوزاد، دقت کنید که نوع مخصوص آن را به کار ببرید. در صورتی که از ترمومتر دیجیتال برای مقعد استفاده می کنید، روی آن با جوهری ثابت و پاک نشدنی علامت م بگذارید. 

برای این کار ابتدا آن را با الکل طبی یا آب و صابون خوب بشویید. سپس با دقت دوباره آن را تنظیم کنید. برای تنظیم مجدد ترمومتر شیشه ای، آن را تکان دهید تا جیوۀ آن زیر ۳۷ درجه سانتیگراد را نشان دهد و برای تنظیم ترمومتر دیجیتال آن را خاموش و سپس دوباره روشن کنید.

برای گرفتن دمای بدن کودک از طریق مقعد، کمی وازلین روی نوک ترمومتر بگذارید. کودک را به شکم روی میز بخوابانید و یک دست را محکم روی کمر او بگذارید، مقداری دیگر وازلین در منفذ مقعد کودک بگذارید. سپس نوک ترمومتر را به اندازۀ یک سانتیمتر در مقعد قرار دهید و آن را بین انگشت دوم و سوم، در حالی که دست خود را روی باسن کودک گود کرده اید، نگه دارید.

دو وقیقه یا در صورت استفاده از ترمومتر دیجیتالی تا شنیدن صدای بیپ صبر کنید. دمای مقعد ۳۷,۸ درجه سانتیگراد است و بیش از آن تب محسوب می شود.

برای اندازه گیری دمای بدن نوزاد از طریق زیر بغل، لباس های او را کنار بزنید یا بیرون بیاورید. سپس نوزاد را در موقعیت راحتی قرار دهید و دست خود را روی قفسۀ سینه اش بگذارید. یک ترمومتر شیشه ای یا دیجیتال یا نوار تب در گودی زیر بغل که باید خشک باشد، بگذارید و بازویش را روی بدنش قرار دهید.

او را نوازش کنید و دقت کنید که دستش را حرکت ندهد. چهار دقیقه یا تا زمانی که صدای بیپ ترمومتر دیجیتال به گوش برسد، صبر کنید. دمای زیر بغل بیش از ۳۷,۲ درجه سانتیگراد تب تلقی می شود.

عضویت در کانال تلگرام از طریق لینک زیر

https://telegram.me/nozadaneh

 @nozadaneh


   


دارو دادن به نوزاد

دوشنبه 30 فروردین 1395 نویسنده: مرتضی | نوع مطلب :بیماری در کودکان ،نگهداری و مراقبت از کودک ،

اگر به تنهایی به نوزاد دارو می‌دهید، می‌توانید ابتدا دارو را در سرنگ آماده كنید و بعد در حالی كه او را در بغل دارید یا روی یك سطح مطمئن قرار داده‌اید، آرام دهان نوزاد را باز كنید و دارو را به سمت داخل دهان و عقب دهان و به سمت گونه نوزاد تخلیه كنید. در این قسمت از دهان نوزاد، جوانه چشایی وجود ندارد و نوزاد متوجه طعم متفاوت دارو نخواهد شد.

 اگر به جای سرنگ از قاشق مدرج استفاده می‌كنید باید قاشق را در داخل لب پایین نوزاد قرار دهید و درحالی كه دهان نوزاد را نیمه‌بسته نگاه می‌دارید قاشق را به سمت بالا ببرید تا دارو به آهستگی داخل دهان نوزاد تخلیه شود.

      سرنگ‌ها بهترین وسیله برای اندازه‌گیری میزان دارو و همچنین نگهداری دارو برای دفعات بعدی استفاده است.

      می‌توانید برای این‌كه نوزاد راحت‌تر دارو را بخورد آن‌را با كمی شیرخشك یا شیرمادر مخلوط كنید اما توجه داشته باشید كه به‌هیچ وجه دارو را با یك شیشه شیر كامل مخلوط نكنید چون ممكن است كودك نتواند در یك نوبت همه شیر را بخورد و میزان دارویی كه دریافت می‌كند كمتر از دوز تجویز شده باشد.

       از پزشك بخواهید تا دفعات دارو دادن به نوزاد را بیشتر كند و به جای آن در هر دفعه دوز دارویی كمتری به نوزاد بدهید تا نوزاد راحت‌تر بتواند دارو بخورد.

       برای قطره‌های چشمی حتما به كمك یك بزرگسال دیگر احتیاج است. درحالی كه یك بزرگسال نوزاد را ثابت در بغل دارد فرد دیگر باید به آرامی پلك پایین را به سمت پایین كشیده و اجازه دهد تا قطره بین چشم و پلك پایین بریزد. بعد از ریختن قطره چشمی مدتی سر نوزاد را به سمت عقب نگه دارید تا دارو از چشم نوزاد بیرون نریزد.

      بیشتر داروهایی كه برای نوزادان وجود دارد به‌صورت مایع است و همین دادن دارو را به نوزاد راحت‌تر می‌كند. اكثر این داروها به وسیله طعم‌دهنده‌های مصنوعی، شیرین شده است تا طعم آن‌ها نوزاد را اذیت نكند. با این حال متفاوت بودن طعم این داروها ممكن است موجب شود كه نوزاد به‌راحتی خوردن این داروها را قبول نكند.

 دادن دارو به نوزاد بهتر است توسط ۲نفر انجام شود. به این صورت كه نوزاد را در یك ملحفه یا قنداق بپیچید كه دست و پا نزند و درحالی كه مادر یا فرد دیگری نوزاد را در بغل گرفته است دارو توسط نفر دوم به او داده شود. فردی كه نوزاد را در بغل دارد، می‌تواند به آرامی با انگشت چانه نوزاد به پایین بكشد تا دهانش باز شود.

      سعی كنید روند دارو دادن به نوزاد را سریع انجام دهید تا نوزاد اذیت نشود و داروخوردن برایش تبدیل به تجربه آزاردهنده‌‌ای نشود.

       حین دارو دادن، به آرامی برای نوزاد آواز بخوانید یا با او حرف بزنید تا احساس آرامش كند. اگرچه نوزاد متوجه معنی حرف‌های شما نخواهد شد اما لحن آرام شما و تن صدای شما می‌تواند باعث احساس امنیت و اطمینان كودك شود.

      دارو باید توسط سرنگ مدرج، قطره‌چكان یا قاشق‌های مخصوص دارو به نوزاد داده شود تا دوز صحیح دارو در هر وعده دارو دادن به نوزاد رعایت شود. نوزادان در ماه‌های ابتدایی عمر قادر به خوردن از لبه قاشق‌های معمولی نیستند و بیشتر چیزی كه می‌خورند از گوشه دهان‌شان خارج می‌شود.

       برای ریختن قطره در گوش نوزاد،  نوزاد را روی تخت یا یك سطح مطمئن قرار دهید به‌طوری كه گوش مبتلای كودك به سمت بالا باشد. بعد از ریختن قطره به گوش نوزاد كمی صبر كنید تا دارو كاملا درون كانال گوش جریان پیدا كند. سپس با ملایمت قسمت غضروفی كوچكی كه در جلوی كانال گوش قرار دارد را چند بار فشار دهید تا دارو به سمت داخل گوش برود و به بیرون سرریز نكند.

   


تماس کودکان با مواد شوینده مختلف، اعم از مایع و جامد باعث می شود که این مواد از طریق بینی، دهان و چشم وارد بدن کودک شوند و علاوه بر مسمومیت کودک، به قرنیه چشم آسیب جدی وارد کند. ظرف حاوی این مواد نیز به شدت خطرناک هستند و باید دور از دسترس کودکان قرار گیرند.

مهمترین آسیب این مواد علاوه بر مسمومیت کودکان، ایجاد خراش در قرنیه چشم است.

مطالعات محققان دانشکده پزشکی هاروارد نشان می دهد که پودر های شوینده حاوی مواد شیمیایی مضری هستند که از طریق پوست بدن جذب می شوند.این ترکیبات آلی فراری ( VOC ) نام دارند که در بافت پارچه البسه قرار می گیرند و پس از پوشیدن لباس، توسط پوست جذب می شوند. علاوه بر این، برخی از این مواد آلی در هوا به صورت معلق وجود دارند و همراه با هوای دم وارد سیستم تنفسی می شوند.

در ادامه بررسی ها، در مورد استفاده از مواد سفیدکننده هشدار داده شده است و پیشنهاد می شود که برای لکه بری از بوراکس استفاده شود. بوراکس یک ماده معدنی دوستدار محیط زیست است که از بورات سدیم تولید می شود.

یک روش دیگر برای جلوگیری از این مشکل، استفاده از مواد شوینده طبیعی است. سرکه سفید یک مایع لکه گیر با خاصیت پاک کنندگی فوق العاده است که باعث نرم شدن لباس ها نیز می شود. جوش شیرین نیز خاصیت پاک کنندگی دارد و برای شستشو پیشنهاد می شود.

ترکیبات آلی فرار جذب شده از طریق پوست باعث بروز آلرژی پوستی می شود و برای کودکان بسیار مضر هستند.

در ادامه تحقیقات آمده است که خشک کردن لباس در محیط خانه باعث بروز آسم می شود و لازم است لباس ها در محیط آزاد خشک شوند.

عضویت در کانال تلگرام نوزادانه


https://telegram.me/nozadaneh
 @nozadaneh

   

   


آیا مشورت با دکتر لازم است ؟

اگر درد زخم ها شدید است و یا معالجات خانگی شما به شرح فوق تأثیر نداشته است و یا زخم های دهان عود می کنند به دکتر مراجعه کنید . همچنین اگر ایجاد این زخم ها بر اثر خرابی و یا ناصاف بودن دندانهاست کودک خود را به پزشک نشان دهید .

پزشک چه اقدامی انجام خواهد داد ؟

دکتر برای آفت های دهانی یک کرم ضد التهاب تجویز می کند . این کرم در بزاق دهان حل نمی شود و لذا به زخم می چسبد و خیلی سریع آن را خوب می کند .اگر کودک شما از زخم های عودکنده در دهان خود شکایت دارد پزشک برای بررسی عوامل دیگری غیر از استرس و مسائل روانی به آزمایش خون خواهد پرداخت .

 شما چه کمکی می توانید بکنید ؟

اگر زخم ها خیلی دردناک هستند غذاها را آبکی کنید تا جویدن آنها راحت باشد .

در صورتیکه کودک مایل است ، برای نوشیدنی ها به وی نی بدهید .

غذاهای نمک دارد و شور و یا ترش به کودک ندهید ، زیرا ممکن اسکت تولید درد کنند .

به کودک تفهیم کنید که لبهای گونه هایش را گاز نگیرد ، زیرا ممکن است تولید زخم کرده و یا آنها را بدتر کند.

برای عضویت در کانال نوزادانه بر روی لینک زیر کلیک کنید.


https://telegram.me/nozadaneh

@nozadaneh

   


شپش سر کودکان

یکشنبه 15 آذر 1394 نویسنده: مرتضی | نوع مطلب :بیماری در کودکان ،نگهداری و مراقبت از کودک ،

بر خلاف عقیده عامه مردم شپس سر موی تمیز را به موی کثیف ترجیح می دهد. شپش سر را می توان به محلول ها و شامپوهای بدون نسخه درمان کرد.از دستور داخل بروشور محصول استفاده کنید و سپس با شانه مخصوص تخم شپش (از داروخانه ها قابل تهیه است) شپش های مرده و تخم شپش را از موها خارج کنید.یا آنکه هر روز به موها نرم کننده بزنید و سپس آنها را به ترتیبی که گفته شد شانه کنید.یا از شانه هایی که با باطری کار می کند و با جریان برق شپش ها را می کشد استفاده کنید.همه افراد خانواده باید تحت درمان قرار گیرند و همه شانه ها حوله ها و لباس ها در آب داغ شسته شوند.و با بخار خشکشویی شوند.

منبع : کتاب راهنمای ملی سلامت خانواده صفحه 83

در ضمن کانال نوزادانه در تلگرام راه اندازی شد
@nozadaneh

   


م‌کاری مادرزادی تیروئید، بر اثر کمبود هورمون‌های تیروئید در بدو تولد یا پس از آن دیده می‌شود. در این بیماری سطح هورمون تیروکسین کمتر از میزان طبیعی است. این بیماری اغلب موارد در اثر اختلال غده تیروئید در دوران جنینی اتفاق می‌افتد.
 
هر نوزادی که متولد می‌شود، ممکن است به این بیماری مبتلا باشد. با توجه به این که غده تیروئید بر همه جوانب سلامت تاثیر می‌گذارد، در صورت کنترل و تشخیص کم‌کاری تیروئید، اقدامات درمانی برای آن باید به‌سرعت شروع شود.
 
دکتر فهیمه سهیلی پور، فوق‌تخصص غدد و متابولیسم کودکان می‌گوید: کم‌کاری تیروئید بر اثر کمبود ترشح هورمون‌های تیروئید، ممکن است از بدو تولد یا درهر زمانی پس از تولد ایجاد شود. لزوم تشخیص به‌موقع این بیماری از آن روی اهمیت دارد که سال‌های اول عمر، زمان تکامل مغز کودک بوده و تکامل طبیعی مغز وابسته به هورمون‌های تیروئید است. این بیماری در بدو تولد به‌ندرت علائم دارد. در صورت تشخیص می‌توان از عوارض برگشت‌ناپذیر و غیرقابل جبران آن جلوگیری کرد. اختلال در تکامل غده تیروئید و اختلال در سنتز هورمون‌های تیروئید، علل این بیماری است. بروز کم‌کاری مادرزادی تیروئید، در دختران دو برابر پسران است.
 
نشانه‌های متفاوت در بدو تولد

 

عضو هیات علمی دانشگاه علوم پزشکی ایران، در این باره می‌گوید: کم‌کاری تیروئید در 95 درصد موارد در بدو تولد بدون علامت است و بندرت با علائمی از قبیل، ورم اطراف چشم، خواب آلودگی، زبان بزرگ و زردی طولانی خود را نشان می‌دهد.
 
این متخصص تاکید می‌کند: با از بین رفتن زمان طلایی و به تعویق افتادن درمان، این بیماری با اختلال در تکامل مغز، سبب بروز اختلال توانایی‌های مغزی، بدنی و رشد قدی می‌شود. همچنین بروز اختلال در ترشح هورمون‌های تیروئید در ماه‌های اول تولد، باعث عقب ماندگی ذهنی کودک می‌شود.
 
اختلال تیروئیدی مادر، جدی گرفته شود

 
مصرف مناسب ید، در مادران باردار در پیشگیری از ابتلا به این بیماری نقش موثری دارد. در حال حاضر، مساله کمبود ید در ایران حل شده است. مصرف کافی ید از اختلال در تکامل مغز جنین جلوگیری می‌کند.
 
دکتر سهیلی پور معتقد است؛ بررسی کم‌کاری تیروئید در مادر باردار ضرورت دارد، چراکه جنین در سه ماه اول تولد قادر به ساختن هورمون تیروئید نیست و تکامل مغز جنین در این سه ماه وابسته به هورمون‌های تیروئید مادر است. استفاده از برخی داروهای پرکاری تیروئید و رادیواکتیو، طی حاملگی سبب بروز کم‌کاری مادرزادی تیروئید در نوزاد می‌شود، البته این تاثیرات ممکن است گذرا یا دائم باشد.
 
این متخصص تاکید می‌کند: نکته حائز اهمیت این است که مادر، قبل از بارداری و در دوران بارداری از نظر تیروئیدی تحت نظر پزشک باشد. فراموش نکنیم مشکلات تیروئیدی در حاملگی، سبب بروز کم‌کاری مادرزادی تیروئید نمی‌شود.
 
درمان کم‌هزینه

 
در طرح غربالگری کشور، با گرفتن چند قطره خون از پاشنه پای نوزادان، در روز سوم تا پنجم تولد، برای تشخیص کم‌کاری مادرزادی تیروئید، بیماریابی انجام می‌شود. عوارض این بیماری با تشخیص زودرس و درمان به موقع در کشور کاهش یافته است.
 
این استاد دانشگاه با اشاره به این موارد می‌گوید: بیماری کم‌کاری مادرزادی تیروئید در صورت تشخیص به‌موقع، درمانی کم‌هزینه دارد و با شروع هر چه سریع‌تر درمان، از عوارض بیماری جلوگیری می‌شود.
 
وی در پاسخ به این سوال که بعد ازتشخیص کم‌کاری مادرزادی کودک چه اقداماتی باید انجام شود، می‌گوید: در صورت غیرطبیعی بودن آزمایش پاشنه پا، نوزاد به متخصصان اطفال یا به فوق تخصص غدد درون ریز و متابولیسم کودکان ارجاع داده می‌شود. چنانچه با آزمایش سرمی تشخیص این بیماری تائید شود، کودک در یک روند سه ساله تحت درمان قرار می‌گیرد.
 
بعد از این دوره درمان در بیشتر موارد قرص تیروئید قطع شده و بیمار دوباره از نظر بالینی و آزمایشگاهی مورد بررسی قرار می‌گیرد. اگر آزمایش، با وجود عدم مصرف یک ماهه دارو طبیعی باشد، می‌توان دارو را قطع کرد.
منبع: جام جم

   


شب ادراری در کودکان

شنبه 11 بهمن 1393 نویسنده: مرتضی | نوع مطلب :بیماری در کودکان ،بهداشت روانی کودک ،

شب ادراری ، ادرار کردن یا خیس کردن رختخواب است اکثر کودکان در سن 3 و حداکثر 5 سالگی در طول روز و شب خود را خیس نمی کنند.معمولا شب ادراری ادرار کردن در خود در طل شب تلقی می شود.کودکی که شب ادراری دارد هنگامی با شب ادراری تشخیص داده می شود که حداقل دوبار در هفته برای حداقل سه ماه بعد از سن 5 سالگی خود را خیس کند.کمتر از یک درصد از کودکان مبتلا به شب ادراری دارای یک اختلال فیزیکی برای مثال مشکل در دستگاه ادراری می باشند. شب ادراری در تعدای از کودکان دارای علت ارثی می باشد در مورد سایر عوامل می توان به رشد آهسته حرکتی، آلرژی، و ضعف در کنترل رفتار اشاره نمود.
در راهنمایی والدین باید به آنها اطمینان داد که شب ادراری مشکل رایجی بوده و خیلی جدی نمی باشد.و نباید کودک را تنبه کرد یا او رامقصر دانست.
در مورد درمان شب ادراری راههای مختلفی وجود دارد که از جمله عبارتند از تقویت و پاداش دادن به کودک برای خیسن نکردن، بیدار کردن کودک با ساعت زنگدار، به عنوان آخرین راه حل می توان از داروی ایمی پرامین برای مدت کوتاه استفاده نمود.

   


چشم کودک را معاینه کنید:
با دست تمیز شصت خود را به ملایمت روی پلکهای بالا و پایین بکشید و از کودک بخواهید که به چپ، راست، بالا و پایین نگاه کند. اگر ذره ای را مشاهده کردید از او بخواهید به دفعات متعدد و به سرعت پلک بزند. با این کار به مایعات طبیعی چشم این امکان را میدهید که آن ذره را به خارج برانند.
چشم را بشویید:
اگر روش فوق تأثیری نداشت،چشم را با آب بشویید. با این حال فرآورده های اشک مصنوعی بهتر هستند.اگر جسم در قسمت سفید چشم (صلبیه) باشد،شما میتوانید سعی کنید که با استفاده از یک سواپ پنب های مرطوب و با احتیاط کامل آن را بزدایید. از مالیدن و کشیدن ذرات باقیمانده روی چشم اجتناب کنید.
آرام کردن کودک:
وقتی جسم خارجی را در آوردید،کودک ممکن است به مدت 15 - 10 دقیقه در چشم خود احساس ناراحتی و تحریک داشته باشد.
گذاشتن کمپرس مرطوب روی چشم کودک این احساس را برطرف میکند. اگر نمیتوانید خاک را از چشم خارج کنید و تحریک و ناراحتی تا روز بعد هم ادامه دارد و یا چشمها غبار آلود به نظر میرسند، به چشم پزشک خود اطلاع دهید.

منبع: فصلنامه شیر مادر شماره 55و56

   


انگار کودک با هم‌سن و سالانش خیلی فرق می‌کرد. وقتی دیگران اسمش را صدا می‌زدند یا با او صحبت می‌کردند، به نظر می‌آمد اصلا صدای آنها را نمی‌شنید، در حالی که ناشنوا هم نبود. علاقه‌ای به بازی با بچه‌های دیگر نداشت و به تنهایی با اسباب‌بازی‌هایش بازی می‌کرد. هیچ وقت تلاش نمی‌کرد تحسین و تمجید دیگران را جلب کند و از همه مهم‌تر این که وقتی دیگران ناراحت و غمگین بودند اصلا به آنها توجهی نمی‌کرد و به اصطلاح حس همدردی نداشت.

آسپرگر، یک اختلال رشدی شدید است که ویژگی‌های آن عبارتند از: مشکلات عمده در تعامل اجتماعی، الگوهای غیرعادی علایق و رفتار به علاوه مهارت‌های نسبتا سالم شناختی و ارتباطی. کودکان مبتلا به اختلال آسپرگر (AD) همان آسیب‌دیدگی‌های اجتماعی و علایق محدود و قالبی کودکان در خودمانده را نشان می‌دهند، اما از لحاظ زبانی، رشد شناختی، رشد مهارت‌های خودیاری متناسب با سن، رفتار انطباقی (به جز تعامل اجتماعی)‌ و کنجکاوی درباره محیط دچار تاخیر نیستند.

افراد مبتلا به این اختلال معمولا خودمحور و به لحاظ اجتماعی نالایق هستند و همه فکر و ذکر آنها موضوعات و علایق بسیار محدود است که باعث می‌شود آنان غیرعادی به نظر آیند. دیگر ویژگی‌های بالینی رایج آسپرگر عبارتند از:

حرکت‌های ناپخته و بدآهنگ، قیافه و رفتارهای عجیب و غریب، فقدان همدلی، تعامل اجتماعی ناپخته و ناهمخوان و یکطرفه، ناتوانی در برقراری دوستی، انزوای اجتماعی، گفتار سرد و بی‌روح، ارتباط غیرکلامی ضعیف و اشتغال فکری به موضوعاتی چون آب و هوا.

نشانگان آسپرگر

برخی کودکان مبتلا به نشانگان آسپرگر رفتارهایی چون زدن، فریاد کشیدن، اوقات تلخی کردن، جر و بحث‌های مکرر یا حتی به فرد آسیب رساندن را انجام می‌دهند.

اغلب ما به طور طبیعی می‌دانیم چگونه به فردی که در حال صحبت کردن با ماست، نگاه کنیم، لبخند بزنیم یا گاهی سر تکان دهیم که دلیل توجه ما به او باشد، ولی افراد دارای آسپرگر ظاهرا نمی‌توانند از این قواعد نانوشته پیروی کنند. رفتار آنها هنگام ترک یک موقعیت اجتماعی گاهی اوقات آشفته می‌شود یا هنگام مواجه شدن با ظرافت‌های اجتماعی دچار دستپاچگی می‌شوند و از قراردادهای اجتماعی تخلف می‌کنند. آنان عقاید خصوصی خود را به دیگران می‌گویند یا سوالات کلا شخصی از طرف مقابل می‌پرسند. 

افراد دارای نشانگان آسپرگر اغلب رفتارشان به گونه‌ای است که انگار احساسات یا نظرات دیگران را درک نمی‌کنند و این موضوع، واکنش‌های اجتماعی آنان را مشکل‌تر می‌سازد. معمولا همدلی در دوران کودکی ایجاد می‌شود، زمانی که افراد شروع به ابراز علاقه و توجه به احساسات دیگران می‌کنند. کودکان در سنین پیش‌دبستانی غالبا درباره دوستان نگران و عصبانی خود صحبت می‌کنند. 

آنها حتی در بازی‌های خیالی خود ویژگی افراد ناراحت یا پریشان را مشخص کرده و نشان می‌دهند شرایط و پاسخ‌های مربوط را درک می‌کنند، اما کودکان دارای آسپرگر در درک احساسات دیگران مشکلات اساسی دارند. بسیاری از این کودکان حتی به والدین، خواهر و برادران و کودکانی که دچار آسیب و نگرانی هستند، توجهی ندارند یا این که ممکن است فهم نادرست و وحشتناکی از احساسات دیگران داشته باشند. اکثرا افراد مبتلا به این اختلال در مقایسه با همتایان تقریبا هم‌سن و سال خود مشکلات بیشتری دارند و در روابط خود با دیگران در طول زندگی با مشکل روبه‌رو می‌شوند.

کودکان با اختلال آسپرگر معمولا فعالیت‌هایی انجام می‌دهند که در صورت نیاز به تکرار، بدون ایجاد کسالت قادر به انجام آن هستند. در میان چنین افرادی، این ویژگی معمولا نشان‌دهنده علایق ویژه‌ای است که مانند یک وسواس یا مشغله ذهنی نمود می‌کند و آنان آنقدر غرق این سرگرمی شده که از بقیه مستثنا می‌شوند. کودکان مبتلا به آسپرگر ممکن است در اندیشیدن دچار مشکل شوند، اما از یک حافظه عالی برخوردار باشند. بسیاری از این کودکان استعدادهایی دارند، مثلا بسیاری از آنان در خواندن برتری دارند یا می‌توانند بسیاری از جزئیات گذشته را به خاطر آورند.

روش‌های درمانی

روش‌هایی وجود دارند که اگر نتوانند این اختلال (آسپرگر)‌ را به طور کامل درمان کنند، ولی می‌توانند به طور قابل‌ملاحظه‌ای در بهبود آنها موثر واقع شوند. راه‌های فراوانی وجود دارند که از طریق آنها بتوانید این اختلال را تحمیل و به کودکتان کمک کنید که در مدرسه و محیط‌های اجتماعی احساس راحتی بیشتری کند و برای او محیط خانوادگی را سالم و عادی و آرام نگه دارید. برخی از این درمان‌ها برای افراد مبتلا به آسپرگر شامل گروه‌های مهارت‌های اجتماعی، حمایت آموزشی، درمان زبان ـ ارتباط، دارودرمانی، تحلیل رفتار کنشی و روان‌درمانی فردی است.

می‌توان گفت مشکلات اجتماعی کودکان مبتلا به آسپرگر با گروه‌درمانی بهبود می‌یابند. این گروه‌ها بسرعت به آن دسته از رفتارهای اجتماعی متمرکز می‌شوند که به نظر می‌رسد کودکان دیگر آنها را به صورت طبیعی یاد می‌گیرند. رفتار اجتماعی به بهترین وجه در این گروه‌ها آموزش داده می‌شود. برخی از موضوعات متداول مورد توجه این گروه‌ها شامل زبان بدن، تماس چشمی (ارتباط با دیگری از راه چشم یا نگاه کردن) ، درک هیجانات دیگران و پی بردن به دیدگاه‌های دیگران است. همچنین مهارت‌های مکالمه‌ای و دیگر رفتارهای مهم جهت ایجاد تعاملات مثل معرفی خود، ملحق شدن به یک گروه، اظهار ارادت کردن نمونه درمان از طریق گروه‌های مهارت‌های اجتماعی است.

معمولا کودکان مبتلا به آسپرگر در استفاده از زبان برای مبادله اندیشه‌ها و اطلاعات با دیگران مشکلات دارند، مثلا وقتی با آنان به کنایه حرف می‌زنیم یا شوخی می‌کنیم ممکن است کودک مبتلا درست متوجه نشود. در درمان از طریق زبان ـ ارتباط، باید این مهارت‌ها را با حضور دیگر کودکان تمرین کرد و در این میان، راهنمایی یک درمانگر آگاه که بتواند یک جو حمایتی ایجاد کند، لازم است. 

فراموش نشود یکی از مسائل مهم مربوط به درمان، خانواده است چرا که والدین اغلب برای آینده فرزندشان بسیار نگران و مضطرب هستند و ممکن است گاهی احساس گناه کنند یا از رفتارهای غیرمعمول کودکشان ناراحت و افسرده شوند. در اینجا یک درمانگر خانوادگی آموزش دیده می‌تواند به والدین یاد دهد که چگونه در مقابل این احساسات عکس‌العمل نشان دهند و نیازهای کودکشان را برآورده سازند.

   


دبیر اجرایی دومین كنگره بین المللی نفرولوژی كودكان ایران گفت : عدم وزن گیری و اختلال دررشد از مهمترین علایم بیماری كلیوی است كه عدم تشخیص به موقع و درمان مناسب می تواند منجر به نارسایی كلیه در كودكان شود .

دكتر فاطمه قانع در گفت و گو با ایرنا افزود : بیماری های كلیه و مجاری ادرار یكی از بیماری های شایع در دوران نوزادی و كودكی محسوب می شود و والدین باید هر گونه تغییر در ادرار كردن ، كم و زیاد شدن ادراركودكان ،‌سوزش و تكرر ادرار ،‌درد شكم و پهلو را در میان كودكان جدی بگیرند.

وی خاطرنشان كرد : عدم تشخیص به موقع و درمان مناسب بیماری می تواند باعث نارسایی مزمن كلیه شود واثرات سوء بسیاری را بركودك ، خانواده و جامعه تحمیل كند.

قانع اظهار داشت : علایم و نشانه های بیماری های كلیوی در كودكان بر حسب سن شروع بیماری متغیر و از طیف وسیعی برخورداراست كه از آن جمله می توان به هیدرونفروزهای زمان جنینی ، اختلال رشد ، رنگ پریدگی ، عفونت های سیستم ادراری ، شب ادراری و اختلال در كنترل ادرار ، افزایش فشار خون و نارسایی قلبی اشاره كرد .

دبیر اجرایی دومین كنگره بین المللی نفرولوژی كودكان ایران ادامه داد: كودكان مبتلا به بیماری های مزمن كلیه در مقایسه با بالغین مبتلا از مشكلات عمده تری از جمله اختلال رشد ، تغییرات استخوانی ، تاخیر بلوغ و مشكلات سایكولوژیك رنج می برند

منبع روزنامه آرمان

   



 دکتر سیدسعید اعتمادی

جراح مغز و اعصاب

بیماری تکان کودک Shaken Baby Syndrome گاهی والدین و در غیاب آنها پرستار کودک برای ساکت کردن و جلوگیری از گریه‌ی ممتد او کنترل اعصاب خود را از دست داده و کودک در حال گریه را به شدت به طرف جلو و عقب تکان می‌دهند (شکل ۱).

کم نیستند والدینی که به خاطر ابراز لطف به کودک خود او را به بالا انداخته و می‌گیرند و این کار را چندین ‌بار تکرار می‌کنند و در برخی موارد خنده‌ی کودک آنها را تشویق به ادامه‌ی این روش خطرناک می‌کند. گرچه گاهی احساس ترس در چهره‌ی کودک هم مانع از انجام این کار نمی‌شود (شکل ۲).

تکان کودک به هردلیل چه از روی خشم و غضب، و چه از روی لطف و محبت، دیر یا زود دو عارضه شایع و زیانبار مغزی و چشمی را برای او به بار خواهد آورد، هر چند عوارض ناخواسته‌ی  دیگری هم ممکن است به طفل تحمیل شود. نگارنده‌ در طول طبابت خود به موارد متعددی از شکستگیهای وسیع استخوانی، آسیبهای شدید به احشای شکمی در اثر ناتوانی والدین در گرفتن کودک هنگام فرود آمدن برخورد کرده و سه مورد نیز عمل جراحی مغزی به علت اصابت سرکودک با پنکه‌ی سقفی در حال حرکت انجام داده است.

دراین مقاله نشان خواهیم داد که در بهترین شرایط و صرف نظر از اتفاقات غیرمترقبه و ناخواسته‌یی که به آن اشاره گردید، تکان کودک با هر انگیزه، به دلایل زیر موجب آسیب مغزی طفل می‌شود:

۱-       در نوزادان و کودکان نسبت وزن و اندازه‌ی سر نسبت به بدن در مقایسه با بزرگسالان بزرگتر بوده و بنابراین تکان بدن حرکت بیشتری را به سر می‌دهد (شکل ۳).

۲-       به علت ضعف عضلات گردنی در این سنین در مقایسه با سنین بالاتر، انتقال حرکات بدن به سر بیشتر است.

۳-       نسج مغزی در نوزادان و کودکان در سنین پایین ‌به علت میلینیزه نشدن آکسون، نرونهای مغزی بیشتری داشته و این آسیب‌پذیری بیشتری هم دارد.

علائم در بیماری تکان کودک از ۵ ثانیه بعد از تکان تا سالها بعد (برحسب شدت تکان و عوامل جانبی دیگر) بروز می‌نماید. ممکن است به صورت پارکینسونیسم یا اختلالات دیگر مغزی در سنین میانسالی بروز کند.

گرچه تکان سر در دوره‌ی نوزادی و حداکثر تا دو سالگی منجر به بیماری تکان کودک می‌گردد، اما در برخی منابع تا سن پنج سالگی هم گزارش شده است.

در بیماری تکان کودک، علائم عمده و شایع بیشتر ناشی از آسیبهای مغزی و چشمی است.

اما علائم ناشی از ضایعات دیگر مثل شکستیگهای دنده و آسیب شبکه‌ی بازویی (موقع گرفتن کودک در حال فرود) نیز ممکن است دیده شود.

علائم چشمی بیشتر به صورت خونروی‌های شبکیه (رتین) می‌باشد (شکل ۴).

علایم مغزی ناشی از آسیبهایی است که به علت تکان سر به مغز وارد می‌شود (مثل خونروی های ساب دورال (شکل ۵)، ادم مغزی، افزایش فشار داخل جمجمه، خونروی‌های وریدی هیدروسفالی (شکل ۶) و غیره).

میزان مرگ و میر در بیماری تکان کودک از ۱۵% تا ۳۸% (متوسط ۲۵%) گزارش شده است (شکل ۷).

یکی از مشکلاتی که در این بیماری وجود دارد عدم تشخیص صحیح یا دیر تشخیص دادن است که گاهی موجب انحراف پزشک معالج نیز می‌شود.

از دلایل عمده اشتباه در تشخیص این بیماری می‌توان به موارد زیر اشاره کرد:

۱-       کتمان حقایق توسط پرستار کودک یا حتی والدین کودک به علت ترس از مجازاتهای قانونی.

۲-       عدم وجود علائم بالینی مثل خراشیدگیها یا پارگی‌های پوستی، تورم زیر جلدی، کبودی در سر و یا صورت کودک.

۳-       عدم وجود دلایل رادیولوژیک مبنی بر شکستگی‌ جمجمه.

گر چه در موارد شدید که وضعیت کودک بحرانی است سی‌تی اسکن یا MRI ممکن است خونروی‌های ساب دورال حاد کودک را نشان دهد (شکل ۵) اما در اکثر موارد تستهای فوق نیز منفی است.

۴-       مشابه بودن علائم بیماری کودک با سایر بیماریهای مغزی و چشمی مثل اختلالات تشنجی، CP، هیدروسفالی‌های مادرزادی، سندرم مرگ ناگهانی نوزاد Sudden infant death syndrome))، کوری مادرزادی و غیره ممکن است حتی پزشک معالج را در تشخیص این بیماری دچار اشتباه کرده و پزشک به اجبار تستها و آزمایش‌های غیرضروری و بی‌موردی برای کودک انجام داده و حتی سالها با تشخیص اشتباه به مداوای کودک بپردازد.

پزشک معالج باید درصورت وجود علائم زیر در هر کودک زیر ۲ سال تشخیص بیماری تکان کودک را در لیست تشخیصهای افتراقی خود بگنجاند (حتی اگر علائم بالینی ضربه‌ی سر وجود نداشته باشد) این علائم شامل تشنج، کاهش هوشیاری، خواب آلودگی، اختلالات تنفسی، کاهش اشتها، تهوع، استفراغ، اختلال دید، وجود هیدروسفالی در سی‌تی‌اسکن به خصوص اگر عوارض فوق همراه با شکستگی‌ دنده، آسیب شبکه‌ی بازویی، ضایعات گردن و ستون فقرات باشد.

جلوگیری از بیماری مهلک وناتوان کننده‌ی تکان کودک بسیار آسان بوده و شامل موارد زیر می‌باشد:

۱-       کودکان خود را بالا و پایین نیندازید و عشق ومحبت خود را از راههای دیگر مثل نوازش نشان دهید (شکل۸).

۲-       در موقع عصبانیت کودکان را از خود دور کنید.

۳-       بدانید کودکان بی‌جهت گریه و بی‌تابی ‌نمی‌کنند، حتماً علتی دارد، آن علت را یافته و برطرف کنید. با تکان دادن کودک از روی خشم و غضب، نه علت یافت می‌شود و نه برطرف می‌گردد.

۴-       کودک دلبند خود را به افراد یا پرستاران کارآمد، خونسرد و کاملاً مورد اعتماد بسپارید.

۵-       با یافتن علائم مغزی یا چشمی که به آن اشاره شد، بلادرنگ به پزشک معالج کودک خود مراجعه کنید.

منبع: مجله پزشکی امروز

   



كم مویی كودكان می تواند علل متعددی داشته باشد. با توجه به اینكه سوءتغذیه یكی از علل عمده كم مویی در كودكان است بنابراین كمبود پروتئین و ویتامین مهم ترین بخش تغذیه كودكان در رشد مو محسوب می شود.
جگر گوساله، جوانه گندم، تخم مرغ، شیر، ماهی و حبوبات، منابع كاملی از پروتئین ها به شمار می روند. در میان خانواده ویتامین ها، ویتامین های E، C و A و ید از اهمیت بیشتری در رشد موی كودكان برخوردارند.
شلغم، كلم و بادام زمینی را ذخایر ارزشمندی ید است سبزیجات و میوه جات، آجیل و دانه های خوراكی نیز دارای ویتامین های E، C و A هستند.
مواد معدنی مانند سیلیس، كلسیم و آهن از جمله مواردی هستند كه مانع از ریزش مو می شوند. سیلیس در جو خام، پوست سیب زمینی، فلفل سبز، خیار و جوانه حبوبات به وفور یافت می شود.
برگه میوه ها، آب آلبالو، جگر، گوشت، اسفناج، تخم مرغ، خرما و كشمش نیز از منابع غنی آهن است. شیر نیز به عنوان مهم ترین منبع تأمین كننده كلسیم در بدن افراد محسوب می شود.
در ادامه بررسی روند كم مویی كودكان، وسواس كندن مو، استرس و دلواپسی، كم خوابی، شیمی درمانی و بیماری های سیستم ایمنی از دیگر علل كم مویی و با كچلی كودكان عنوان شده است. در كچلی معروف به «آلوپشی آرآنت» موضعی كه ریزش مو به صورت مقطعی در ناحیه سر و یا ابرو بروز می كند، انگل ها و یا كمبود ویتامین علت بروز عنوان شده است كه با تغذیه مطلوب جایگزین می شود.
چنانچه این بیماری موجب ریزش همه موهای بدن شود، غیر قابل بازگشت است.
از نظر پزشكان ریزش اولیه موی نوزادان كاملاً طبیعی است در شیرخواران نیز ضعیف بودن ریشه موی ناحیه پشت سر به علت سایش با بالش دچار ریزش می شود كه این موضوع نیز قابل بازگشت است.
عفونت ها و قارچ ها از دیگر عوامل ریزش موضعی مو می باشد كه در این شرایط، درمان سریع و به موقع، مشكل را برطرف می كند و تأخیر در درمان ممكن است كه كچلی موضعی را به دنبال داشته باشد.
شامپو تأثیری در رشد یا ریزش مو ندارد
متخصصان پوست عوامل ارثی و ژنتیكی را شایع ترین علت ریزش مو می دانند و به گفته آنان با تجویز داروهای خاص می توان از ریزش موی ناشی از عوامل ارثی جلوگیری كرد اما هیچ درمان قطعی برای ریزش موی ارثی وجود ندارد.
رویش و ریزش تعدادی از موهای سر را در مدت زمان خاص طبیعی است. به طور طبیعی 90درصد موی سر افراد در تمام طول عمر در فاز رویش و 10درصد آن در حال ریزش است.
ریزش بیشتر از صد تار مو در روز زنگ خطری برای ریزش مو است. افرادی كه دچار ریزش های ناگهانی مو به میزان بیشتر از صد تار مو در روز می شوند باید به پزشك متخصص مراجعه كنند.
عوامل ژنتیك و هورمونی شایع ترین علت ریزش موی سر است. این نوع ریزش مو از سنین 20سالگی به بالا شروع می شود و به طور دقیق مشخص نیست كه چرا ریزش موی ناشی از عوامل ژنتیك در برخی از افراد در سنین پایین و در برخی در سنین بالا اتفاق می افتد.
می توان با تجویز برخی داروهای خاص از ریزش موی ناشی از عوامل ارثی پیشگیری كرد، اما هیچ درمان قطعی برای كنترل این عارضه وجود ندارد.
بیماری ها و مصرف داروهای خاص از دیگر علل ریزش مو است. بیماری های فقر آهن، فقر اسیدفولیك، حاملگی و زایمان، جراحی ها، بیهوشی، كم كاری و پركاری تیروئید و در نهایت مصرف برخی داروهای خاص منجر به ریزش مو می شود كه در این موارد با درمان بیماری، رشد مو به حالت طبیعی خود برمی گردد.
عوامل روانی از علل دیگر ریزش موی سر است. در این نوع ریزش، تكه هایی از موی سر و ریش افراد به طور ناگهانی می ریزد و استرس می تواند این نوع ریزش را تشدید كند اما علت اصلی این نوع ریزش مشخص نیست2.درصد از افراد جامعه دچار ریزش موی ناشی از علل فكری هستند، كه به جز در 5درصد موارد، با تجویز یك سری داروهای خاص می توان ریزش موی ناشی از عوامل فكری را درمان و برطرف كرد.برخی ریزش های مو ناشی از عوامل پوستی مانند قارچ، سوختگی و سایر بیماریهای پوستی است كه می توان با درمان این بیماری ها ریزش مو را برطرف كرد.
تعویض شامپو تأثیری در رشد مو یا توقف ریزش مو ندارد. بسیاری از افراد تصور می كنند می توانند با تعویض مداوم شامپو رشد مو را زیاد و از ریزش آن جلوگیری كنند در صورتی كه این اقدامات به هیچ عنوان مؤثر نیست.
متأسفانه بسیاری از افراد جامعه در رژیم های غیراصولی خود نیاز مو به مواد غذایی پروتئینی، میوه جات و سبزیجات جهت رشد طبیعی آن را در نظر نمی گیرند و این امر باعث ریزش شدید موی سر در این افراد می شود.
 

   


درباره وبلاگ


آخرین پستها


نویسندگان


صفحات جانبی


نظرسنجی

    ارزیابی شما از این وبلاگ چیست؟






آمار وبلاگ

کل بازدید :
بازدید امروز :
بازدید دیروز :
بازدید این ماه :
بازدید ماه قبل :
تعداد نویسندگان :
تعداد کل پست ها :
آخرین بازدید :
آخرین بروز رسانی :