تبلیغات
نوزادان، کودکان - مطالب بیماری در کودکان


 دکتر سیدسعید اعتمادی

جراح مغز و اعصاب

بیماری تکان کودک Shaken Baby Syndrome گاهی والدین و در غیاب آنها پرستار کودک برای ساکت کردن و جلوگیری از گریه‌ی ممتد او کنترل اعصاب خود را از دست داده و کودک در حال گریه را به شدت به طرف جلو و عقب تکان می‌دهند (شکل ۱).

کم نیستند والدینی که به خاطر ابراز لطف به کودک خود او را به بالا انداخته و می‌گیرند و این کار را چندین ‌بار تکرار می‌کنند و در برخی موارد خنده‌ی کودک آنها را تشویق به ادامه‌ی این روش خطرناک می‌کند. گرچه گاهی احساس ترس در چهره‌ی کودک هم مانع از انجام این کار نمی‌شود (شکل ۲).

تکان کودک به هردلیل چه از روی خشم و غضب، و چه از روی لطف و محبت، دیر یا زود دو عارضه شایع و زیانبار مغزی و چشمی را برای او به بار خواهد آورد، هر چند عوارض ناخواسته‌ی  دیگری هم ممکن است به طفل تحمیل شود. نگارنده‌ در طول طبابت خود به موارد متعددی از شکستگیهای وسیع استخوانی، آسیبهای شدید به احشای شکمی در اثر ناتوانی والدین در گرفتن کودک هنگام فرود آمدن برخورد کرده و سه مورد نیز عمل جراحی مغزی به علت اصابت سرکودک با پنکه‌ی سقفی در حال حرکت انجام داده است.

دراین مقاله نشان خواهیم داد که در بهترین شرایط و صرف نظر از اتفاقات غیرمترقبه و ناخواسته‌یی که به آن اشاره گردید، تکان کودک با هر انگیزه، به دلایل زیر موجب آسیب مغزی طفل می‌شود:

۱-       در نوزادان و کودکان نسبت وزن و اندازه‌ی سر نسبت به بدن در مقایسه با بزرگسالان بزرگتر بوده و بنابراین تکان بدن حرکت بیشتری را به سر می‌دهد (شکل ۳).

۲-       به علت ضعف عضلات گردنی در این سنین در مقایسه با سنین بالاتر، انتقال حرکات بدن به سر بیشتر است.

۳-       نسج مغزی در نوزادان و کودکان در سنین پایین ‌به علت میلینیزه نشدن آکسون، نرونهای مغزی بیشتری داشته و این آسیب‌پذیری بیشتری هم دارد.

علائم در بیماری تکان کودک از ۵ ثانیه بعد از تکان تا سالها بعد (برحسب شدت تکان و عوامل جانبی دیگر) بروز می‌نماید. ممکن است به صورت پارکینسونیسم یا اختلالات دیگر مغزی در سنین میانسالی بروز کند.

گرچه تکان سر در دوره‌ی نوزادی و حداکثر تا دو سالگی منجر به بیماری تکان کودک می‌گردد، اما در برخی منابع تا سن پنج سالگی هم گزارش شده است.

در بیماری تکان کودک، علائم عمده و شایع بیشتر ناشی از آسیبهای مغزی و چشمی است.

اما علائم ناشی از ضایعات دیگر مثل شکستیگهای دنده و آسیب شبکه‌ی بازویی (موقع گرفتن کودک در حال فرود) نیز ممکن است دیده شود.

علائم چشمی بیشتر به صورت خونروی‌های شبکیه (رتین) می‌باشد (شکل ۴).

علایم مغزی ناشی از آسیبهایی است که به علت تکان سر به مغز وارد می‌شود (مثل خونروی های ساب دورال (شکل ۵)، ادم مغزی، افزایش فشار داخل جمجمه، خونروی‌های وریدی هیدروسفالی (شکل ۶) و غیره).

میزان مرگ و میر در بیماری تکان کودک از ۱۵% تا ۳۸% (متوسط ۲۵%) گزارش شده است (شکل ۷).

یکی از مشکلاتی که در این بیماری وجود دارد عدم تشخیص صحیح یا دیر تشخیص دادن است که گاهی موجب انحراف پزشک معالج نیز می‌شود.

از دلایل عمده اشتباه در تشخیص این بیماری می‌توان به موارد زیر اشاره کرد:

۱-       کتمان حقایق توسط پرستار کودک یا حتی والدین کودک به علت ترس از مجازاتهای قانونی.

۲-       عدم وجود علائم بالینی مثل خراشیدگیها یا پارگی‌های پوستی، تورم زیر جلدی، کبودی در سر و یا صورت کودک.

۳-       عدم وجود دلایل رادیولوژیک مبنی بر شکستگی‌ جمجمه.

گر چه در موارد شدید که وضعیت کودک بحرانی است سی‌تی اسکن یا MRI ممکن است خونروی‌های ساب دورال حاد کودک را نشان دهد (شکل ۵) اما در اکثر موارد تستهای فوق نیز منفی است.

۴-       مشابه بودن علائم بیماری کودک با سایر بیماریهای مغزی و چشمی مثل اختلالات تشنجی، CP، هیدروسفالی‌های مادرزادی، سندرم مرگ ناگهانی نوزاد Sudden infant death syndrome))، کوری مادرزادی و غیره ممکن است حتی پزشک معالج را در تشخیص این بیماری دچار اشتباه کرده و پزشک به اجبار تستها و آزمایش‌های غیرضروری و بی‌موردی برای کودک انجام داده و حتی سالها با تشخیص اشتباه به مداوای کودک بپردازد.

پزشک معالج باید درصورت وجود علائم زیر در هر کودک زیر ۲ سال تشخیص بیماری تکان کودک را در لیست تشخیصهای افتراقی خود بگنجاند (حتی اگر علائم بالینی ضربه‌ی سر وجود نداشته باشد) این علائم شامل تشنج، کاهش هوشیاری، خواب آلودگی، اختلالات تنفسی، کاهش اشتها، تهوع، استفراغ، اختلال دید، وجود هیدروسفالی در سی‌تی‌اسکن به خصوص اگر عوارض فوق همراه با شکستگی‌ دنده، آسیب شبکه‌ی بازویی، ضایعات گردن و ستون فقرات باشد.

جلوگیری از بیماری مهلک وناتوان کننده‌ی تکان کودک بسیار آسان بوده و شامل موارد زیر می‌باشد:

۱-       کودکان خود را بالا و پایین نیندازید و عشق ومحبت خود را از راههای دیگر مثل نوازش نشان دهید (شکل۸).

۲-       در موقع عصبانیت کودکان را از خود دور کنید.

۳-       بدانید کودکان بی‌جهت گریه و بی‌تابی ‌نمی‌کنند، حتماً علتی دارد، آن علت را یافته و برطرف کنید. با تکان دادن کودک از روی خشم و غضب، نه علت یافت می‌شود و نه برطرف می‌گردد.

۴-       کودک دلبند خود را به افراد یا پرستاران کارآمد، خونسرد و کاملاً مورد اعتماد بسپارید.

۵-       با یافتن علائم مغزی یا چشمی که به آن اشاره شد، بلادرنگ به پزشک معالج کودک خود مراجعه کنید.

منبع: مجله پزشکی امروز

   



كم مویی كودكان می تواند علل متعددی داشته باشد. با توجه به اینكه سوءتغذیه یكی از علل عمده كم مویی در كودكان است بنابراین كمبود پروتئین و ویتامین مهم ترین بخش تغذیه كودكان در رشد مو محسوب می شود.
جگر گوساله، جوانه گندم، تخم مرغ، شیر، ماهی و حبوبات، منابع كاملی از پروتئین ها به شمار می روند. در میان خانواده ویتامین ها، ویتامین های E، C و A و ید از اهمیت بیشتری در رشد موی كودكان برخوردارند.
شلغم، كلم و بادام زمینی را ذخایر ارزشمندی ید است سبزیجات و میوه جات، آجیل و دانه های خوراكی نیز دارای ویتامین های E، C و A هستند.
مواد معدنی مانند سیلیس، كلسیم و آهن از جمله مواردی هستند كه مانع از ریزش مو می شوند. سیلیس در جو خام، پوست سیب زمینی، فلفل سبز، خیار و جوانه حبوبات به وفور یافت می شود.
برگه میوه ها، آب آلبالو، جگر، گوشت، اسفناج، تخم مرغ، خرما و كشمش نیز از منابع غنی آهن است. شیر نیز به عنوان مهم ترین منبع تأمین كننده كلسیم در بدن افراد محسوب می شود.
در ادامه بررسی روند كم مویی كودكان، وسواس كندن مو، استرس و دلواپسی، كم خوابی، شیمی درمانی و بیماری های سیستم ایمنی از دیگر علل كم مویی و با كچلی كودكان عنوان شده است. در كچلی معروف به «آلوپشی آرآنت» موضعی كه ریزش مو به صورت مقطعی در ناحیه سر و یا ابرو بروز می كند، انگل ها و یا كمبود ویتامین علت بروز عنوان شده است كه با تغذیه مطلوب جایگزین می شود.
چنانچه این بیماری موجب ریزش همه موهای بدن شود، غیر قابل بازگشت است.
از نظر پزشكان ریزش اولیه موی نوزادان كاملاً طبیعی است در شیرخواران نیز ضعیف بودن ریشه موی ناحیه پشت سر به علت سایش با بالش دچار ریزش می شود كه این موضوع نیز قابل بازگشت است.
عفونت ها و قارچ ها از دیگر عوامل ریزش موضعی مو می باشد كه در این شرایط، درمان سریع و به موقع، مشكل را برطرف می كند و تأخیر در درمان ممكن است كه كچلی موضعی را به دنبال داشته باشد.
شامپو تأثیری در رشد یا ریزش مو ندارد
متخصصان پوست عوامل ارثی و ژنتیكی را شایع ترین علت ریزش مو می دانند و به گفته آنان با تجویز داروهای خاص می توان از ریزش موی ناشی از عوامل ارثی جلوگیری كرد اما هیچ درمان قطعی برای ریزش موی ارثی وجود ندارد.
رویش و ریزش تعدادی از موهای سر را در مدت زمان خاص طبیعی است. به طور طبیعی 90درصد موی سر افراد در تمام طول عمر در فاز رویش و 10درصد آن در حال ریزش است.
ریزش بیشتر از صد تار مو در روز زنگ خطری برای ریزش مو است. افرادی كه دچار ریزش های ناگهانی مو به میزان بیشتر از صد تار مو در روز می شوند باید به پزشك متخصص مراجعه كنند.
عوامل ژنتیك و هورمونی شایع ترین علت ریزش موی سر است. این نوع ریزش مو از سنین 20سالگی به بالا شروع می شود و به طور دقیق مشخص نیست كه چرا ریزش موی ناشی از عوامل ژنتیك در برخی از افراد در سنین پایین و در برخی در سنین بالا اتفاق می افتد.
می توان با تجویز برخی داروهای خاص از ریزش موی ناشی از عوامل ارثی پیشگیری كرد، اما هیچ درمان قطعی برای كنترل این عارضه وجود ندارد.
بیماری ها و مصرف داروهای خاص از دیگر علل ریزش مو است. بیماری های فقر آهن، فقر اسیدفولیك، حاملگی و زایمان، جراحی ها، بیهوشی، كم كاری و پركاری تیروئید و در نهایت مصرف برخی داروهای خاص منجر به ریزش مو می شود كه در این موارد با درمان بیماری، رشد مو به حالت طبیعی خود برمی گردد.
عوامل روانی از علل دیگر ریزش موی سر است. در این نوع ریزش، تكه هایی از موی سر و ریش افراد به طور ناگهانی می ریزد و استرس می تواند این نوع ریزش را تشدید كند اما علت اصلی این نوع ریزش مشخص نیست2.درصد از افراد جامعه دچار ریزش موی ناشی از علل فكری هستند، كه به جز در 5درصد موارد، با تجویز یك سری داروهای خاص می توان ریزش موی ناشی از عوامل فكری را درمان و برطرف كرد.برخی ریزش های مو ناشی از عوامل پوستی مانند قارچ، سوختگی و سایر بیماریهای پوستی است كه می توان با درمان این بیماری ها ریزش مو را برطرف كرد.
تعویض شامپو تأثیری در رشد مو یا توقف ریزش مو ندارد. بسیاری از افراد تصور می كنند می توانند با تعویض مداوم شامپو رشد مو را زیاد و از ریزش آن جلوگیری كنند در صورتی كه این اقدامات به هیچ عنوان مؤثر نیست.
متأسفانه بسیاری از افراد جامعه در رژیم های غیراصولی خود نیاز مو به مواد غذایی پروتئینی، میوه جات و سبزیجات جهت رشد طبیعی آن را در نظر نمی گیرند و این امر باعث ریزش شدید موی سر در این افراد می شود.
 

   


بیماری باقلایی در کودکان

دوشنبه 9 دی 1392 نویسنده: مرتضی | نوع مطلب :بیماری در کودکان ،



برای جلوگیری از بروز فاویسم پنهان در كودكان از دادن باقلابه آنها در چند سال اول خودداری كنید
خستگی، ضعف شدید، رنگ پریدگی، كم خونی، زردی و در واقع نشانه هایی شبیه به هپاتیت از علائم یك بیماری معروف بهاری است كه به بیماری باقلایی نیز شهرت دارد.
 فاویسم كه در زیرگروه بیماری های عفونی قرار می گیرد، در همه افراد و بخصوص در كودكان باید بسیار جدی گرفته شود، چراكه كم خونی ناشی از این بیماری در صورت عدم كنترل بموقع می تواند آسیب جدی به كبد و كلیه وارد كند.
این بیماری همزمان با فصل عرضه باقلای سبز، معروف به باقلای مازندرانی ـ كه دانه ای سرشار از آنتی اكسیدان است ـ در افرادی كه زمینه مساعد این بیماری را دارند، شیوع می یابد، اما لزوما با مصرف باقلابروز پیدا نمی كند، بلكه مصرف برخی داروها یا ابتلابه برخی بیماری های عفونی چون هپاتیت نیز می تواند به آشكارشدن نشانه های آن در بیمار كمك كند.
دكتر زهرا عبدی، متخصص بیماری های عفونی و عضو هیات علمی دانشگاه علوم پزشكی تهران در گفت وگو با «جام جم» با تاكید بر این كه فاویسم زمینه ارثی داشته و به طور قطعی قابل درمان نیست، می گوید: این بیماری در صورتی كه به طور ناشناخته در بیمار باقی مانده باشد بسیار خطرناك تر خواهد بود. بویژه به علت بروز عوارض جبران ناپذیر در كودكانی كه ممكن است این بیماری در آنها به صورت پنهان وجود داشته باشد، بهتر است از دادن مواد غذایی حساسیت زایی چون باقلادر چندساله ابتدایی زندگی شان به آنها خودداری شود.
    
 بیماری ارثی در كمین آقایان
 به گفته پزشكان، بیماری فاویسم یك بیماری ارثی است كه بر اثر كمبود یا فقدان یك آنزیم (گلوكز شش فسفات دی هیدروژینا) بروز می كند.
 دكتر عبدی می گوید: مصرف باقلای مازندرانی كه سرشار از آنتی اكسیدان است و به خودی خود فواید زیادی دارد، برای افرادی كه فاقد آنزیم گلوكز شش فسفات دی هیدروژینا هستند، به پاره شدن گلبول های قرمز خون، خونریزی داخل عروق، كم خونی حاد و نارسایی كلیه منجر می شود. از آنجا كه ژن های این بیماری ارثی روی كروموزوم X واقع شده است، بیشتر آقایان را مبتلامی كند. البته فاویسم از شخص بیمار به دیگری منتقل نمی شود، اما با خوردن باقلاتوسط مادر شیرده در كودكی كه زمینه این بیماری را دارد، منجر به بروز فاویسم می شود.
    
    وقتی فاویسم حاد می شود
پزشكان تاكید می كنند: بیشترین شیوع بیماری فاویسم در سنین یك تا 5 سال است. خستگی، كوفتگی، استفراغ، اسهال، تهوع، دل درد، رنگ پریدگی، گاهی تب، كم خونی، ادرار پررنگ، ضعف شدید و زردی از علائم بیماری فاویسم است. پس در صورت بروز علائم یاد شده در فرزندان، باید آنان را به بیمارستان برد تا در صورت نیاز به آنها خون تزریق ​ شود. دكتر عبدی تاكید می كند: برخی از افرادی كه مبتلابه فاویسم هستند، دارای علائم شدید بیماری نمی شوند و فاویسم در آنها تنها به شكل خفیف، آن هم در مواجهه با عوامل حساسیت زای غذایی، شیمیایی، دارویی یا برخی بیماری های عفونی بروز پیدا می كند.
    اما برخی افراد دچار علائم شدید بیماری، یعنی كم خونی و زردی چشم دائمی هستند. به هرحال هر زمان كه شخصی نشانه هایی از خونریزی بافتی را از طریق تغییر رنگ ادرار در خود ببیند، باید هرچه سریع تر به پزشك متخصص مراجعه كند تا با تشخیص سریع بیماری فاویسم از عوارض وخیم بعدی آن از جمله كم خونی حاد، زردی و نارسایی كلیه ها جلوگیری به عمل آورده شود.
    
    پیشگیری همیشه آسان نیست
به گفته متخصصان عفونی، پیشگیری از ابتلابه فاویسم در مواردی كه بیماری در شخص همچنان ناشناخته است، آسان نیست، چراكه در صورت ابتلای قبلی به بیماری می توان با دوربودن از عوامل غذایی، شیمیایی و دارویی حساسیت زا از بروز بیماری جلوگیری كرد، اما در صورت پنهان بودن بیماری بخصوص در كودكان، پیشگیری بسیار مشكل خواهد بود.
    دكتر عبدی با تاكید بر این كه خانواده ها باید توجه كنند اگر ریشه ارثی بیماری فاویسم را در خود دارند از خوراندن باقلابه فرزندشان در خردسالی جلوگیری كنند، می افزاید: فاویسمی ها حتی به مزارع باقلانیز نباید نزدیك شوند؛ مصرف باقلاهم به صورت خام و هم پخته برای بیماران فاویسمی خطرناك است و اصلانباید استفاده شود. فاویسمی ها همچنین باید از استفاده برخی​ داروها شامل آسپیرین و داروهای ضدمالاریا خودداری كنند و در منزل از نفتالین و حشره كش استفاده نكنند.
    
    شبیه و متفاوت از هپاتیت
به گفته دكتر عبدی، زردی ناشی از بیماری فاویسم با هپاتیت متفاوت است، چراكه رنگ پریدگی و كم خونی در فاویسم ناشی از پارگی گلبول های قرمز است، در حال كه زردی در هپاتیت به علت دفع صفرا از كبد است. بی شك ریشه این دو بیماری با آزمایش خون در بیمار مشخص خواهد شد.
این متخصص عفونی اضافه می كند: عفونت ها ازجمله مهم ترین عواملی به حساب می آید كه سبب شعله ور شدن این بیماری می شود. به همین دلیل ممكن است در برخی افراد ابتلابه بیماری هایی چون هپاتیت B منجر به بروز علائم فاویسم چون كم خونی شدید شود؛ بروز چنین علائمی نشان دهنده آن است كه شخص، عامل بروز بیماری فاویسم را نیز در خود دارد.
  درمان فاویسم در بسیاری موارد با تزریق خون به بیمار همراه است و در صورت بروز نارسایی كلیه، دیالیز نیز توصیه می شود. به هرحال بهترین درمان برای فاویسم، پیشگیری از بروز علائم آن و عدم مصرف و مواجهه با عوامل محرك بیماری است.
    
    
منبع: رزونامه جام جام 21/1/91

   


سلام.
دخترم اخیرا بعضی روزها صبح زود دچار استفراغ میشد.این موضوع من رو مقداری نگران کرد و باعث شد در بارش توی اینترنت کاووش کنم.توی سایتهای ایرانی مطلبی که خیلی با مورد دخترم شباهت داشته باشد گیر نیاوردم ولی توی سه سایت خارجی مطلبی رو خوندم که شاید بد نباشه خلاصش رو اینجا بیارم

یک علت استفراغ که معمولا نادیده گرفته می شود:

بسیاری از والدن متوجه این موضوع نمی شوند که نخوردن غذای کافی ممکن است دلیل استفراغ های غیر قابل توجیه در نیمه های شب و یا صبح زود باشد.

وقتی که کودک شما هیج علائمی از تب، انفولانزا و یا مشکلات گوارشی ندارد.استفراغ ممکن است ناشی از افت قند خون باشد.که اغلب این اتفاق در کودکان 8 ماهه ویا کودکان بین 4/5 تا 5 ساله اتفاق می افتد.(دختر من هم بین 4.5 تا 5 سالشه و ظاهرا هم مشکلی نداره)

تشخیص رسمی برای این مورد ketotic hypoglycemia میباشد.استفراغ ناشی از ketotic hypoglycemia معمولا در نمیه های شب یا اولین چیزی است که در صبح زود اتفاق می افتد.و کسانی مستعد آن هستند که مدت طولانی تری را شام نخوردند.یا کم شام بخورند.

این گونه استفراغ معمولا با آنفولانزای معده اشتباه گرفته می شود.از مشخصه های اصلی این گونه استفراغ این است که کودک خیلی زود به حالت عادی برمی گردد.واگر استفراغ در نیمه های شب رخ دهد کودک بعداز سپری کردن یه دوره کوتاه ضعف دوباره به خواب راحت خواهد رفت و اگر هنگام سپیده دم باشد کودک بعد از نیم ساعت می تواند فعالیتهای روزمره خود را شروع کرده و به مدرسه برود.(دختر من هم زود خوب میشود)

به طور معمول در طول شب هنگام خواب، بدن از قند خون و برخی از ذخیره های  گلیکوژن در عضلات و / یا کبد برای تولید انرژی مورد نیاز برای انجام فعالیت های متابولیسم پایه استفاده می کند.ketotic hypoglycemia در کودکانی رخ میدهد که در سن رشد هستند و به اندازه کافی تغذیه نمی شوند بنابراین مقدار کمی غذا یا یک میان وعده عصرگاهی نمیتواند نیاز آنها به انرژی و کالری را تامین کند.از این رو است که ketotic hypoglycemia بیشتر در کودکانی رخ میدهد که لاغر تر از حد معمول هستند.(مثل دختر من)

امیدوارم مطلب فوق مفید باشد.با وجودی که ترجمه دست و پا شکسته ای دارد

لینک منبع اصلی 

   


اگر فرزند شما از درد و تورم شكمی شكایت داشته باشد چه كار می‌كنید؟ آیا سعی می‌كنید با استفاده از یك قرص مسكن یا كمی نبات و عرق نعنا دردش را آرام كنید؟ اگر ادرارش رنگ و بویی غیرطبیعی داشته باشد، چطور؟ اگر ادرارش قطع و وصل شود یا در برابر ادرار كردن مقاومت كند، چه می‌كنید؟ و....

بهتر است بدانید كه این‌ موارد و ده‌ها نشانه دیگر، می‌توانند از وجود مشكل و بیماری‌های كلیه خبر دهند، بنابراین آنها را نادیده نگیرید، شاید اگر دیر به فكر بیفتید نتایجی غیرقابل جبران ایجاد شده باشد.
دكتر زهرا پور نصیری فوق‌تخصص كلیه كودكان در رابطه با علائم بیماری‌های كلیه در كودكان به جام‌جم می‌گوید: «والدین باید حتما به جریان ادراری كودكان و بخصوص شیرخواران توجه كنند. به همین دلیل توصیه می‌شود مادرانی كه بچه شیرخوار دارند، گاهی پوشك بچه را باز بگذارند و جریان ادراری او را كنترل نمایند. البته خوب است بدانیم بررسی جریان ادراری در كودكان پسر بیشتر اهمیت دارد.»
به گفته وی اگر جریان ادراری قطره قطره یا بسیار باریك باشد یا اگر قطع و وصل شود می‌تواند نشانه وجود مشكلی در مجاری ادرار كودك باشد.
تغییر رنگ ادرار، نشان‌دهنده مشكلات كلیوی
دكتر پورنصیری در ادامه توضیح می‌دهد: «رنگ ادرار از زرد روشن تا زرد تیره متغیر است. البته تغییر رنگ ادرار می‌تواند ناشی از مصرف مواد غذایی خاصی مانند اسفناج و لبو یا مصرف برخی داروها مانند آهن باشد. اما تغییر رنگ ادرار به رنگ چای، معمولا نشانه وجود خون در ادرار است و در این شرایط باید در اولین فرصت به پزشك مراجعه شود.»
این عضو هیات علمی دانشگاه علوم پزشكی شهید بهشتی با تاكید بر این نكته كه اولین ادرار كودك هنگام صبح باید زرد تیره باشد، ادامه می‌دهد: «ادراری كه همیشه به رنگ زرد روشن باشد و حتی در مواقع كم‌آبی نیز تیره‌ نشود، نشانه بیماری جدی كلیوی است.»
وی توضیح می‌دهد: «بوی تند ادرار نیز ممكن است ناشی از مصرف برخی غذاها یا داروهایی خاص باشد، اما در صورت وجود بوی تند ادرار لازم است برای رد عفونت ادراری، آزمایش‌های لازم انجام شود.»
تكرر ادرار نیز از جمله مشكلاتی است كه والدین را نگران می‌كند. این پزشك متخصص در این باره به والدین هشدار می‌دهد: «تكرر ادرار یكی از علائم جدی عفونت ادراری است و لازم است در این شرایط كشت ادرار انجام شود. علاوه بر این، تكرر ادرار می‌تواند به علل دیگر ازجمله استرس، وجود سنگ یا مثانه عصبی نیز ایجاد شود.»
حجم زیاد ادرار همیشه هم خوب نیست
به گفته دكتر پورنصیری در صورتی كه كودك دچار پرنوشی و پر ادراری شده است، ابتدا باید وجود دیابت قندی رد شود. ولی علاوه بر آن، دیابت بی‌مزه كه به علت بیماری‌های كلیه یا بیماری‌های مغزی ایجاد می‌شود نیز می‌تواند باعث بروز علائم شود.
وی با تاكید بر این‌كه حجم زیاد ادرار همیشه نشانه كاركرد خوب كلیه‌ها نیست، یادآور می‌شود: «در بسیاری از بیماری‌های جدی كلیه به علت عدم قدرت تغلیظ ادرار، حجم ادرار بالا می‌رود ولی كلیه دچار نارسایی است. در نتیجه در صورتی كه حجم ادرار كودك زیاد است و بخصوص در شرایطی كه هیچ وقت رنگ ادرار به رنگ زرد تیره در نمی‌آید، باید در اولین فرصت به پزشك مراجعه كرد.»
وی می‌افزاید: «مقاومت كودك در برابر دفع ادرار، بخصوص زمانی كه كمتر از 3 بار در 24 ساعت باشد، غیرطبیعی است و می‌تواند منجر به عوارض جدی كلیه و مثانه شود. بنابراین به والدین توصیه می‌شود كودكان هر 2 تا 3 ساعت دفع ادرار داشته باشند.»
عدم وزن‌گیری كودك را جدی بگیرید
این عضو هیات علمی دانشگاه در این‌باره توضیح می‌دهد: «در صورت وجود دردهای شكمی مزمن معمولا انجام سونوگرافی كلیه و مثانه توصیه می‌شود. وجود سنگ ادرار یا انسداد در مسیر ادراری ازجمله علل دردهای شكمی هستند.»
دكتر پورنصیری با ذكر این نكته كه تورم شكم می‌تواند به علل بیماری‌های كلیوی باشد، می‌گوید: «ورم كلیه ناشی از انسداد، كیست‌های كلیوی، تومورهای كلیه و مثانه عصبی می‌توانند سبب تورم در پهلوها یا زیر ناف كودك شوند.»
به گفته وی یكی از علل عدم وزن‌گیری مناسب كودكان بیماری‌های كلیه هستند. بنابراین در صورت وجود نارسایی در رشد كودك باید آزمایش های لازم انجام شود.
دكتر پورنصیری در ادامه توضیح می‌دهد: «ورم نیز از دیگر علائم وجود بیماری كلیوی است. البته ورم می‌تواند به علت بیماری‌های قلبی، كبدی و گوارشی نیز ایجاد شود. ولی در صورتی كه علت ورم بیماری كلیوی باشد، معمولا آزمایش ساده ادرار مساله را مشخص می‌كند.»
این پزشك متخصص در ادامه می‌افزاید: «افزایش فشار خون نیز از جمله علائم جدی بیماری كلیوی در كودكان است. علامت آن اغلب غیراختصاصی و به صورت بیقراری كودك، سردرد یا تشنج است. بنابراین توصیه می‌شود پس از 3 سالگی حداقل سالی یك بار فشار خون كودك با دستگاهی مناسب جثه‌اش اندازه‌گیری شود.»
به گفته وی در صورتی كه كودك سابقه بستری در دوره نوزادی، بستری در ‌ICU یا هر گونه بیماری سیستمیك را داشته باشد، بهتر است قبل از 3 سالگی نیز فشار خون وی اندازه گرفته شود.
تب نیز از دیگر علائم عفونت ادراری است. بنابراین در صورتی كه كودك تب بدون علامت داشته باشد، باید برای رد عفونت ادراری كشت ادرار انجام شود.
شب‌ادراری كودك را نیز باید جدی گرفت. اگر چه شب‌ادراری اغلب اولیه بوده و با گذر زمان بهبود می‌یابد، اما وی به والدین هشدار می‌دهد: «اگر شب‌ادراری ثانویه باشد و پس از چند ماه خشك بودن ایجاد شود، باید بررسی‌های لازم پزشكی انجام شود‌. نم زدن و خیس كردن لباس زیر نیز از علائم بیماری‌های مثانه هستند.»
وی در نهایت به والدین توصیه می‌كند نسبت به علائم ادراری كودك خود حساس بوده و بموقع نسبت به تشخیص و درمان آن اقدام كنند؛چرا كه می‌تواند از مشكلاتی جدی مانند نارسایی كلیه پیشگیری نماید.

   


یک متخصص اطفال گفت: مصرف شیرخشك باعث افزایش سرماخوردگی و عفونت‌های گوش در بین كودكان می‌شود.

دكتر فرشید فروزنیا در گفت‌وگو با ایسنا، گفت: سرماخوردگی‌ها عفونت‌های حاد دستگاه تنفسی هستند كه ممكن است به صورت تدریجی در فرد ظاهر شود و با علائمی مانند تب، سرفه، آبریزش و گرفتگی بینی، گلودرد، خشكی ته حلق، سردرد و ضعف خود را نشان دهد.

وی افزود: طول مدت بیماری بین 2 تا 7 روز متغیر است و اغلب با استراحت و درمان‌های حمایتی بهبود می‌یابد.

وی ادامه داد: علت سرماخوردگی‌ها ناشی از ویروسها است و بالغ بر 2 هزار نوع ویروس وجود دارد كه ممكن است در طول سال یك كودك را چندین بار بیمار كند.

دكتر فروزنیا خاطرنشان كرد: سرماخوردگی قابل سرایت و انتشار است و در كودك ایجاد عوارضی مانند عفونت گوش و ذات‌الریه می‌كند و در مواردی ممكن است نیاز به بستری كردن كودك باشد.

وی اضافه كرد: شیوع این بیماری در فصل سرد بیشتر است اما در فصول گرم نیز بروز می‌كند.

وی در رابطه با پیشگیری از سرماخوردگی در كودكان توصیه كرد: استراحت كامل طفل و دادن مایعات فراوان و استفاده از تب برها وضعیت طفل را بهتر می‌كند ولی استفاده از آنتی بیوتیك‌ها بخصوص بصورت خودسرانه باعث كاهش ضعف سیستم ایمنی كودك و افزایش دوره بیماری می‌شود.

وی افزود: مصرف میوه‌جات به ویژه میوه‌هایی كه تركیبات ویتامین ‍c دارند در پیشگیری از سرماخوردگی موثر است. همچنین مصرف شیر مادر در اطفال باعث افزایش ایمنی وی خواهد شد و برعكس مصرف شیر خشك باعث افزایش سرماخوردگی و عفونت‌های گوش می‌شود.

دكتر فروزنیا تصریح كرد: آنتی بیوتیك‌ها، شربتهای ضدسرفه و آنتی هیستامین‌ها حتما باید تحت نظارت پزشك به كودك داده شود زیرا بعضی از آنتی بیوتیك‌ها عوارض كلیوی و كبدی خواهند داشت و یا باعث افزایش مقاومت میكروب‌ها نسبت به آنتی بیوتیكها و همچنین باعث تضعیف سیستم ایمنی كودك می‌شود.

وی افزود: آنتی هیستامین‌ها نیز باعث عوارض قلبی، خشكی مخاط، غلیظ شدن خلط و ترشحات حلق و بینی كودك می‌شود.

این متخصص اطفال در پایان خاطرنشان كرد: بطور كلی دادن دارو به كودكان زیر 2 سال باید با تجویز و تحت مراقبت پزشك باشد.

   


در پاسخ به این سوال باید گفت البته.هنگامیکه کودک سینه خیز رفتن را فرا می گیرد، بین 6 تا 10 ماهگی، به بهترین گونه ای که می تواند آن را انجام میدهد.اگر بازوهای طفل در ابتدا قوی تر از پاهای او باشد دنده عقب حرکت خواهد کرد.و مشکل خاصی نیست.
سینه خیز به عقب کودک را مشغول می کند.می توان با قرار دادن چیزی که مورد علاقه کودک است در جلوی او و دورتر از دسترس بازوهایش او را تشویق کرد که به جلو سینه خیز برود.

تلخیص و ترجمه از سایت:
http://www.babycenter.com/404_is-it-normal-for-my-baby-to-crawl-backward_3652412.bc

   


از روزهای اولیه تا ماهه هایی که کودک راه افتاده و بیشتر رشد می کند،والدین یا اعضای خانواده میتوانند با دقت بر توان دید و بررسی ناهنجاری های احتمالی بینایی کودک بدون نیاز به وسایل خاص چشم پزشکی و با تکیه بر اعمال و واکنش های کودک  ناهنجاری ها را تشخیص دهند.

کودکی که با نگاه حرکات دور یا نزدیک را دنبال نمی کند، از دیدن نور بیزار است یا نور توجه او را جلب نمی کند.تلاشی در جهت لمس یا گرفتن اشیایی که در نزدیکی او در حال حال حرکت است ندارد.برای کشف دنیای جدید به انگشت ها و ناخن ها یا حتی چهره افراد اطرافش خیره نمی شود. انحراف مردمک چشمش زیاد است و یا هر ماه بیشتر می شود.پس از راه افتادن مدام به وسایل خانه برخورد می کند.برای دیدن بهتر سرش را کج می کند.چشمانش را مدام  می مالد، با بستن یک چشم از چشم دیگر برای دیدن اجسام استفاده می کند.در حالت عادی و نه در حال گریه تجمع اشک و ریزش اشک زیادی دارد.علاقه چندانی به کارهایی که نیاز به دیدن با دقت دارد نشان نمیدهد.و به نظرتان در بینایی مشکل دارد باید زودتر مورد معاینه دقیق و تخصصی اپتومتریست ها یا چشم پزشکان قرار گیرد.

   


به گفته آگاهان، همه نوع مكیدن انگشت ناهنجاری نیست و برخی از آنها ضرر ندارد، اما انواع شدید آن در زمان‌های خاص می‌تواند یك یا چند ضرر داشته باشد.

ناهنجاری‌های مضر متنوع است و به نیرویی بستگی دارد كه حین مكیدن انگشت یا دست وارد می‌شود. تغییر شكل استخوان‌های فك، رویش دندان به صورت كج یا بافاصله، نازك یا كج‌شدن دندان، بیرون‌افتادگی فك و دندان‌های بالا، تنگی قوس فك بالا، گودی بیش از حد سقف دهان، ایجاد فاصله بین فك بالا و پایین، در موارد بسیار نادر انحراف انگشت، آسیب به لوزه و افزایش افتادگی و ایجاد خرخر در خواب یا خس‌خس در حین تنفس و... از جمله مضرات انواع شدید مكیدن انگشت یا قرار دادن چند انگشت با هم در دهان است.

   


تشنج ناشی ازتب،شایع ترین نوع تشنج در دوران کودکی است . غالبا در بچه های 9 ماهه تا 5 ساله دیده میشود وقبل از 9 ماهگی و بعد از 5 سالگی نادر است . بیش از هر سنی برای شیرخوران 14 تا 18 ماهه پس از تب احتمال ابتلا به تشنج وجود دارد . البته والدین کودکان خود واقفند که هر تبی باعث تشنج نمی شود ، بنا براین نباید هر وقت کودکشان دچار تب شد ، پیشاپیش نگران تشنج او باشند.وجود سابقه خانوادگی تشنج ناشی از تب ، احتمال بروز تشنج ناشی از تب را در کودک افزایش می دهد.

نهایتاً اگر شیرخواری که تب داشت ، دچار تشنج شد، به جای دستپاچگی وبی تابی کردن ،شیر خوار را به روی جای نرم وکم خطری مثل تشک منتقل کرده ،به پهلو بخوابانید ونگذارید سر بچه به جلو خم شود . می بایست شرایطی فراهم شود که در اثر حرکات شدید اندامها آسیبی به کودک نرسد ونیز با بازبودن راه عبور هوا تنفس وی به راحتی ادامه یابد.ضربه زدن به صورت یا پشت یاکف پای کودک برای هوشیار کردن او ویا پایان دادن به تشنج کار صحیحی نیست وفایده ای نخواهد داشت . حتی الامکان می بایست تلاش کرد اکسیژن بیشتری به کودک در حال تشنج رسانده شود ،بنابر این حداقل از ازدحام پیرامون او باید پرهیزکرد.استفاده از دیازپام رکتال – که به داخل مقعد شیرخوار در حال تشنج وارد می شود- می تواند در کنترل تشنج موثر واقع شود.
کودک یا شیرخواری که دچار تشنج شده،هوشیاری خود را از دست میدهد وبا اشاره و یا صدا کردن نمی توان او را متوجه کرد . ممکن است با چشمهای خود به جایی خیره شود یا سیاهی چشمها به طور غیر معمول به سمتی منحرف شود.البته می تواند چشمها حالت بسته هم داشته باشند.در این شرایط احتمال دارد شیرخوار دچار رنگ پریدگی صورت ویا کبودی اطراف دهان باشد.ممکن است کودک در حال تشنج ، دچار سفتی وانقباض عضلات اندامها ودست وپا زدن مکرر شود.این حالات از چند ثانیه تا چند دقیقه ممکن است به طول بیانجامد. کودک معمولا پس از پایان تشنج به خواب فرو می رود وبیدار نگه داشتن و جلوگیری از خوابیدن او دردی را دوا نخواهد کرد . چنین کودکی می بایست توسط پزشک متخصص ویزیت ومورد معاینه قرارگیرد.
والدین چنین کودکی میبایست خونسردی خود را به طور کامل حفظ کرده واو را به یک بیمارستان منتقل نمایند.پیش آگهی تشنج ناشی از تب عالی است.یعنی معمولا این تشنج آسیبی متوجه مغز کودک نمی کند،اختلالی در یادگیری ویا هوش بچه ایجاد نمی کند . تشنج ناشی از تب ، باعث عقب افتادگی ذهنی کودک نمی شود ومشکلی درحرکات اندامها در آینده ایجاد نخواهد کرد.بنابر این می توان گفت این نوع تشنج باعث ایجاد مشکل جسمی ، روحی و مغزی در آینده کودک نخواهد شد.پس پدر و مادر کودکی که دچار تشنج ناشی از تب شده است نباید نگران و وحشت زده باشند.
30%
تا 50% این بچه ها ممکن است در صورت تب ، مجددا دچار تشنج شوند. براین اساس ، پزشک متخصص به والدین توصیه خواهد کرد در صورت بروز مجدد تب ، ضمن استفاده از داروی تب بر مناسب ، تا 48 ساعت ازداروی مناسبی مانند دیازپام به منظور پیشگیری از تشنج مجدد ناشی ازتب استفاده نمایند.در بعضی شرایط احتمال تکرار تشنج در اثر تب برای کودک بیشتر می شود. اگر سن کودکی که دچار این نوع تشنج شده کمتر از یک سال باشد ،یا هنگام بروز تشنج درجه تب پایینی داشته باشد ، یا قبلا تشنج در اثر تب درافراد فامیل درجه اول اتفاق افتاده باشد و یا تشنج "فرم پیچیده" داشته باشد ، احتمال ایجاد تشنج مجدد در اثر تب در آن کودک بیشتر خواهد شد .
"
فرم پیچیده" تشنج ناشی ازتب ، به حالتی گفته می شود که مدت تشنج بیش از 15 دقیقه به طول انجامد ، یا تشنج ناشی از تب در مدت 24 ساعت مجددا تکرار شود و یا حرکات اندامها حین تشنج غیر معمول باشد.تشخیص این موارد توسط پزشک معالج صورت می گیرد.طبیعتا این فرم از تشنج نیاز به بررسی بیشتری دارد و احتمال تبدیل شدن به صرع نیز در این فرم از تشنج افزایش می یابد.اما تشنج معمولی ناشی از تب ، در کودکی که از نظر تکاملی نرمال است وبیماری عصبی خاصی ندارد و نیزسابقه ای از وجود بیماری صرع در اعضای فامیل درجه یک خود نداشته است ، در آینده به بیماری صرع تبدیل نخواهد شد.بنابراین باز هم تاکید می شود "ازتشنج ناشی ازتب وحشت نداشته باشید! "

منبع: وب سایت دکتر وحید قبادی دانا متخصص کودکان و اطفال

 

   


تب در کودکان

دوشنبه 9 مرداد 1391 نویسنده: مرتضی | نوع مطلب :نگهداری و مراقبت از کودک ،بیماری در کودکان ،

واكنش صحیح والدین با تب و تشنج در كودكان
كودكم ‌تب ‌‌دارد‌
تب در كودكان مشكل شایعی است و كمتر كسی را سراغ دارید كه حداقل چندین بار در طول دوران رشد از نوزادی تا سن مدرسه، تب را تجربه نكرده باشد. اما چگونگی برخورد با تب و باورهای غلطی كه معمولا منجر به عواقب جبران‌ناپذیری می‌شود. موضوع امروز بحث ماست.

آیا تب‌ها در دوران نوزادی طبیعی و زودگذر هستند؟

این تصور بسیار غلطی است كه تب در نوزاد طبیعی است؛ چرا كه هرگونه افزایش دما در دوران نوزادی (28 روز اول زندگی)‌ یا حتی تا پایان یك‌سال، علامت یك عفونت داخلی است و باید هر چه زودتر درمان‌های آنتی‌بیوتیكی برای وی شروع شود. اصولا دمای قابل اطمینان در نوزاد، دمای داخل مقعد نوزاد است؛ از این رو باید ترمومتر (دماسنج)‌ را به اندازه نصف بند انگشت داخل مقعد نوزاد كرد تا دمای واقعی بدن وی تشخیص داده شود. دمای بالاتر از 3/38 درجه سانتی‌گراد به عنوان تب قلمداد می‌شود. فراموش نكنید نوزادی كه تب می‌كند، ممكن است بی‌قرار و گریان باشد یا آنقدر بی‌حال كه نتواند حتی گریه كند. از این رو به محض این كه احساس كردید نوزادتان تب دارد، سریع به پزشك اطفال مراجعه كنید.

آیا می‌توان خودسرانه شربت استامینوفن به نوزاد داد؟

خیر. اگر نوزادتان دچار تب شد و دسترسی آسان و سریع به پزشك ندارید، برای جلوگیری از بروز مشكل حادتر، به نوزاد براساس وزنش و میزان مورد تجویز كه روی شیشه شربت نوشته شده، شربت استامینوفن با سرنگ بخورانید. البته سریع به پزشك مراجعه كنید. یادتان نرود به پزشك بگویید كه به نوزاد شربت استامینوفن داده‌اید چرا كه شربت، تب نوزاد را به طور كاذب پایین نشان می‌دهد در حالی كه نوزاد هنوز تب دارد.

علت اصلی ترس از تب كودكان چیست؟

دلیل ترس ما از تب نوزاد بروز برخی عوارض است كه می‌تواند برای سلامت نوزاد بسیار خطرناك باشد. اولا تب در نوزاد علامتی دال بر یك عفونت است كه در برخی موارد این عفونت به داخل خون نیز رسوخ می‌كند و به اصطلاح سپتی‌سمی در نوزاد رخ می‌دهد كه خود را با علائمی همچون ضعف، بیحالی، بی‌قراری، تب و بی‌میلی به شیر نشان می‌دهد. همچنین تب در نوزاد و حتی كودك می‌تواند سبب تشنج شدید شود. این نوع تشنج كه Febrile seizure نام داد، اغلب به دنبال تب‌های بالای 40 درجه رخ می‌دهد؛ اما در تب‌های پایین‌تر هم مشاهده شده است.

آیا از آسپیرین برای كاهش تب كودكم می‌توانم استفاده كنم؟

هم‌اكنون طبق آخرین تحقیقات انجام شده  در طب اطفال ، تجویز آسپیرین برای كودك به دلیل داشتن عوارض كبدی بسیار خطرناك و بیماری‌ای‌كه سندرم ری (Rey syndrome) نام دارد ممنوع است. لذا از آسپرین نمی‌توانید در كاهش تب استفاده كنید.

بتازگی برای كنترل تب كودك از شربت بروفن استفاده می‌شود. آیا این روش درست است؟

این هم اقدام غلطی است. مصرف بروفن به دلیل این‌كه به مخاط معده و روده‌ها حمله‌ور می‌شود، می‌تواند موجب تحریك مخاط معده و دردهای كولیك یا قولنجی در نوزاد شود.

بنابراین، ساعتی بعد از كاهش تب در نوزاد، گریه وی به آسمان بلند می‌شود و ساعت‌ها گریه و زاری می‌كند و شما  دلیلش را متوجه نمی‌شوید. همچنین بروفن می‌تواند مشكلات خونی نیز برای نوزاد ایجاد كند. به این صورت كه احتمال خونریزی‌های گوارشی و خونریزی‌های مخاطی را در نوزاد افزایش می‌دهد.

دارویی كه مجاز هستیم به نوزاد بدهیم چیست؟

اولین دارویی كه باید در برخورد با تب نوزاد به وی بدهید، شربت مزه‌دار استامینوفن است كه مقدار مصرف آن طبق كتب دارویی پزشكی 10 تا 15 میلی‌گرم به ازای هر كیلوگرم وزن بدن نوزاد در هر روز است كه با فواصل هر
4 ساعت یكبار این شربت را باید به كودك بدهید.

هم‌اكنون در شربت‌های موجود در بازار ایران، هر5 سی‌سی  شربت،  12 میلی‌گرم استامینوفن دارد. یعنی برای یك نوزاد 5 كیلوگرمی در هر نوبت 50 تا 75 میلی‌گرم از استامینوفن استفاده شود.

اقدامات دیگری كه برای كاهش تب وجود دارد چیست؟

پاشویه را جدی‌تر بگیرید بسیاری از خانواده‌ها به دلیل سخت بودن این كار پاشویه را جدی نمی‌گیرند. اگر كودكتان تب دارد، در كنار درمان دارویی باید حتما پاشویه را نیز  برای وی انجام دهید. نواحی‌ای كه باید طی پاشویه مدام خیس شوند ناحیه پیشانی، شكم، سینه‌ها، دست‌ها و پاها هستند. سعی كنید هر یك دقیقه پارچه‌ها را عوض كنید. دمای آب باید خنك باشد، البته نه خیلی خیلی سرد، توجه داشته باشید كاهش سریع تب در نوزاد هم می‌تواند خطرناك باشد و چه بسا خطرش بیشتر است.

آیا می‌توان در محلول تن‌شویه كودك الكل هم اضافه كنیم؟

خیر. این كار اشتباهی است. زیرا سبب كاهش سریع دمای نوزاد می‌شود. توصیه می‌شود تنها از آب استفاده كنید و ماده دیگری به آن اضافه نشود.

آیا می‌توان از شیاف برای كاهش تب كودك استفاده كرد؟

شیاف استامینوفن هم داروی مناسبی است، اما نه به عنوان یك جایگزین برای شربت. بلكه باید در كنار شربت استامینوفن و هنگامی كه نوزاد تب شدید دارد، استفاده شود. در كودكانی كه علاوه بر تب، دچار علائم شدیدتری همچون كاهش سطح هوشیاری، دردهای شكمی و سرفه‌های چركی هستند، مصرف شیاف می‌تواند بسیار كمك كند.

علت تب و تشنج در كودكان چیست و برای تسكین آن چكار باید كرد؟

 تشنج ناشی از تب، معمولا به دنبال افزایش ناگهانی دمای بدن كودك و همراه با تب 39 درجه و بالاتر ایجاد می‌شود. تب بالای كودك اگرچه می‌‌تواند ناشی از سرماخوردگی، بیمار‌ی‌های ویروسی، عفونت ادراری و... باشد،‌ اما این دمای بالا بر سیستم عصبی كودك تاثیر می‌گذارد و سبب حمله تشنج می‌شود كه معمولا بدون عارضه است. به همین سبب مراجعه سریع به پزشك در چنین مواردی حیاتی است. زیرا بسیاری از بیماری‌های عفونی سیستم عصبی مانند مننژیت چركی نیز هم می‌تواند ایجاد تب كند و هم تشنج. بنابراین در این موارد برای انجام آزمایش و كشیدن مایع مغزی ‌ نخاعی با پزشك همكاری كنید. سعی كنید جزییات تشنج را به خاطر بسپارید و برای پزشك بازگو كنید. زمان شروع تشنج، مدتی كه تشنج طول كشیده است، نوع حركات كودك هنگام تشنج و چه مدت پس از شروع تب تشنج ایجاد شده و... سوالاتی هستند كه پاسخ شما به آنها برای تشخیص پزشك بسیار مهم است. هنگام تشنج از پاشیدن آب به صورت كودك یا هر نوع تحریك دیگری خودداری كنید . اگر در دهان او ماده غذایی یا ترشحی وجود دارد، آن‌ را آهسته خارج كنید و او را به شكم روی دست خود بگیرید تا مواد داخل دهانش وارد حلق نشود. پس از تشنج تا رساندن كودك به بیمارستان به او چیزی نخورانید.

تشنج ناشی از تب معمولا خوش‌خیم است و عارضه‌ای برجا نمی‌گذارد مگر آن‌كه طول بكشد، تكرار شود یا در معاینه عصبی كودك، پزشك نكته غیرطبیعی‌ای را مشاهده كند.

دکتر کیوان رضوانی

منبع روزنامه جام جم

   


به گفته محققان، می توان از فرآورده های استاندارد شیرخشت به نحو موثری به درمان نوزادان مبتلا به زردی پرداخت.به گزارش ایسنا زردی یكی از علائم شایع در دوران نوزادی است به طوری كه نزدیك به 60 درصد از بچه های رسیده و 80 درصد از بچه های نارس به آن مبتلا می شوند.به گفته محققان علوم پزشكی زردی نوزادان به دلیل عوارض خطرناك افزایش بیلی روبین بر روی مغز از اهمیت ویژه ای برخوردار است.براساس مطالعات انجام شده توسط محمد آزاد بخت، عضو هیأت علمی دانشكده داروسازی دانشگاه علوم پزشكی مازندران، كه بر روی دو گروه 100 نفری و به صورت مورد – شاهدی از نوزادان مبتلا به زردی انجام شد مشخص گردید: با استفاده از این دارو روند كاهش بیلی روبین خون تا 3 روز اول به نحو چشمگیری سرعت می یابد.گفتنی است: از روشهای درمانی زردی، روش نور درمانی و تعویض خون است كه تعویض خون به عنوان راه آخر جهت كاهش شدید بیلی روبین استفاده می شود.اثرات درمانی شیرخشت به همراه نور بسیار چشمگیر و سریعتر می باشد. همچنین در بسیاری از مناطق ایران از جمله در استان فارس از شیرخشت در طب سنتی برای درمان زردی نوزادان استفاده می شود.

منبع : سایت ایران سلامت

   



امروزه‌ بسیاری‌ از خانواده‌ها از خشونت‌ و پرخاشگری‌ فرزندان‌ خود شكایت‌ دارند. آن‌ها تمایل‌ دارند كه‌ علت‌ این‌ رفتارها را بدانند و راه‌های‌ پیشگیری‌ و اصلاح‌ رفتار را در این‌ زمینه‌ به‌ كار گیرند. در این‌ نوشتار به‌ تعریف‌ رفتار پرخاشگرانه‌ پرداخته‌ می‌شود، انواع‌ آن‌ بیان‌ می‌گردد و راه‌های‌ مناسب‌ مقابله‌ با پرخاشگری‌ مورد بررسی‌ قرار می‌گیرد.
تعریف‌ پرخاشگری‌
پرخاشگری‌ یك‌ نوع‌ رفتاری‌ است‌ كه‌ از خشم‌ و عصبانیت‌ نشئت‌ می‌گیرد. این‌ رفتار را می‌توان‌ به‌ دو گروه‌ تقسیم‌بندی‌ كرد:
 -  پرخاشگری‌ خصمانه؛ رفتاری‌ است‌ كه‌ به‌ منظور صدمه‌ و آزاررساندن‌ به‌ دیگری‌ یا دیگران‌ ابراز می‌شود؛ و هدف‌ در آن‌ صرفاً آزاررساندن‌ است. برای‌ مثال، كودكی‌ كودك‌ دیگر را می‌زند و یا در مدارس‌ دیده‌ می‌شود كه‌ زنگ‌های‌ تفریح، كودكان‌ در حیاط‌ مدرسه‌ بعضاً به‌ كتك‌كاری‌ می‌پردازند.
 - پرخاشگری‌ وسیله‌ای؛ رفتاری‌ است‌ كه‌ فرد به‌ وسیله‌ آن‌ خواستار به‌دست‌آوردن‌ هدفی‌ دیگر است‌ و ابداً قصد حمله‌ به‌ دیگران‌ یا اذیت‌ كردن‌ آن‌ها را ندارد. البته‌ در این‌ میان‌ ممكن‌ است‌ لطمه‌ای‌ نیز به‌ كسی‌ وارد شود. برای‌ مثال، كودكی‌ بزهكار كیف‌ خانمی‌ را می‌رباید تا به‌ این‌ وسیله‌ مورد تشویق‌ و تایید گروه‌ همسالان‌ قرار گیرد.
ممكن‌ است‌ پرخاشگری‌ جنبه‌ انتقام‌گیری‌ نیز داشته‌ باشد. یعنی‌ كودكی‌ كه‌ مورد اذیت‌ و آزار قرار گرفته‌ و نتوانسته‌ خشم‌ خود را ابراز كند، اكنون‌ با پرخاشگری‌ به‌ كاهش‌ اضطراب‌ خود می‌پردازد. در این‌ جا پرخاشگری‌ وسیله‌ای‌ است‌ كه‌ كودك‌ با توسل‌ به‌ آن‌ می‌خواهد به‌ هدف‌ خود یعنی‌ كاهش‌ اضطراب‌ دست‌ یابد.
جهت‌ پرخاشگری‌ ممكن‌ است‌ به‌ یكی‌ از این‌ دو صورت‌ باشد:
الف) پرخاشگری‌ درونی‌
ب) پرخاشگری‌ بیرونی‌
چنانچه‌ جهت‌ پرخاشگری‌ به‌ طرف‌ درون‌ باشد، كودك‌ خشم‌ را به‌ درون‌ خود می‌افكند و دچار خشم‌ فروخورده‌ می‌شود. پیامد چنین‌ عملی‌ می‌تواند افسردگی‌ نیز باشد. كودكان‌ افسرده‌ در واقع‌ از دست‌ خودشان‌ عصبانی‌ هستند. خشم‌ درونی‌ عصبانیت‌ و نارضایتی‌ از خود را به‌ وجود می‌آورد.
خشم‌ بیرونی؛ كودك‌ ممكن‌ است‌ خشم‌ خود را به‌ صورت‌ رفتارهایی‌ از قبیل‌ فریادكشیدن، پا به‌ زمین‌ كوبیدن‌ یا پرتاب‌كردن‌ اشیا بروز دهد.
علل‌ خشونت‌ و پرخاشگری‌ در كودكان‌
1- الگوپذیری‌ كودكان‌ از والدین‌
یكی‌ از دلایل‌ بسیار مهم‌ پرخاشگری‌ در كودكان‌ یادگیری‌ است. یعنی‌ كودكانی‌ كه‌ الگوهای‌ رفتاری‌ پرخاشگرانه‌ داشته‌اند، همانند الگوهای‌ خود رفتار می‌كنند. چنانچه‌ پدر یا مادری‌ خلق‌وخویی‌ عصبانی‌ و پرخاشگر داشته‌ باشند، مسلماً فرزندشان‌ نیز پرخاشگر خواهد شد. این‌ رفتار توسط‌ كودك‌ یاد گرفته‌ می‌شود. از آن‌ جا كه‌ كودكان‌ با والدین‌ همانندسازی‌ می‌كنند، بنابراین‌ بسیاری‌ از رفتارهای‌ پدر و مادر ناخودآگاه‌ توسط‌ فرزندان‌ فراگرفته‌ می‌شود. توضیح‌ این‌ كه‌ فرایند همانندسازی‌ كاملاً ناخودآگاه‌ صورت‌ می‌پذیرد.
نكته‌ دیگر این‌ كه‌ حتماً لازم‌ نیست‌ والدین‌ با خودِ كودك‌ پرخاشگری‌ كرده‌ باشند؛ چنانچه‌ او شاهد رفتارهای‌ خشونت‌بار پدر و مادر با افراد دیگر نیز باشد، این‌ گونه‌ رفتار را فرامی‌گیرد. بنابراین‌ كودكان‌ از طریق‌ مشاهده، رفتارهای‌ والدین‌ را می‌آموزند.

بر این‌ نكته‌ تاكید می‌كنم‌ كه‌ كودكان‌ با چشمان‌ خود می‌آموزند؛ یعنی‌ آن‌ چه‌ را مشاهده‌ می‌كنند، یاد می‌گیرند؛ حتی‌ اگر آن‌ رفتار به‌ طور مستقیم‌ در مورد خود آن‌ها صورت‌ نگیرد.
2- كودكان‌ ناكام‌ پرخاشگر می‌شوند
ناكامی‌ یكی‌ از مسائلی‌ است‌ كه‌ به‌ پرخاشگری‌ می‌انجامد. وقتی‌ كودك‌ به‌ هدف‌ خود دست‌ نیابد و ناكام‌ شود، یكی‌ از رفتارهایی‌ كه‌ از او سر می‌زند پرخاشگری‌ است.
3- اضطراب‌ و پرخاشگری‌
كودكان‌ مضطرب‌ نمی‌توانند كودكان‌ آرامی‌ باشند. آن‌ها رفتارهایی‌ پرخاشگرانه‌ از خود بروز می‌دهند؛ البته‌ بلافاصله‌ پشیمان‌ می‌شوند و از والدین‌ خود عذرخواهی‌ می‌كنند. اگر از كودك‌ مضطرب‌ بپرسیم‌ كه‌ چرا پرخاش‌ می‌كنی‌ و عصبانی‌ هستی؛ خواهد گفت‌ نمی‌دانم.؛ یا خواهد گفت‌ دست‌ خودم‌ نیست.
پس‌ چنانچه‌ كودكی‌ بلافاصله‌ بعد از عصبانیت‌ و پرخاشگری‌ پشیمان‌ شد و عذرخواهی‌ كرد، علت‌ پرخاشگری‌ او اضطراب‌ است. برای‌ ازبین‌بردن‌ خشم‌ كودك‌ بایستی‌ اضطراب‌ و نگرانی‌ وی‌ را شناسایی‌ كنیم‌ و در رفع‌ آن‌ بكوشیم.
4- پرخاشگری، نشانه‌ای‌ از تضادهای‌ درونی‌
گاهی‌ كودكان‌ در دوگانگی‌ و تضادهای‌ درونی‌ قرار می‌گیرند. یا بهتر بگوییم، گاهی‌ بر سر دوراهی‌هایی‌ گیر می‌كنند و نمی‌دانند كدام‌ راه‌ را انتخاب‌ كنند؛ و این‌ حالت‌ آن‌ها را دچار تعارض، اضطراب‌ و خشم‌ می‌كند. برای‌ مثال‌ كودكی‌ كه‌ دوست‌ دارد نزد مادرش‌ در منزل‌ بماند و از طرفی‌ وقتی‌ می‌بیند تمام‌ كودكان‌ به‌ مدرسه‌ می‌روند، همزمان‌ تمایل‌ به‌ مدرسه‌رفتن‌ نیز دارد، دچار دوگانگی‌ می‌شود.
به‌ كودكان‌ خود كمك‌ كنیم‌ كه‌ در دوراهی‌های‌ زندگی، مدتی‌ طولانی‌ قرار نگیرند. آن‌ها بایستی‌ به‌سرعت‌ و بادقت‌ درست‌ترین‌ كار را انجام‌ دهند.
5- پرخاشگری‌ و افسردگی‌
پرخاشگری‌ و كج‌خلقی‌ در كودكان‌ چنانچه‌ با علامت‌های‌ دیگر همراه‌ باشد، می‌تواند نشانه‌ای‌ از افسردگی‌ باشد كه‌ در این‌ صورت‌ لازم‌ است‌ شرایط‌ زندگی‌ كودك‌ تمام‌ و كمال‌ مورد بررسی‌قرار گیرد.
6- پرخاشگری؛ بیماری‌ها؛ مصرف‌ دارو
بعضی‌ از بیماری‌ها به‌ مصرف‌ دارو نیاز دارد و ممكن‌ است‌ از عوارض‌ جانبی‌ داروها كج‌خلقی‌ و رفتارهایی‌ باشد كه‌ خشونت‌ را برمی‌انگیزند.
7- خشونت‌ و مدرسه‌
گاهی‌ كودكان‌ در مدرسه‌ قربانی‌ خشونت‌ می‌شوند؛ و این‌ قربانی‌شدن‌ باعث‌ می‌شود كه‌ خود آن‌ها نیز عامل‌ خشونت‌ شوند. عواملی‌ كه‌ به‌ خشونت‌ در مدرسه‌ می‌انجامند، عبارتند از:
- وقتی‌ كودكی‌ توسط‌ دانش‌آموزان‌ دیگر مورد تمسخر قرار گیرد.
- وقتی‌ كودكی‌ توسط‌ دانش‌آموزان‌ دیگر كتك‌ بخورد و قادر به‌ دفاع‌ از خود نباشد.
- وقتی‌ كودكی‌ همیشه‌ از مشاجرات‌ فرار می‌كند و حتی‌ در مواقعی‌ به‌ گریه‌ متوسل‌ می‌شود.

- وقتی‌ كودكی‌ مرتب‌ اشیا، وسایل‌ و پول‌ خود را گم‌ می‌كند.
- وقتی‌ كودك‌ از لحاظ‌ ظاهری‌ (پارگی‌ لباس‌ و یا نامناسب‌بودن‌ آن) مورد تمسخر قرار می‌گیرد.
 -خجالتی‌بودن‌ و سكوت‌ مكرر در كلاس.
 -افت‌ تحصیلی، افسردگی‌ و ناراحت‌بودن.
این‌ عوامل‌ كودك‌ را قربانی‌ خشونت‌ دیگران‌ می‌كند و خود كودك‌ نیز عامل‌ خشونت‌ می‌شود و رفتارهای‌ پرخاشگرانه‌ از او سر خواهد زد.
درمان‌
برای‌ درمان‌ پرخاشگری‌ در كودكان‌ اولین‌ گام‌ این‌ است‌ كه‌ نوع‌ پرخاشگری‌ آن‌ها و علت‌ آن‌ را براساس‌ توضیحاتی‌ كه‌ ارائه‌ شد شناسایی‌ كنیم؛ و پرخاشگری‌ را به‌ صورت‌ موردی‌ برطرف‌ نماییم.
-در مورد كودك‌ پرخاشگری‌ كه‌ الگوپذیری‌ عامل‌ این‌ گونه‌ رفتار او بوده، باید روی‌ الگوی‌ كودك‌  كار كرد و راه‌های‌ دیگری‌ جز پرخاشگری‌ را به‌ آن‌ الگو آموخت
.
- اگر پرخاشگری‌ در اثر ناكامی‌ به‌ وجود آمده‌ باشد، بایستی‌ كودك‌ ناكام‌ را در رسیدن‌ به‌ اهداف‌ مطلوب‌ و دوست‌داشتنی‌ كمك‌ كنیم.
- در مواردی‌ كه‌ علت‌ پرخاشگری‌ اضطراب‌ است، باید از نگرانی‌ درونی‌ و اضطراب‌ كودك‌ مطلع‌ شویم. به‌ كودكان‌ مضطرب‌ باید فرصت‌ صحبت‌كردن‌ بدهیم‌ تا نگرانی‌ خود را ابراز كنند و تا حد امكان‌ بایستی‌ سعی‌ كنیم‌ در جهت‌ رفع‌ نگرانی‌ای‌ كه‌ آن‌ها را آزرده‌ است، قدم‌ برداریم. ورزش‌كردن‌ برای‌ این‌ كودكان‌ بسیار مؤثر است‌ و باعث‌ تخلیه‌ هیجانی‌ می‌شود.
- در كشمكش‌های‌ درونی‌ بایستی‌ كودك‌ را از حالت‌ دوگانگی‌ خارج‌ ساخت. كمك‌ به‌ كودكان‌ در تصمیم‌گیری، باعث‌ می‌شود كه‌ بیاموزند به‌ حالت‌های‌ دوگانه‌ درونی‌ خود پایان‌ بخشند.
-  در پاره‌ای‌ از موارد، كودك‌ افسرده‌ پرخاشگری‌ شدیدی‌ از خود نشان‌ می‌دهد. در این‌ میان‌ لازم‌ است‌ به‌ این‌ نكته‌ پی‌ ببریم‌ كه‌ او چه‌ چیز دوست‌داشتنی‌ای‌ را از دست‌ داده‌ و چگونه‌ می‌شود مورد ازدست‌رفته‌ را برای‌ او جبران‌ كنیم.
- در مورد پرخاشگری، شیطنت‌ و مصرف‌ دارو بایستی‌ حتماً با پزشك‌ متخصص‌ ارتباط‌ داشته‌ باشیم‌ تا كودك‌ از نزدیك‌ مورد معاینه‌ قرار گیرد.
-  هنگامی‌ كه‌ كودك‌ قربانی‌ خشونت‌ در مدرسه‌ شده‌ است، بایستی‌ با مسئولان‌ مدرسه‌ صحبت‌ كنیم‌ و لازم‌ است‌ كه‌ ایشان‌ طبق‌ قانون‌ و مقررات‌ خاص‌ با كودكان‌ خشونتگرا برخورد كنند؛ و نیز كودكانی‌ را كه‌ قربانی‌ خشونت‌ شده‌اند براساس‌ رفتارهای‌ خوبشان‌ مورد تشویق‌ و تایید قرار دهند.
-  چنانچه‌ نوع‌ پرخاشگری‌ كودك‌ خصمانه‌ است، بایستی‌ كودك‌ را از آزار و اذیت‌كردن‌ دور كنیم‌ تا مجبور نباشد برای‌ تلافی‌ و انتقام، افراد دیگر را اذیت‌ كند؛ و اگر پرخاشگری‌ از نوع‌ وسیله‌ای‌ است، بایستی‌ راه‌های‌ دیگری‌ را جهت‌ مطرح‌كردن‌ كودك‌ برگزینیم‌ تا او ناچار نباشد از روش‌ خشونت‌ برای‌ جلب‌ توجه‌ استفاده‌ كند.
نتیجه‌گیری‌
به‌ طور كلی‌ خشونت‌ و پرخاشگری‌ بیش‌تر عامل‌ بیرونی‌ دارد و فقط‌ در موارد خاص‌ به‌ علل‌ درونی‌ مربوط‌ می‌شود. والدین‌ در درجه‌ اول، بایستی‌ محرك‌های‌ محیطی‌ را كه‌ باعث‌ تحریك‌ خشم‌ و ایجاد خشونت‌ در فرزندشان‌ می‌شود شناسایی‌ و سپس‌ برای‌ رفع‌ آن‌ به‌ كمك‌ روانشناسان‌ و متخصصان‌ اقدام‌ نمایند.
 
منبع: سایت دکتر کامران صداقت

   


اگرچه به نظر میاد که عسل غذایی کامل و مفید و بی خطر برای کودک شماست ولی بهتر است تا دوزاده ماهگی از دادن آن به کودک خودداری کنید.عسل می تواند در بردارنده میکروبی باشد که به خاطر عدم رشد یافتگی گوارش کودک تخم آن در سیستم گوارشی کودک شروع به رشد و نمو می کند و کودک را به بیماری بوتولیسم مبتلا کند البته این بیماری نادر ولی احتمال بروز آن نیز وجود دارد.

این ویروس در بزرگسالان وبچه های بالای یکسال خطری ندارد زیرا میکروارگانیسم های موجود در روده این افراد از رشد آنها جلوگیری خواهد کرد.

منبع:

ترجمه ازhttp://www.babycenter.com/408_when-can-my-baby-eat-honey_1368490.bc

 

   


اوریون در کودکان را جدی بگیریم

یکشنبه 20 آذر 1390 نویسنده: مرتضی | نوع مطلب :بیماری در کودکان ،

بیماری اوریون یا (گوشك)‌ یك بیماری قدیمی و ویروسی است كه از قدیم الایام هر كودكی كه به آن مبتلا می‌شد، با دادن استراحت كامل به وی ، دوره آن به پایان می‌رسید.

این بیماری به همان اندازه كه گذرا و كم‌اهمیت جلوه می‌كند، می‌تواند در مواقعی فرد را دچار عوارض غیرقابل برگشتی همچون كری و یا حتی ناباروری كند، به همین دلیل اگر فرزندتان به این بیماری مبتلا شده است، آن را یك بیماری پیش پا افتاده تلقی نكنید و جدی بگیرید.

دكتر محمد صادق ملكی، متخصص گوش و حلق و بینی و عضو هیات علمی دانشگاه علوم پزشكی ایران در گفتگو با جام‌جم در این باره می‌گوید: این بیماری ویروسی است و اغلب كودكان بالای یك سال را درگیر می‌كند.

به گفته وی، اوریون در نوجوانان و افراد بالغ نیز مشاهده می‌شود و شایع‌ترین فصلی كه بیماری در آن مشاهده می‌شود زمستان و اویل فصل بهار است.

این متخصص گوش و حلق و بینی می‌افزاید: این شدیدا مسری است و معمولا تظاهرات بیماری خود را به صورت سردرد، گلودرد خفیف، تب بالا، كم اشتهایی، خستگی و درد عضلانی نشان می‌دهد.دكتر ملكی با اشاره به این كه شایع‌ترین تظاهرات بالینی در افراد را تورم غدد بزاقی (بخصوص غدد بزاقی بناگوش)‌ تشكیل می‌‌‌دهد، یادآور می‌شود: تورم غدد بزاقی بناگوشی دردناك هستند و جویدن و غذا خوردن (به دلیل ترشح بزاق)‌ مزید بر علت می‌‌شود.

این عضو هیات علمی دانشگاه، نحوه انتشار بیماری را از هوا و دهان عنوان كرده و می‌افزاید: اشیاء آلوده به این ویروس نیز می‌توانند فرد یا افراد دیگری را به بیماری مبتلا كنند.به گفته دكتر ملكی معمولا دوره نهفته این بیماری حدود 2 الی 3 هفته است و از یك هفته قبل از بروز علائم بالینی تا 10روز پس از بروز، بیماری قابل سرایت است، یعنی وقتی فردی بیماری اوریون گرفته است، ممكن است در مدت آن 6 روز ابتدایی، ناقل ویروس اوریون باشد و بیماری را به دیگران سرایت دهد.

ولی آنچه مهم است این كه بیماری دارای پیش آگهی خوبی است و معمولا پس از گذشت دوره یك هفته‌ای، فروكش می‌كند، بنابراین اگر كودكان دبستانی و پیش دبستانی، دچار این بیماری شدند، بایستی به محض مشاهده علائم بالینی، به آنها استراحت داده شود و تا 10 روز از رفتن آنها به مدرسه و مهدكودك خودداری كرد.

درمان

این پزشك متخصص می‌افزاید: درمان خاصی برای این بیماری وجود ندارد و درمان آن علامتی است، به این صورت كه به فرد استراحت داده می‌شود و سعی می‌شود از مایعات به مقدار كافی استفاده شود و گه‌گاه هنگام بروز گلودرد و سردرد، از مسكن به جای آنتی‌بیوتیك استفاده می‌شود.

چه كنیم مبتلا نشویم؟

دكتر ملكی با عنوان این كه واكسیناسیون می‌تواند یكی از راه‌های مهم پیشگیری محسوب شود، خاطرنشان می‌كند: این واكسن از ویروس زنده گرفته شده است و به صورت واكسن سه‌گانه با نام (MMR) در كودكان، مورد استفاده قرار می‌گیرد و اگر ضرورتی در تجدید آن باشد، در سنین 4 الی 5 سالگی، مجددا تكرار می‌شود.

طبق تحقیقات انجام شده كودكی كه در دو نوبت واكسینه شده باشد، از این بیماری به صورت دائم یا طولانی مدت، مصون خواهد ماند كه این مصونیت در مورد افرادی كه یك بار به این بیماری مبتلا شده‌اند، نیز صدق می‌كند.وی خاطرنشان می‌كند: ویروس این بیماری وارد خون می‌شود و از خون به نقاط مختلف بدن منتشر می‌شود و ممكن است باعث گرفتاری بقیه ارگان‌ها همچون پرده مغز، گوش، لوزالمعده، بیضه در پسران و تخمدان در دختران شود.به گفته دكتر ملكی، به طور متوسط، 20 درصد از افرادی كه به این بیماری مبتلا می‌شوند، عوارض بیماری را در بیضه و یا تخمدان خود مشاهده می‌كنند كه هر یك از آنها دارای علائم خاصی است، به عنوان مثال اگر بیضه‌ها در این بیماری درگیر شوند با تورم و درد شدید بیضه همراه خواهد بود، كه طبق بررسی‌‌های انجام شده، این عارضه در مردان بالغ بسیار شایع است و ممكن است این دسته از بیماران دچار ناباروری شوند، بنابراین توصیه می‌شود این بیماران به محض مشاهده علایم بیماری، تا جایی كه می‌توانند استراحت كنند و با مصرف مواد خوراكی، سیستم ایمنی بدن خود را تقویت كنند.وی می‌‌افزاید: هرگاه دختران در این بیماری، دچار عوارض دل درد در ناحیه زیر شكم شدند، بایستی پی به درگیری تخمدان‌ها برد كه گهگاه منجر به نازایی آنها خواهد شد.

گاهی بیماری لوزالمعده افراد را درگیر خود می‌كند كه با بی‌اشتهایی، تهوع و دل درد همراه خواهد بود.این پزشك متخصص متذكر می‌شود: در برخی مواقع بیماری پرده مغز را تحت تاثیر قرار می‌دهد كه مننژیت و آنسفالیت (تورم نسج مغز)‌ را به همراه خواهد داشت و با علایمی همچون سردرد، سفتی گردن و تهوع همراه خواهد بود.

به گفته دكتر ملكی، در این بیماری بسیاری از كودكان با كاهش شنوایی شدید و ناشنوایی یك گوش مراجعه می‌كنند كه یكی از علل بسیار شایع در ایجاد ناشنوایی و كری یك طرفه است.

توصیه بهداشتی

وی خاطرنشان می‌كند: این بیماری پرهیز غذایی ندارد ولی بهتر است بیمار در طول این مدت از مصرف غذاهایی كه باعث افزایش بزاق (ترشیجات)‌ می‌شود، خودداری كند و از تماس بزاق و ترشحات دهانی خود به دیگران بپرهیزد.

منبع جام جم 21/7/88

   


درباره وبلاگ


آخرین پستها


نویسندگان


صفحات جانبی


نظرسنجی

    ارزیابی شما از این وبلاگ چیست؟






محاسبه قد و وزن طبیعی با استفاده از محاسبه گر زیر
content provided by NHS Choices

آمار وبلاگ

کل بازدید :
بازدید امروز :
بازدید دیروز :
بازدید این ماه :
بازدید ماه قبل :
تعداد نویسندگان :
تعداد کل پست ها :
آخرین بازدید :
آخرین بروز رسانی :